ในบ้าน
แม่เซิ่งกับเซิ่งชูชุนสองแม่ลูกกระซิบกระซาบคุยกันอีกเล็กน้อย สุดท้ายแม่เซิ่งยัดอั่งเปาสองพันให้เซิ่งชูชุน
นี่คือเงินอั่งเปาที่ตายายให้หลานสาวเป็นของขวัญแรกพบ
พอดูเวลาก็ใกล้เคียงแล้ว ปกติช่วงนี้ญาติห่าง ๆ กับเพื่อนบ้านน่าจะไปถึงโรงแรมที่ใช้จัดงานเลี้ยงเด็กแล้ว
เจาอีสวินที่ยุ่งอยู่กับการดูแลญาติ ๆ ด้านนอกเดินเข้ามาเรียกแม่ยายกับภรรยาเตรียมตัว อีกเดี๋ยวจะออกเดินทางไปกินข้าวเที่ยงที่โรงแรมในเมือง
เขาพูดจบ แม่เจาก็เดินหน้านิ่งเข้ามา
"จวน เอาเด็กให้แม่ อีจวนไม่ต้องไปแล้ว ตอนอยู่เดือนห้ามโดนลม"
คำพูดก็ฟังดูดี แต่เซิ่งชูชุนพ้นเดือนไปแล้ว อีกอย่างต้นเดือนตุลาอากาศข้างนอกก็ไม่มีลมเท่าไหร่ ไม่ส่งผลอะไรกับคุณแม่หลังคลอดเลยสักนิด
เจาอีสวิน: "แม่ จวนออกเดือนแล้ว ไม่เป็นไรหรอก อีกอย่างถ้าไม่ให้เขาไป มื้อเที่ยงเขาจะกินอะไร?"
คนในบ้านไปในเมืองกันหมด ทิ้งให้ภรรยาเขาอยู่บ้านคนเดียวไม่มีข้าวไม่มีน้ำ จะไปได้ยังไง!
พอได้ยินเจาอีสวินพูดแบบนี้ แม่เจาก็เบิกตาโต
"จะไม่มีกินได้ยังไง ในบ้านก็มีข้าวสาร มีเส้นหมี่ ทั้งยังมีไข่ให้กินตามใจ เงื่อนไขดี ๆ แบบนี้ตอนแม่คลอดลูกแกน่ะไม่กล้าแม้แต่จะฝัน แค่นี้ยังไม่ได้อีก อยากกินอะไร จะกินตับมังกรดีหมีหรือไง!"
ก็แค่คลอดลูกสาวยังจะไปกินข้าวโรงแรมในเมืองอีก ไม่ดูหน้าตัวเองบ้างเลย
ถ้าไม่ใช่เพราะเกรงใจลูกชายที่มีเพื่อนร่วมงานในเมืองเยอะ งานเลี้ยงเด็กนี่กางเต็นท์หน้าบ้านจัดซะก็จบ ไม่มีทางไปโรงแรมหรอก เปลือง!
แม่เจาเสียงดังมาก เธอตั้งใจพูดเสียงดัง
ญาติด้านนอกได้ยินชัดเจน ส่วนแม่เซิ่งกับเซิ่งชูชุนในบ้านยิ่งได้ยินชัดกว่า ไฟโทสะในใจแม่เซิ่งพุ่งขึ้นสมอง