ลู่ชิงชิงผ่าตัดใหญ่ติดต่อกันถึงสามเคส พอได้หลับตาพักเพียงครู่เดียวก็หัวใจวายตาย แล้วทะลุมิติมาเสียแล้ว
เธอกุมศีรษะ พลางเรียบเรียงความทรงจำแปลกหน้าที่ผุดขึ้นมาในหัว ก่อนจะอดคร่ำครวญไม่ได้
เวรกรรมแท้ ๆ!
เธอทะลุมิติมาอยู่ในร่างลูกสาวชาวนาในหมู่บ้านหลิวอวิ๋น ตำบลฉางเล่อ อำเภอหมิงอัน แคว้นต้าเฉียน
เจ้าของร่างเดิมชื่อแซ่เดียวกับเธอ คือ ลู่ชิงชิง มารดาตายตั้งแต่ยังเล็ก ที่บ้านมีบิดาชราหนึ่งคนกับพี่ชายสองคน เพราะบิดาและพี่ชายมัวแต่ทำงานหาเงินใช้หนี้ จึงฝากเธอที่ยังเด็กไว้ให้คนอื่นช่วยเลี้ยง สุดท้ายก็ถูกเลี้ยงจนเสียคน
พอคนทั้งบ้านรู้ตัวว่ามีบางอย่างไม่ถูกต้อง คิดจะอบรมสั่งสอนก็สายเกินไปแล้ว!
ยิ่งไปกว่านั้น คนในบ้านก็ทำใจลงมือดุด่าตีเธอจริง ๆ ไม่ได้ ขอเพียงเจ้าของร่างเดิมร้องไห้ ผู้ชายทั้งสามคนก็ใจอ่อนทุกที
ลู่ชิงชิงจึงกลายเป็นคนโง่เขลา เลวทราม และหลงใหลผู้ชายอย่างเต็มตัว
ชาวบ้านเห็นเธอเป็นต้องกลอกตาใส่ ถ่มน้ำลายใส่สองที แม้แต่หมาข้างทางพอเห็นเธอยังเห่า “โฮ่ง ๆ” มากกว่าปกติ
ยิ่งกว่านั้น ตอนนี้เพราะผู้ชายสารเลวคนหนึ่ง เธอถึงกับไปกู้เงินดอกเบี้ยโหดจนหนี้พอกเป็นหางหมู เอาร้านขายของชำเล็ก ๆ ที่บิดาทำงานหนักทั้งวันทั้งคืนกว่าจะเปิดได้ไปจำนอง แม้แต่ที่ดินของบ้านก็ขายไปแล้ว ยังใช้หนี้ไม่หมด
“ลู่ชิงชิง!”
เสียงตะโกนดุดันปนสะอื้นดังขึ้นพร้อมกับประตูไม้เก่าผุที่ถูกถีบเปิด
เด็กหนุ่มวัยสิบเจ็ดปีมีดวงตาคู่งามแดงก่ำราวกับมังกรพ่นไฟ เขาพุ่งเข้ามาเหมือนลมกรด ก่อนจะคว้าคอเสื้อด้านหลังของลู่ชิงชิงไว้
ลู่ชิงชิงถูกลากออกไป แกว่งไปมาเหมือนเนื้อหมูชิ้นใหญ่ที่ไร้รูปทรง
“คุกเข่าอยู่ตรงนี้!”
“ถ้าพี่สะใภ้เป็นอะไรไป คราวนี้ข้าจะไล่เจ้าออกจากบ้านให้ได้! ต่อให้ใครพูดก็ไม่มีประโยชน์!”
