ตระกูลเจา
เซิ่งชูชุนพ้นช่วงอยู่เดือนแล้ว แต่วันนี้เป็นงานฉลองครบเดือนของลูก มีแต่ญาติพี่น้องไปมา เธออุ้มลูกนั่งอยู่บนเตียงในห้องไม่กล้าออกไปเดินเล่น
บรรดาญาติมิตรของตระกูลเจามาต่างก็เข้าไปดูเด็ก แล้วกล่าวคำอวยพรสองสามประโยค สุดท้ายยัดอั่งเปาให้เด็ก
คนที่มี EQ สูงก็พูดได้น่าฟัง คนที่ EQ ไม่สูงก็เริ่มสร้างความรำคาญตั้งแต่ตอนนั้นเลย
"มีแต่ลูกสาวอย่างเดียวไม่ได้หรอกนะ จวนเองก็ไม่มีงานทำอยู่แล้ว ถือโอกาสตอนเด็กยังเล็ก เลี้ยงหนึ่งคนก็เหมือนเลี้ยงสองคน ปีหน้าเร็วๆ ให้เสี่ยวเล่อเล่อมีน้องชายเพิ่มอีกคนเถอะ"
เซิ่งชูชุนเพิ่งคลอดลูกเสร็จ คนผู้นี้ก็พูดจาแบบนี้ต่อหน้าคนอื่นชัดๆ ว่า จงใจหาเรื่อง
และก็เป็นคำพูดแบบนี้จริงๆ ที่พูดถูกใจแม่เจาและยายแก่เจามาก
แม่เจา: "ป้าสามเธอพูดถูก บ้านเรามีอีสวินคนเดียวเป็นลูกชาย ลูกมีแต่หลานสาวไม่มีหลานชายไม่ได้เด็ดขาด ไม่งั้นสมบัติของตระกูลใหญ่โตแบบนี้ต่อไปใครจะสืบทอดล่ะ จวน ได้ยินไหม?"
วันฉลองครบเดือนลูกสาว แม่สามีกลับมาบังคับให้มีลูกชายต่อหน้าญาติพี่น้องมากมายแบบนี้ สีหน้าของเซิ่งชูชุนแย่มาก
ทันใดนั้น เสียงขี้เกียจเสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลังฝูงชน
"สมบัติตระกูลใหญ่โตแค่ไหนกันเชียว?"
เซิ่งชูชุนฟังแล้วใบหน้าก็เต็มไปด้วยความดีใจในทันที ยังไม่ทันเห็นตัวเธอก็รู้แล้วว่าน้องสามของเธอมาแล้ว
เซิ่งชูชุนตะโกนอย่างตื่นเต้น: "ชงชง!"
ทุกคนหันกลับไปมองและหลีกทางให้ ด้านหลังมีเด็กผู้ชายเด็กผู้หญิงหลายคน เด็กผู้หญิงที่อยู่ตรงกลางที่สุดยังสวมหมวกกับหน้ากากประหลาดๆ อยู่
"พี่ใหญ่ ร่างกายเป็นยังไงบ้าง เหนื่อยไหม!"
คำพูดประโยคเดียวของเซิ่งชงชงทำเอาเซิ่งชูชุนจมูกแสบตาพาลจะร้องไห้ ความยากลำบากในการคลอดลูกนั้นต้องผ่านด้วยตัวเองถึงจะรู้
แม่สามีรังเกียจที่เธอไม่ได้มีลูกชายให้ตระกูลเจา ไม่เข้าใจความทุกข์ที่เธอได้รับ เพิ่งคลอดครบเดือนก็เร่งให้มีอีกแล้ว