ร่วนเวยรอจนเกี๊ยวเขียวลงจากเวที แล้วก็แวบเข้าไปในภาพ
จงจงคำนวณอยู่หลังเวที “รอบนี้อีเวยต้องเรียกโหวตให้ได้ค่ากิจกรรม 250,000”
เหนือหัวเธอมีแถบหัวใจ 250,000 แขวนอยู่
พอเห็นค่ากิจกรรม เธอก็หยิบไมค์ขึ้นมา “ฮัลโหลทุกคน ฉัน 1เวยนะ” เธอสูดหายใจลึก เตรียมเข้าสู่โหมดเรียกโหวต แต่พอเห็นของขวัญบนจอสาธารณะ ลมหายใจก็ติดค้างอยู่ในลำคอ
【ปลาหมึกยักษ์ ส่งให้ 1เวย ยินฝูหมายเลขหนึ่ง 1 ชิ้น】(10,001 เพชร) ×25!
รอบรอติดไมค์แรก ก็เจาะแถบหัวใจได้ในวินาทีเดียว
ร่วนเวย “ขอบคุณพี่ปลาหมึกยักษ์ค่ะ!”
จงจงตะโกนลั่น “ขอบคุณพี่ปลาหมึกยักษ์ที่ส่งจรวดมาให้ยี่สิบห้าลูกด้วยครับ เวยเวยผ่าน!”
พอเวลาสำหรับเรียกโหวตที่เหลือหมดลง เธอก็ลงจากเวทีแล้วส่งไมค์ให้เกี๊ยวเขียว
หนัวหมี่เห็นเธอเดินมา จึงตบเก้าอี้ข้าง ๆ เบา ๆ “เพิ่งสี่ทุ่มครึ่งเอง ยังต้องฝืนอีกนาน”
ร่วนเวยหยิบแก้วออกจากกระเป๋าเป้ “จะดื่มน้ำอุ่นสักหน่อยไหม ฉันเอาแก้วเก็บอุณหภูมิมาด้วย”
มือเย็นเฉียบของหนัวหมี่คว้ามือเธอไว้ “ฉันประหม่า... ไม่อยากดื่ม”
“ไม่ต้องประหม่าหรอก คนต่อไปที่รอติดไมค์คือฉันต่างหาก” ร่วนเวยบีบมือเธอเบา ๆ “เมื่อก่อนเธอก็แข่งรอบประจำเดือนบ่อยไม่ใช่เหรอ ยังจะประหม่าอีก”
เธอใช้ไออุ่นจากฝ่ามือช่วยอุ่นมือให้อีกฝ่าย
หนัวหมี่ “พอถึงเวลาแบบนี้ทีไร ฉันก็เป็นแบบนี้ทุกที”
ร่วนเวยเปิดแก้วเก็บอุณหภูมิแล้วจิบน้ำ ก่อนจะปล่อยมือที่กุมกันอยู่ “ไม่เป็นไรนะ ไม่เป็นไร ฉันขึ้นไปรอติดไมค์แล้ว”
หนัวหมี่เห็นท่าทางสบาย ๆ ของเธอ ความประหม่าในใจก็คลายลงไม่น้อย
จงจงรายงานตัวเลข “รอบนี้ของเรายัง 250,000 ครับ”
ร่วนเวยรอให้จงจงพูดจบก่อนจึงหยิบไมค์ขึ้นมา “รอบรอติดไมค์ที่สอง รอบนี้ยัง 250,000 เหมือนเดิม เรามีเวลาสองนาทีค่ะ”
【ในหนังสือมีเรือนทองคำ ส่งให้ 1เวย ยินฝูหมายเลขหนึ่ง 1 ชิ้น】(10,001 เพชร) ×25!
จงจงเพิ่มระดับเสียง “ขอบคุณพี่ซูซูที่ส่งจรวดมาให้ยี่สิบห้าลูกครับ!”
ร่วนเวยเม้มริมฝีปากยิ้มหวาน วางไมค์พาดไว้บนไหล่
พี่ ๆ ยังมีโหวตอยู่ แค่ให้เธอขึ้นมาโชว์หน้าเท่านั้น
เพราะงั้นเธอจึงไม่ประหม่าเลยสักนิด
รอบรอติดไมค์ที่สาม
【พระแม่สื่อจี ส่งให้ 1เวย ยูเซียเมืองใหญ่ 1 ชิ้น】(10,000 เพชร) ×25!