ร่วนเวยกลับถึงบ้านก็ทิ้งตัวลงบนเตียงทันที
“พี่ความสุข: ตื่นแล้วส่งข้อความมาหาฉันนะ”
เธอกดปุ่มพูดค้างไว้ “ฉันรู้แล้ว”
ฤทธิ์ยาออกเต็มที่แล้ว หัวเธอมึนงง เสียงพูดเบาหวิวราวกับกำลังอ้อน
อีกฝ่ายได้ยินเสียงนุ่มนิ่มของเธอ จึงตอบกลับสั้น ๆ
“พี่ความสุข: หลับให้สบายเถอะ”
เธอเห็นข้อความตอบกลับราง ๆ ก่อนจะหมดสติไป ในหัวคิดว่าต้องตื่นก่อนหนึ่งทุ่ม ตอนนั้นคงแข่งให้ติดยี่สิบอันดับแรกได้พอดี แล้วก็จะเลิกงานได้สักที……
มือถือไถลจากฝ่ามือ เธอจมสู่ห้วงนิทรา
รอบอุ่นเครื่องเข้าสู่ช่วงคัดออก การแข่งดำเนินไปทีละรอบอย่างเป็นระบบ
การคัดอันดับท้ายตารางดำเนินมาถึงรอบที่ห้า อันดับของร่วนเวยร่วงลงมาอยู่ที่เก้า
【พี่ความสุข ส่งคาร์นิวัล 1 ชิ้นให้ 1เวย】(เพชร 30000) ×5! ×12! ×17! ×20!
จู่ ๆ ก็มีการส่งของขวัญขึ้นมาในห้องไลฟ์ ดันเธอขึ้นไปอยู่ห้าอันดับแรก
จงจงพูดเสียงหนักแน่น “ขอบคุณพี่ความสุขสำหรับคาร์นิวัล!!”
อันอันคอยติดต่อกับพี่ความสุขอยู่ข้างเวที หากอันดับของอีเวยหลุดจากยี่สิบอันดับแรกเมื่อไร เขาก็จะส่งข้อความบอกอีกฝ่ายทันที
เมื่อคืนเขาก็ดูไลฟ์ของเวยเหมือนกัน พี่ชายอย่างน้อยก็คงช่วยดันเธอให้ติดยี่สิบอันดับแรก
ถ้าพี่ชายช่วยดันต่อไม่ไหว เขาก็ต้องโทรปลุกเวยเวย
สตรีมเมอร์ที่อันดับอยู่ข้างหน้าบางคนออกไปทำธุระ บางคนนั่งคุยกันในห้องไลฟ์ บางคนกำลังถ่ายคลิปกับกระดานยกมือ
ตอนแรกในงานมีคนเป็นร้อย ตอนนี้เหลือแค่หลักสิบ
ไม่ถึงสามชั่วโมง เก้าอี้ก็ว่างไปครึ่งหนึ่ง
แต่บรรยากาศยังคงคึกคัก พิธีกรด้านหลังแผงควบคุมกลางพูดจนแทบจะพ่นน้ำลาย พอตื่นเต้นสุดขีดก็ถึงกับขึ้นไปยืนบนเก้าอี้ตะโกน
การแข่งขันดำเนินมาถึงรอบ 50 เหลือ 20 อันดับมีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย
อันอันไม่ต้องดูอันดับด้วยซ้ำ อีเวยอยู่สิบอันดับแรกอย่างมั่นคง
ผ่านไปอีกกว่าหนึ่งชั่วโมง ราวหกโมงเย็น ในห้องไลฟ์ที่เดิมก็โล่งอยู่แล้วมีคนเหลือน้อยลงไปอีก
ตอนนี้เป็นรอบ 25 เหลือ 20 อีเวยอยู่อันดับสิบสอง
เขาคิดว่าอย่างน้อยก็น่าจะติดสิบห้าอันดับแรก จึงยังไม่รีบโทรไปปลุกเธอ
ซือซืออยู่อันดับยี่สิบสามพอดี กำลังอยู่บนเวทีเรียกโหวต
ตอนนี้อันดับยี่สิบมีคะแนนอยู่ที่ 1.2 ล้านโหวต