ปักกิ่งเธอต้องไปแน่ ไม่ใช่แค่เรื่องของเฉินเฟิง ยังมีเรื่องของอ้ายชิวด้วย ทั้งคู่ต้องไปคุยรายละเอียดกัน
ถ้าถามว่าช่วงตรุษจีนบ้านใครในหมู่บ้านคึกคักที่สุด ก็ต้องบ้านตระกูลเซิ่ง ไม่เห็นวันส่งท้ายปีเก่าหรือ เซิ่งชงชงกับเฉินเฟิงโทรศัพท์กันยังหลบอยู่ในห้องไม่ยอมออกมาเลย
ไม่ใช่เพราะเธอถือตัวหรอก แต่เธอไม่กล้าออกมาจริง ๆ เพราะที่บ้านมีคนมาหาทั้งวัน แถมยังระบุชื่อมาหาเธอทั้งหมด
เซิ่งชงชงรู้สึกเหมือนตัวเองกลายเป็นลิงสวนสัตว์
ยิ่งสองวันนี้มานี่ด้วย "ตำนานหลิงยวี่" ฉายถึงตอนที่อิงพิรุณมีบทมากที่สุด ฉากที่อิงพิรุณสละตัวเองเข้าพิธีสะกดขบวนค่ายกลทำเอาคนดูร้องไห้กันเป็นแถบ
คนในหมู่บ้านเริ่มรู้สึกเป็นรูปธรรมมากขึ้นกับเรื่องที่เซิ่งชงชงเป็นดารา ธรรมดาก็ต้องชิงความได้เปรียบก่อนใคร มาที่บ้านเซิ่งกันทุกวัน
ดังนั้น เซิ่งชงชงที่อยู่บ้านไม่ไหวแล้ว รอให้เซิ่งชูชุนกลับบ้านแม่ของตัวเองวันที่สองของปีใหม่เสร็จ วันที่สามเธอก็เผ่นเลย
ตอนนี้ช่วงหยุดตรุษจีนยังไม่หมด ตั๋วรถไฟความเร็วสูงซื้อง่าย
ในตู้รถไฟที่ว่างโล่ง มีผู้โดยสารแค่สองสามคน เงียบมาก กำลังเหมาะให้เซิ่งชงชงทำการบ้านปิดเทอม
ตอนเฉินเฟิงไปรับเซิ่งชงชงที่สถานีรถไฟ เธอกอดการบ้านที่ทำไปแล้วเกือบเจ็ดสิบแปดสิบเปอร์เซ็นต์ไว้แนบอก ทำให้เฉินเฟิงหัวเราะ
ความเหนือวัยของเซิ่งชงชงทำให้เขาลืมไปเลยว่า จริง ๆ แล้วเด็กคนนี้ก็ยังเป็นแค่เด็กสาวมัธยมปลายอยู่เลย
เฉินเฟิงโอนหุ้นหนึ่งเปอร์เซ็นต์ของโม่หยุน โฮลดิ้งส์ให้เซิ่งชงชง เธอจะมานั่งกินลมกินแล้งไม่ได้ เธอต้องพิสูจน์คุณค่าของตัวเองให้เฉินเฟิงเห็น