ลู่อวิ๋น พี่ชายรองของลู่ชิงชิงที่อายุมากกว่าเธอหนึ่งปี เหวี่ยงเธอลงกับพื้น
นี่เป็นครั้งแรกที่เขาลงมือกับน้องสาวคนนี้ เพราะผิดหวังในตัวนางจนหมดสิ้นแล้วจริง ๆ
ความหวังว่านางจะกลับตัวกลับใจได้ มอดดับลงไปแล้ว
ยามนี้เขาทั้งเจ็บปวดทั้งชิงชัง พอมองประตูห้องที่ปิดสนิท ดวงตาก็แดงก่ำน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม
ข้างในนั้นคือพี่สะใภ้ที่กำลังคลอดลูก
ผ่านมาหนึ่งวันหนึ่งคืนแล้ว หมอตำแยบอกว่าหากลองอีกครั้งแล้วยังไม่สำเร็จ ก็ต้องเตรียมจัดการเรื่องหลังความตาย
ทั้งหมดเป็นเพราะลู่ชิงชิง!
พ่อลู่ที่ผอมจนซูบตอบกำมือแน่น นั่งยอง ๆ อยู่หน้าประตู หลังค่อมงองุ้ม แววตาเลื่อนลอย ใบหน้าขมขื่นราวกับแก่ลงไปอีกหลายปี
เสียงร้องโหยหวนของหญิงสาวดังขาด ๆ หาย ๆ อยู่เป็นระยะ
ลู่ชิงชิงส่ายศีรษะที่ปวดตุบ ๆ แล้วนึกถึงเรื่องที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้ได้
เจ้าของร่างเดิมฟังคำผู้ชายสารเลว ไปหาสมุนไพรชนิดหนึ่งชื่อจื่อหวยบนเขา เขาบอกว่ามารดาของเขาหมดสติ ต้องใช้ยาชนิดนั้นช่วยรักษาโดยด่วน
ลู่ชิงชิงขึ้นเขาไปพอดีกับพบคนแปลกหน้าสามคนตรงเชิงเขา
ในมือของพวกเขามีสมุนไพรที่เหมือนกับที่ผู้ชายสารเลวคนนั้นบรรยายไว้กำหนึ่ง
นิสัยเหลวแหลกของลู่ชิงชิงกำเริบขึ้นมา ไม่สนเลยว่าคนพวกนั้นดูมีที่มาที่ไปไม่ธรรมดา ข่มขู่ไม่สำเร็จก็เข้าไปแย่งสมุนไพร แถมยังพูดจาโอหังว่าภูเขาลูกนี้เป็นของหมู่บ้านหลิวอวิ๋น สมุนไพรทั้งหมดก็เป็นของหมู่บ้านหลิวอวิ๋น
คำพูดนั้นทำให้อีกฝ่ายโกรธจัด หนึ่งในนั้นชักกระบี่อ่อนที่เหน็บไว้ตรงเอวออกมาทันที
ในช่วงคับขัน เฝิงเสี่ยวหว่านพุ่งออกมาขวางหน้าและร้องขอชีวิตให้เธอ
ถึงอย่างนั้น ลู่ชิงชิงก็ยังตกใจจนเอนหงายล้มลงกับพื้น ศีรษะกระแทกหินแล้วหมดสติไป
อ้อ ไม่นี่ ตอนนี้ดูท่าเธอคงตายไปแล้ว!
พี่สะใภ้เฝิงคงได้รับแรงกระทบกระเทือนจนคลอดก่อนกำหนด
“ทำไมไม่มีเสียงแล้วล่ะ?” พ่อลู่แก้มตอบจนซูบ ดวงตาถลน มองประตูห้องอย่างตื่นตระหนก
ประตูเปิดผาง หญิงชราหลี่จากหมู่บ้านวิ่งออกมาด้วยใบหน้าซีดขาว
“ช่วยไม่ทันแล้ว!”
“เด็กยังไม่ลงเชิงกราน คลอดออกมาไม่ได้!”
“ตกเลือดแล้ว!”
ตกเลือดแล้ว—
คำพูดนั้นดังสนั่นราวกับฟ้าผ่า ทำให้พ่อลู่กับลู่อวิ๋นเซถลาพร้อมกัน
ตกเลือด หมายถึง…ความตาย
“ไม่ ไม่ ไม่ใช่แบบนั้น นางหลี่ ท่านต้องช่วยสะใภ้ใหญ่ของข้านะ ลูกชายคนโตไปตามหมอแล้ว อีกเดี๋ยวก็กลับมา อีกเดี๋ยว…”
“พี่ลู่เอ๊ย! เชิญใครมาก็ช่วยไม่ได้แล้ว! ตกเลือด นางตกเลือดแล้ว!”
