หลังจากกินอิ่มน้ำชากลับห้อง ไอ้หนูหลงต้าเผิงก็ปิดประตูนั่งลงที่โต๊ะเขียนหนังสือ
หลงต้าเผิงยื่นมือออกไป ลูบเบา ๆ บนโต๊ะ
ชั่วพริบตา บนโต๊ะก็ปรากฏธนบัตรและคูปองหลากสีขึ้นมาลอย ๆ
มีทั้งธนบัตร คูปองข้าว และคูปองน้ำตาล มีหลายหน่วยราคา
ฝั่งธนบัตร มีทั้งห้าเหมา หนึ่งหยวน สองหยวน ห้าสิบ และใหญ่สุดคือสิบหยวน เรียกกันติดปากว่า "ดำใหญ่สิบ"
คูปองข้าวแบ่งเป็นหลายแบบ มีทั้งแบบใช้ได้ทั่วประเทศและแบบที่ออกตามท้องถิ่น พิมพ์หน่วยราคาและวันหมดอายุต่างกัน
ส่วนคูปองอุตสาหกรรมแบบว่า ไม่มีสักใบ
ทั้งหมดนี้คือรางวัลจากระบบพรานป่า
หลงต้าเผิงสำรวจของที่ได้มาจากการเข้าป่าครั้งนี้ รวมล่าเหยื่อได้สิบตัว เป็นกระต่ายตัวหนึ่ง งูตัวหนึ่ง และหมาป่าแปดตัว
กระต่ายราคาถูก ได้รางวัลแค่หนึ่งหยวน ส่วนงูเพราะเป็นงูพิษ แม้ไม่หนัก แต่ก็ได้สามหยวน
หมาป่าสีเทาห้าตัว แต่ละตัวได้แปดหยวน ในจำนวนนี้สองตัวได้คูปองข้าวห้าจินเพิ่ม
จ่าฝูงได้รางวัลสูงหน่อย ได้สิบหยวน
รวมแล้วหมาป่าแปดตัว ได้ห้าสิบหยวนบวกคูปองข้าวห้าจินอีกสองใบ
รางวัลถึงจะไม่มาก
แต่นี่ก็สุดยอดของหมาป่าแล้ว
เพราะหมาป่าไม่ใช่สัตว์หายาก น้ำหนักก็ธรรมดา ข้อดีเดียวคือความยากในการล่าฝูง
หมาป่าอยู่รวมกันเป็นฝูง การล่าตัวเดียวยากไม่เท่าไหร่ แต่ถ้าเป็นฝูง ความยากจะต่างกันโดยสิ้นเชิง นายพรานทั่วไปแม้พกปืนเข้าป่ายังไม่กล้าแหย่ฝูงหมาป่า เพราะเผลอตัวเมื่อไหร่ก็อาจตายในป่าได้