"สวัสดี ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้องใหม่ ฉู่มู่" เมื่อเห็นเด็กสาวสองคนจ้องเธอตาไม่กะพริบ ฉู่มู่ก็ทักทายพวกเขา
เพื่อนร่วมห้อง?
"เธอเป็นผู้หญิงเหรอ?" โจวยวี่ร้องอย่างตกใจ
"ใช่แล้ว!"
ฉู่มู่ยิ้ม ใบหน้าหล่อเหลาอย่างเด็กหนุ่มปรากฏลักยิ้มน้อยน่ารักดูอ่อนช้อย
ตอนนี้เอง เซิ่งชงชงถึงสังเกตเห็นร่องรอยความเป็นเด็กผู้หญิงจากใบหน้าของเธอ
พูดตามตรง ถ้าไม่ใช่เพราะเธอแนะนำตัว เซิ่งชงชงคงดูไม่ออกจริง ๆ
หน้าตาโดยรวมของเธอดูเป็นผู้ชายมาก โดยเฉพาะโครงกราม
ปกติกรามของเด็กผู้หญิงจะอ่อนโยนและลื่นไหล มีเพียงเด็กผู้ชายเท่านั้นที่คมสัน
แต่กรามของฉู่มู่กลับคมกว่าเด็กผู้ชายเสียอีก มีเหลี่ยมมีมุม หว่างคิ้วและดวงตาก็เต็มไปด้วยความสง่างามแบบเด็กหนุ่ม
นั่นยังไม่ใช่ปัจจัยสำคัญที่ทำให้สับสน สิ่งที่ทำให้เซิ่งชงชงเข้าใจผิดว่าฉู่มู่เป็นผู้หญิงมากที่สุดคือความสูงของฉู่มู่
ในกลุ่มคนวัยเดียวกัน เซิ่งชงชงก็ถือว่าสูงมากแล้ว อายุยังไม่ถึง 16 ปี สูงถึง 165 ซม. แต่ฉู่มู่ต้องสูงอย่างน้อย 172 ซม. ขึ้นไป
เซิ่งชงชง โจวยวี่ และฉู่มู่ ต่างแนะนำตัวกันและกัน
เพิ่งคุยกันได้สองสามประโยค จู่ ๆ ก็มีสามีภรรยาวัยกลางคู่หนึ่งแบกของพะรุงพะรังเดินหอบเข้ามา
ดูจากการแต่งตัว ฐานะทางบ้านไม่เลว รสนิยมก็ดี แน่นอน ถ้าไม่นับรวมเส้นผมที่ชุ่มเหงื่อจนจับตัวเป็นก้อนติดบนใบหน้า
มู่ฉงอี้: "ฉู่มู่ เด็กคนนี้ จะวิ่งเร็วนักไปไหน"
ฉู่มู่พูดเรียบ ๆ: "ไม่ได้วิ่งสักหน่อย ฉันเดินมาเอง ขาฉันยาว"
ประโยคเดียวทำเอาสาวขาสั้นอย่างมู่ฉงอี้แทบทรุด
"ชู่ชินโจว ดูสิ ลูกสาวแกพูดจาเป็นคนหรือเปล่า!" มู่ฉงอี้ตาแดงปั๊ด เริ่มฟ้องสามีทันที