“ทั้งแม่ทั้งลูกช่วยไม่รอดแล้ว! เฮ้อ!”
หญิงชราหลี่ส่ายหน้าแรง ๆ เช็ดดวงตา มือข้างหนึ่งเปื้อนเลือดจนป้ายไปบนใบหน้า แต่นางไม่มีแก่ใจจะสนแล้ว
ลู่อวิ๋นยังอายุน้อย ย่อมตกใจจนหน้าซีดไร้สีเลือด เขาอยากวิ่งเข้าไปข้างใน แต่ก็เกรงเรื่องฐานะ จึงได้แต่ยืนนิ่งงันอยู่ตรงนั้น
“พี่สะใภ้…”
พี่สะใภ้กำลังจะตายหรือ?
นางแต่งเข้าตระกูลลู่มาเพียงสองปี ยังไม่เคยได้เสวยสุขอะไรเลย วัน ๆ เอาแต่ช่วยทำงาน แถมยังต้องปรนนิบัติลู่ชิงชิงที่เอาใจยาก
เพราะมีนางอยู่ พวกเขาถึงออกไปทำงานได้อย่างวางใจ และพอเก็บเงินได้บ้างเล็กน้อย
แต่ตอนนี้…
“ลู่ชิงชิง เจ้าทำพี่สะใภ้ตายจริง ๆ แล้ว เจ้าทำพี่สะใภ้ตายจริง ๆ ทำไมคนที่ตายไม่ใช่เจ้า!”
จู่ ๆ ลู่ชิงชิงที่อยู่บนพื้นก็ลุกพรวดขึ้น วิ่งพุ่งเข้าไปในห้องอย่างรวดเร็วจนคนอื่นตั้งตัวไม่ทัน
ราวกับกำลังหนีเอาชีวิตรอด
พอเข้าไปในห้อง นางก็ปิดประตูแน่นอีกครั้ง
“ลู่ชิงชิง! เจ้ายังจะทำอะไรอีก? ออกมาเดี๋ยวนี้!”
“เจ้ายังมีความเป็นคนอยู่หรือไม่! พี่สะใภ้ไม่น่าช่วยเจ้าเลย กำลังจะตายอยู่แล้ว เจ้ายังจะทำให้นางลำบากอีก!”
“ลู่ชิงชิง! เชื่อหรือไม่ว่าข้าจะหักขาเจ้า!”
ลู่อวิ๋นตบประตูที่ปิดอยู่ พลางตะเบ็งเสียงตะโกนจนคอแทบแตก
พ่อลู่ก็ร้อนใจขึ้นมาเช่นกัน
“ชิงชิง พ่อขอร้องเจ้า อย่าทำให้พี่สะใภ้ลำบากอีกเลย!”
“จะเอาชีวิตพ่อไปก็ได้ รีบออกมาเถอะ รีบออกมา!”
ประตูเปิดผางขึ้นอีกครั้ง ทำให้ลู่อวิ๋นสะดุ้งโหยง ร่างทั้งร่างล้มคว่ำลงกับพื้น
ลู่ชิงชิงมีสีหน้าเคร่งขรึม แววตาคมกริบและเย็นชา
“ท่านพ่อ ไปขอยืมเข็มเงินจากหมอติงในหมู่บ้านมาใช้ก่อน พี่สะใภ้ยังช่วยได้ รีบไปเร็ว!”
พูดจบ ลู่ชิงชิงก็ยื่นมือไปคว้าลู่อวิ๋นที่อยู่บนพื้นขึ้นมา ท่าเดียวกับที่เขาเพิ่งใช้กับนางเมื่อครู่
ไม่รู้ว่านางไปเอาเรี่ยวแรงมาจากไหน ถึงอย่างไรแค่สะบัดมือทีเดียว ก็เหวี่ยงลู่อวิ๋นออกไปนอกประตูได้แล้ว
“…”
“ลู่ชิงชิง! เจ้า…ท่านพ่อ จะไปไหน?”
