“เดือนที่แล้วเขาลาป่วยเพราะมือบาดเจ็บ งานที่ค้างไว้เลยต้องรีบเคลียร์ ทุกวันเลิกงานดึกมาก บังเอิญอีกว่าตรงกับรอบประจำเดือนพอดี เขาบอกว่ายุ่งทั้งสองทางเลย ทางหนึ่งมีประชุมไม่จบ ตารางงานก็ไล่ตามไม่ทัน อีกทางก็ยังต้องคอยดูการแข่งขันของฉัน”
“เลิกงานฝั่งตัวเองแล้ว ยังต้องมาเลิกงานฝั่งฉันอีก”
ร่วนเวยมองเด้งที่เต็มไปด้วยข้อความบอกว่าพี่เขาน่าสงสาร เธอพูดเสียงเบาลงเรื่อย ๆ รอยยิ้มขบขันซ่อนอยู่ระหว่างริมฝีปากกับฟัน
【พี่ความสุข: ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมรอบประจำเดือนของพวกคุณต้องจัดช่วงนี้ ทำเอาผมลำบากแทบตาย】
【พี่ความสุข: กว่าจะยุ่งจนเกือบเสร็จ พวกคุณก็แข่งจบพอดี】
【พี่ครับ วางใจเถอะ อาร์คิวเราขาดอะไรก็ได้ แต่ขาดกิจกรรมไม่ได้ [หัวหมา]】
【เลิกงานนึกว่าจะได้นอนแล้ว ที่ไหนได้ การประกวดของคนจัดการไลฟ์ก็เริ่มรอบชิงพอดี】
【พี่ครับ ตอนส่งคาร์นิวัลสองพันชิ้นไม่ตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเหรอ】
【ถ้าเป็นฉันส่งคาร์นิวัลเยอะขนาดนี้ คงตื่นเต้นจนนอนไม่หลับแน่】
“ส่งคาร์นิวัลสองพันชิ้นแล้วจะตื่นเต้นจนนอนไม่หลับเหรอ……” ร่วนเวยขยับเข้าไปใกล้มือถือไลฟ์เพื่อดูเด้ง สันจมูกโดดเด่นชัดขึ้น ขนตายาวทอดเงาอ่อนโยนลงมา เธอตอบอย่างจริงจังว่า “คืนนั้นเขาง่วงจนแทบจะเป็นลมแล้ว ตื่นเช้านอนดึกติดต่อกันหลายวัน อยากตื่นเต้น หัวใจก็เต้นไม่ไหวแล้ว”
“อดนอนแล้วยังตื่นเต้นไม่ได้ด้วยนะ ไม่อย่างนั้นหัวใจเต้นเร็วขึ้นมา เดี๋ยวก็เป็นลมได้ง่าย ๆ”
【ฮ่า ๆ ๆ ๆ พี่ความสุขอดนอนเพื่อคนจัดการไลฟ์】
【สองวันแรกยังโอเค วันที่สามต่างหากที่นอนดึกสุด พี่น่าจะได้นอนตอนตีสาม แล้วตอนเช้าก็ต้องตื่นเจ็ดแปดโมงอีก】
【พี่ความสุขหมดแรงแล้ว】
【โทษอาร์คิวที่จัดรอบประจำเดือนตอนนี้เลย】
【พี่ความสุข: เติมเงินไว้นานแล้ว ตอนส่งก็ชา ๆ ไม่ได้ตื่นเต้นอะไร】
【ปลาหมึกยักษ์: ตอนเที่ยงคืนครึ่ง พี่ความสุขยังไม่มา ซูซูตกใจแทบตาย เอาแต่ร้องอ๊าก ๆ อยู่ในกลุ่ม [หัวหมา]】
【ในหนังสือมีเรือนทองคำ: มีฉันคนเดียวที่เครียดเหรอ นายก็เครียดเหมือนกันนั่นแหละ!】
【พระแม่สื่อจี: @ปลาหมึกยักษ์ จะเครียดทำไม หรือเติมน้อยไป】
【ปลาหมึกยักษ์: ยังจะพูดอีก คนแรกที่ส่งจนเกลี้ยงก็คือนายนั่นแหละ】