เซี่ยงไฮ้
เซิ่งชงชงและผู้ช่วยซินซินไม่มีอะไรให้ต้องเสียเวลา พวกเธอมาถึงเร็วที่สุด ส่วนอ้ายชิวมาสายสองชั่วโมงเพราะต้องประชุม
อ้ายชิวมาถึงตอนห้าโมงเย็นพอดี ทั้งสามคนไปกินข้าวกันที่โรงแรมเพี๊ยงฮั้วเซี่ยงไฮ้
เซิ่งชงชงสั่งอาหารที่อยากกินมานานอย่างหมูตุ๋นซีอิ๊วใส่หอยเป๋าฮื้อ เป็ดยัดไส้แปดสมบัติ กุ้งแม่น้ำคริสตัลผัดซอสไวน์ ปลาไหลผัดน้ำมันงา ปลาชื่อนายอ้วนดองเหล้าจีน และตับห่านเชอร์รี มาครบทุกอย่าง
กินอิ่มแล้วก็เอนกายพิงพนักเก้าอี้อย่างเกียจคร้าน
“พรุ่งนี้ใส่ชุดอะไรดี?” เธอถาม
อ้ายชิวเพิ่งตอบข้อความงานเสร็จ เธอเปิดรูปชุดสองสามแบบส่งให้เซิ่งชงชง
“ชุดที่เตรียมไว้ มีพวกนี้ เธอเลือกดู หรือจะให้สไตลิสต์เอามาให้พรุ่งนี้เช้าเลย?”
เซิ่งชงชงเพิ่งกินข้าวคลุกน้ำหมูตุ๋นซีอิ๊วหอยเป๋าฮื้อไป ตอนนี้กำลังมึนงงกับข้าว
“เธอช่วยดูให้ฉันหน่อย เลือกชุดที่เหมาะสมก็พอ”
อ้ายชิวฟังแล้วก็ก้มลงดูรูปชุดในโทรศัพท์มือถือแล้วพูด
“สวยทุกชุด เป็นสไตล์เธอทั้งหมดและเหมาะกับงานแถลงข่าวพรุ่งนี้ด้วย ฉันว่าชุดสีฟ้าอ่อนชุดนี้ดี”
“แต่ชุดอื่นก็ให้สไตลิสต์เอามาพรุ่งนี้ด้วยนะ ถ้าชุดสีฟ้าอ่อนไม่เหมาะสม เธอจะได้เลือกหน้างานได้”
“ได้ค่ะ คุณผู้จัดการ” เซิ่งชงชงตอบอย่างขี้เล่นด้วยน้ำเสียงเรียบๆ เหมือนหุ่นยนต์
เซิ่งชงชงไม่รู้ว่าบางครั้งเธอก็น่ารักโดยไม่ตั้งใจ อ้ายชิวอดที่จะหัวเราะกับเธอไม่ได้
คุยกันอีกสักพัก อ้ายชิวดูเวลาแล้วพูด: “เกือบสองทุ่มแล้ว ฉันเรียกคนมาคิดเงิน แล้วกลับโรงแรมกันเถอะ?”
เซิ่งชงชง: “ได้”