ลู่อวิ๋นลุกขึ้น มองพ่อลู่ที่เซถลาออกไปข้างนอก แล้วร้องถามอย่างไม่อยากเชื่อ
“ไปยืมเข็ม!”
ลู่อวิ๋นเบิกตากว้าง
ท่านพ่อไปยืมเข็มจริง ๆ หรือ! ไม่กลัวว่าลู่ชิงชิงจะทำให้พี่สะใภ้ตายเร็วขึ้นหรือไร?
“เฮ้อ ตาแก่ลู่เลอะเลือนจริง ๆ ถึงเวลาแบบนี้แล้วยังเชื่อคำพูดของนังตัวดีนั่นอีก!”
หญิงชราหลี่บ่นอย่างไม่พอใจ
ผู้ชายบ้านนี้จะดีแค่ไหน แต่มีลูกสาวแบบนี้อยู่ด้วย ก็ไม่มีใครกล้าแต่งเข้ามาอีกแล้ว!
“ท่านป้าหลี่ ช่วยพี่สะใภ้ข้าอีกสักครั้งเถิด ข้าขอร้อง” ลู่อวิ๋นคว้าแขนหญิงชราหลี่ไว้ด้วยความร้อนใจ
“ไม่มีประโยชน์แล้ว อย่าทำให้ยุ่งยากเลย ต่อให้เชิญหมอจากในตำบลมาก็ช่วยอะไรไม่ได้เปล่า ๆ เสียเงินไปก็เท่านั้น
น่าสงสารเฝิงซื่อจริง ๆ…”
หญิงชราหลี่รู้สึกเศร้าใจ ไม่อาจทนอยู่ต่อได้
นางเห็นเหตุการณ์เช่นนี้มามากแล้ว ผู้หญิงคลอดลูกสิบคนต้องตายเสียสองคน หากเจอภาวะตกเลือด ก็ยิ่งเหมือนตายซ้ำสอง ตอนนี้ก้าวเข้าไปในปรโลกแล้ว
ทั้งหมดขึ้นอยู่กับชะตา!
ลู่ชิงชิงไม่สนใจเรื่องข้างนอก นางค้นเข็มเย็บผ้าหลายเล่มจากกล่องเย็บผ้า จุดเทียนแล้วลนไฟทันที จากนั้นจึงปักเข็มลงบนจุดอิ๋นไป๋
โดยทั่วไป อาการตกเลือดอย่างหนักหลังคลอดเกิดจากมดลูกหดรัดตัวไม่ดี รกค้าง หรือเลือดแข็งตัวผิดปกติ
ส่วนอาการตกเลือดก่อนคลอด มักเกิดจากรกเกาะต่ำ รกลอกตัวก่อนกำหนด และปัจจัยอื่น ๆ
อาการของเฝิงเสี่ยวหว่านเกิดจากแรงกระแทกภายนอกทำให้รกลอกตัวก่อนกำหนด
มือของหมอตำแยตอนทำคลอดหยาบกระด้างเกินไป!
ยังดีที่อาการไม่รุนแรง เลือดออกไม่มาก ปากมดลูกเปิดแล้ว ยังคลอดตามปกติได้
ตอนนี้ปัญหาคือทารกยังไม่ลงเชิงกราน ไม่ขยับลงมา ส่วนเฝิงเสี่ยวหว่านก็หมดสติไปเพราะความเจ็บปวด ไม่มีแรงเบ่ง
ลู่ชิงชิงปักเข็มลงบนจุดใหญ่สำหรับห้ามเลือดหลายจุด กดจุดเหรินจง แล้วปักเข็มที่ฝ่าเท้า
เฝิงซื่อฟื้นขึ้นมาจากความเจ็บปวด
ดวงตาพร่ามัวคู่หนึ่งจับภาพอะไรไม่ได้
“พี่เฟิง…”
“พี่สะใภ้ พี่ชายใหญ่จะกลับมาเร็ว ๆ นี้ ท่านต้องอดทนไว้นะ หากเด็กยังไม่ออกมา จะขาดใจตายแล้ว”