จริงๆ แล้ว
หนังคนหนึ่งแผ่นก็ถือเป็นราคาพื้นฐานในใจของหลินอวี่แล้ว
เขาเคยฉีดน้ำยาการเสริมพลังยีนมาแล้วครั้งหนึ่ง น้ำยาการเสริมพลังยีนสำหรับเขาจึงไม่สำคัญขนาดนั้น
การฉีดครั้งที่สอง น่าจะได้ผลเพียงสองในสิบของการฉีดครั้งแรกเท่านั้น
สู้เอาไปแลกหนังคนเหนือมนุษย์มาเล่นดีกว่า
คนธรรมดาได้รับวัตถุเหนือมนุษย์นี้ มักจะต้องใช้เวลาค้นคว้าและศึกษานาน จึงจะค้นพบวิธีการใช้ที่ดีที่สุด
แต่สำหรับหลินอวี่ที่มีความสามารถในการวิเคราะห์ มันไม่เหมือนกันเลย
มีปัญหาอะไร ก็ใช้การวิเคราะห์หนึ่งครั้งสาดใส่ไป เรื่องจริงก็จะปรากฏออกมาเอง
เฉินสุยที่ตั้งราคาไว้สูง เปลือกตากระตุกเล็กน้อย แล้วหันไปถามคนอื่นว่า
"แผนการแบ่งสรรเมื่อกี้ พวกคุณเห็นด้วยไหม?"
"หนังคนกับเหล้าหวงหยางตกเป็นของหลินอวี่ ส่วนน้ำยาการเสริมพลังยีน หลินอวี่จะสละสิทธิ์ในการแบ่ง"
ผมทองเป็นคนแรกที่พยักหน้าอย่างไม่ใส่ใจ
"ฉันเห็นด้วย เหล้ากับหนังคนจะเทียบกับน้ำยาการเสริมพลังยีนได้ยังไง"
จ้ายกวังเป็นคนที่สองที่พูดออกมา อย่างเด็ดขาดว่า
"ข้าก็เห็นด้วย"
เรื่องนี้ทำให้หลินอวี่ประหลาดใจอยู่ไม่น้อย เขาคิดว่า จ้ายกวังที่เกลียดชังเขาขนาดนี้ จะต้องหาโอกาสก่อกวน แล้วก็พูดจาเสียดสีเขาอีกแน่นอน แต่ไม่คิดว่าเขาจะเป็นคนที่สองที่พูดออกมาเห็นด้วย
ดูเหมือนว่า...
จ้ายกวังมีความยึดติดกับเรื่องการเพิ่มพลัง เกือบจะถึงขั้นคลั่งไคล้จริงๆ
เย่ชิงถอนหายใจเบาๆ ใช้มือเรียวบางข้างหนึ่งนวดขมับ เสียงของเธอเฉื่อยชาปนด้วยความจนใจเล็กน้อย เธอเหลือบตามองเฉินสุย แล้วพูดว่า "หัวหน้าทีมเฉินผู้รอบคอบของเรา ราคาไม่น่าจะตั้งสูงเกินไปนะ... อย่างไรก็ตาม ฉันเห็นด้วย"