ทุ่มกันไปขนาดนี้แล้วยังไม่หมดโพยอีก ไม่กล้าคิดเลยว่าเขาเข้าเงินไปเท่าไร
ร่วนเวยยกแขนเสื้อขึ้นบังตา ไม่กล้ามองแล้ว ได้แต่พูดเสียงเบา ๆ ว่า “อย่าทุ่มแล้วน่า อย่าทุ่มแล้ว ทุ่มไปตั้งเยอะ คุณจะเอายังไงต่อ……”
ดวงตางดงามดั่งไข่มุกถูกบังไว้ เหลือเพียงต่างหูเงินที่ส่องประกายระยิบระยับใต้แสงไฟ
ค่ากิจกรรมของเธอสูงอยู่แล้ว ไม่ต้องทุ่มทีเดียวมากขนาดนี้ก็ยืนหนึ่งได้อย่างมั่นคง
ถ้าเห็นคาร์นิวัลเยอะขนาดนี้ในรอบประจำเดือนหรือเวทีประจำสัปดาห์ เธอคงกระโดดโลดเต้นไปแล้ว แต่นี่เป็นแค่กิจกรรมเล็ก ๆ ธรรมดา ทุ่มมากขนาดนี้เธอเลยรู้สึกกลัวขึ้นมาจริง ๆ
อย่างน้อยก็น่าจะบอกใบ้เธอล่วงหน้าสักหน่อย
【ปลาหมึกยักษ์: ทุ่มตรง ๆ เร็วกว่าฟาร์มมือจริงแหละ……แต่เร็วเกินไปแล้ว】
【ในหนังสือมีเรือนทองคำ: ตกใจแทบแย่】
【สปันจ์บ็อบ: นี่ทุ่มไปกี่อันแล้วเนี่ย】
【อีเยว่: โอ้โห……】
【น่าวเนอ: เว่อร์จริง ๆ เว่อร์มาก】
【เสินอวี้: โฮสต์อย่าเป็นห่วงเขาเลย เขารวยจนใช้ไม่หมด】
【……】
【พี่ความสุข: จะปิดไลฟ์ไหม】
ร่วนเวยเพิ่งวางมือลงก็เห็นแชตสีทองนี้ เธอเอาฝ่ามือกดหน้าผากเรียกสติ “เดี๋ยวก็ปิดไลฟ์แล้วค่ะ ขอบคุณคุณหซิงที่ส่งคาร์นิวัลมาเยอะมาก ๆ ๆ ตอนนี้หัวใจฉันยังเต้นตึกตักไม่หยุดเลย”
“ทำแบบนี้คืนนี้ฉันนอนไม่หลับแน่”
เธอรู้สึกว่าตอนนี้ท่าทางของตัวเองดูไม่เป็นธรรมชาติไปหมด ไม่รู้จะเอามือไปวางไว้ตรงไหน ได้แต่กัดริมฝีปากล่างเบา ๆ ซ้ำไปซ้ำมาเพื่อคลายความประหม่า