ภายในเวลาไม่กี่นาที เกาะของหลินเจาอินก็เชื่อมต่อกับเกาะที่ปกคลุมด้วยหมอกแล้ว
[เกาะผู้เล่นเชื่อมต่อกับเกาะร้างไร้เจ้าของแล้ว เกาะผู้เล่นจะหยุดพักที่นี่เป็นเวลา 24 ชั่วโมง]
ระบบของเกาะลอยนี้ช่างเหมือนเรือเสียจริง เมื่อเทียบท่าแล้วก็หยุดนิ่งอยู่กับที่
ยังไม่แน่ใจว่าเกาะไร้เจ้าของมีอะไรผิดปกติหรือไม่ หลินเจาอินจึงส่งข้อความไปบอกน้องสาวก่อน เผื่อว่าหากต่อมาหลินเจาอินติดต่อไม่ได้ จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง
หลินเจาอินไม่รีบขึ้นเกาะในทันที แต่กลับไปที่กระท่อมหินเพื่อจัดข้าวของของตัวเองดูก่อน ว่าจะนำอะไรขึ้นเกาะไปบ้าง
นอกเหนือจากการนำอาวุธทั้งหมดไปด้วยแล้ว หลินเจาอินยังนำภาชนะหลายใบไปด้วย คาดว่าบนเกาะน่าจะมีทรัพยากรให้เก็บเกี่ยวได้
โชคดีที่ก่อนหน้านี้ได้เย็บกระสอบป่านกับถุงผ้าเพิ่มไว้หลายใบ วันนี้จึงได้ใช้งาน
หลินเจาอินเดินมาถึงรอยต่อของสองเกาะ สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วในที่สุดก็ก้าวขึ้นเกาะหมอก
ทว่าในจังหวะที่หลินเจาอินเหยียบลงบนพื้นเกาะ หมอกของเกาะก็จางหายไป เผยให้เห็นภาพรวมของเกาะทั้งหมดอย่างชัดเจน หมอกชั้นนั้นดูเหมือนมีไว้เพื่อกันไม่ให้คนนอกเกาะมองเห็นภายในเท่านั้น
เกาะไร้เจ้าของนี้มีพื้นที่กว้างใหญ่มาก หลินเจาอินไม่สามารถกะด้วยสายตาได้ มองสุดลูกหูลูกตา
เกาะนี้ดูเหมือนป่าฝนเขตร้อนมากกว่า บนเกาะเต็มไปด้วยพืชสีเขียวขจี และมีต้นไม้ใหญ่สูงเสียดฟ้าขึ้นหนาแน่น ให้ความรู้สึกราวกับถูกบดบังแสงตะวัน
หลินเจาอินซึ่งไม่ได้เห็นสีเขียวมานาน ตอนนี้รู้สึกราวกับว่าการหายใจก็โล่งโปร่งขึ้น ต้นไม้สีเขียวช่างงดงามอะไรเช่นนี้!