การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยในบรรยากาศของสถานที่นั้น เซิ่งชงชงมองเห็นชัดเจน เธอไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น แต่เธอเชื่อว่าไม่ใช่เพราะการแสดงของเธอแน่นอน
ต่อจากนั้น ก็เป็นการรอคอยที่ยาวนาน ทุกคนเงียบกริบ ผู้กำกับหวังที่นั่งกลางโต๊ะจ้องเขม็งไปที่เซิ่งชงชง สำรวจเธออย่างไม่วางตา
ในใจเซิ่งชงชงก็ว้าวุ่นเลย ไม่พูดอะไรสักคำ แค่มองเธออยู่นั่น ใครจะไม่ว้าวุ่นบ้าง?
เซิ่งชงชงนึกอยากถามจริง ๆ ว่า ผู้กำกับครับ คุณโอเคไหม?
ไม่รู้เวลาผ่านไปนานแค่ไหน ผู้กำกับหวังเหมือนจะเข้าใจอะไรขึ้นมาทันที
“เอาบทของฉู่ซีมาให้เธอ” เขาพูดกับผู้ช่วย
ทันทีที่เอ่ยชื่อ “ฉู่ซี” ขึ้นมา อาจารย์ที่มาแคสติ้งคนอื่น ๆ ต่างมองหน้ากัน เห็นได้ชัดว่าแปลกใจกับเรื่องนี้มาก
ทว่า เซิ่งชงชงที่ยืนอยู่กลางห้องกลับโล่งอกไปเต็มที่
ที่แท้ก็จะเปลี่ยนบทให้เธอนี่เอง!
นึกว่ามีอะไรร้ายแรง ทำเอาบรรยากาศเคร่งเครียดซะขนาดนั้น
เซิ่งชงชงยิ้มร่าพลางรับบทมา แล้วก้มหน้าอ่านผ่าน ๆ อย่างรวดเร็ว
เฮ้?
บทนี้น่าสนใจดีนะ
ตระกูลฉู่ถูกขุนนางชั่วร้ายใส่ร้ายป้ายสี ทั้งตระกูลถูกเนรเทศ ฮ่องเต้ทรงระลึกถึงคุณงามความดีที่บรรพบุรุษเคยช่วยเหลือราชบัลลังก์ จึงพระราชทานอภัยโทษแก่ฉู่ซี ลูกสาวคนเล็กของตระกูลฉู่เป็นกรณีพิเศษ ยกเว้นโทษเนรเทศและรับเข้าวังเป็นพระสนม เพื่อแสดงพระมหากรุณาธิคุณ
ฉู่ซีซึ่งแบกความแค้นของครอบครัว ต้องจำใจลืมคนรัก เข้าวังไปไต่เต้าอย่างยากลำบาก
เธอใช้ใบหน้าอันใสซื่อบริสุทธิ์ทำเรื่องการออดอ้อนเย้ายวนกามแบบพระสนมเจ้าเล่ห์ ฝากความหวังไว้กับใจของฮ่องเต้ หวังว่าเมื่อได้เป็นที่โปรดปรานแล้ว จะสามารถทูลขอให้ฮ่องเต้รื้อฟื้นคดีให้ตระกูลฉู่
แต่ต่อมาเธอค่อย ๆ ค้นพบว่า ฮ่องเต้ทรงระแวงตระกูลฉู่มานานแล้ว การที่ตระกูลฉู่ถูกใส่ร้ายก็เป็นเพราะฮ่องเต้ทรงยินยอมอยู่เบื้องหลัง
ฉู่ซีสิ้นหวังในพริบตา กลายเป็นคนมืดดำ
ด้วยนิสัยเด็ดเดี่ยวของเธอ เธอชั่งน้ำหนักข้อดีข้อเสียแล้วตัดสินใจเข้าร่วมทีมของนางเอก ช่วยนางเอกกุมอำนาจในวังหลัง