ร่วนเวยเดินตามคำแนะนำของพนักงานไปยืนกลางเวที แล้วสวมมงกุฎเทพีแห่งชัยชนะของอาร์คิว
จงจงงัดความรู้ในท้องไส้ที่มีอยู่น้อยนิดออกมาใช้ “ช่วงเวลานี้ แสงไฟบนเวทีส่องสว่างเพื่อคุณ ดวงดาวยามค่ำคืนก็เปล่งประกายเพื่อคุณ ขอแสดงความยินดีกับอีเวย——”
พิธีกรทั้งสามพูดพร้อมกันว่า “คว้าอันดับหนึ่งรอบประจำเดือนของกิลด์อาร์คิวไปครอง!”
เครื่องพ่นประกายไฟรอบเวทีพ่นเปลวไฟสีเงินเป็นพุ่มๆ ขึ้นสู่ด้านบน จุดประกายบรรยากาศแห่งแสงดาวนี้
ริบบิ้นสีทองโปรยปรายลงมาจากฟ้า
เธอยื่นมือไปรับ
ผู้กำกับตะโกนใส่วอล์กกี้ทอล์กกี้ สั่งให้ผู้ควบคุมภาพตัดไปที่ใบหน้าเธอ
ปลายผมระลงข้างแก้ม หน้าม้าตัดเรียบเสมอกัน หางตามีประกายสีน้ำเงินวูบหนึ่ง เวลายิ้มก็เผยความสดใสซุกซนแบบสาวน้อยที่ปิดไม่มิด
น้ำเสียงของจงจงเปี่ยมด้วยความยินดีที่ซ่อนเอาไว้ไม่อยู่ “ต่อไปขอเชิญเวยเวยกล่าวสุนทรพจน์รับรางวัล”
ร่วนเวยประคองถ้วยรางวัลสีทองที่เป็นสัญลักษณ์ของอันดับหนึ่งในการแข่งขันครั้งนี้ แล้วโน้มตัวเข้าใกล้ไมโครโฟน
“ขอบคุณพี่ซูซู พี่ปลาหมึกยักษ์ พี่สือจี ขอบคุณแฟนคลับที่รักของฉัน และสุดท้ายนี้ขอบคุณพี่ความสุขเป็นพิเศษเป็นพิเศษเลยค่ะ! ขอบคุณทุกคนที่มอบเกียรตินี้ให้ฉัน ถ้าไม่มีพวกคุณก็ไม่มีฉันในวันนี้ ฉันคืออีเวยจากเสี่ยวหม่าน ใครชอบฉันก็ช่วยกดติดตามกันหน่อยนะคะ แล้วพบกันใหม่ค่ะ!”
จากนั้นเธอก็ยกมือกุมอก โค้งคำนับเก้าสิบองศาอย่างสมบูรณ์แบบ และค้างท่าไว้อย่างจริงใจห้าวินาที
จากนั้นก็ลงจากเวทีอย่างแผ่วเบาราวกับผีเสื้อ
ในช่วงที่ค่ายอดผู้ชมพุ่งสูงที่สุด ตอนที่ทุกคนคิดว่าเธอจะกล่าวยืดยาวถึงความลำบากกว่าจะมาถึงวันนี้
เธอกลับพูดเพียงไม่กี่ประโยค กระชับและหนักแน่นอย่างยิ่ง
ผู้ชมในห้องไลฟ์ตกตะลึง แต่ก็อดไม่ได้ที่จะจดจำภาพอันสดใสนี้ไว้ เป็นความทรงจำที่ลบไม่ออก
-
[“คุณจะโผล่มาแบบกะทันหันไหม” #อาร์คิว1เวย]
[เสียงกรี๊ดอยู่ไหน]
[ตอบ: อ๊ากกกกกก]
[ตอบ: อ๊ากกกกกกกกกกกก]
<ดูคำตอบอีก 72 รายการ>
[ใครเข้าใจบ้าง ตอนเห็นรูปโปรไฟล์นั้นปรากฏขึ้นมา ความรู้สึกตอนนั้นน่ะ]
[ตอบ: ฉันเข้าใจ กระโดดลุกขึ้นหน้ามือถือเลย [ร้องไห้แล้ว]]
[เพชรหัวสองพัน คาร์นิวัลห้าร้อย โอ๊ยแม่เจ้า]