หลินเจาอินตอนนี้เลือดขึ้นหน้า ความคิดในหัวช่างเลวร้ายอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน นางจะไม่ฆ่าเขาโดยตรง แต่จะคิดหาวิธีที่ชวนคลื่นไส้ที่สุด ทำให้เขาเจ็บปวดยิ่งกว่าตายเสียอีก
"เสี่ยวซือ แช่แข็งเขาก่อน"
หน้าไม้ของโจวซืออวิ๋นมีโอกาสทำให้คนกลายเป็นน้ำแข็งได้ แม้นางจะมีกระบองแม่เหล็กไฟฟ้าที่ทำให้ชาได้เช่นกัน แต่สามวินาทีนั้นสั้นเกินไป
เพราะเป็นการแช่แข็งตามโอกาส ไม่ใช่โจมตีครั้งเดียวแล้วได้ผล โจวซืออวิ๋นจึงต้องยิงถึงสามครั้งกว่าจะแช่แข็งคนได้สำเร็จ
หลังจากควบคุมตัวได้แล้ว หลินเจาอินกับโจวซืออวิ๋นก็พาซุนหมิงไปยังที่พักพิงบนอีกเกาะหนึ่ง
เผิงต้าไห่ไม่เหลือความหวังอะไรแล้ว มีเพียงความแค้นที่กัดฟันกรอดเมื่อนึกถึงไอ้สารเลวซุนหมิง
แต่ระหว่างที่เขารอคอยอย่างไร้ความหวัง ก็เห็นซุนหมิงถูกลากเข้ามา
ตอนนั้นหลินเจาอินไม่ได้ปิดบังใบหน้า เผิงต้าไห่ชะงักไปครู่หนึ่ง กว่าจะจำได้ว่าผู้หญิงสองคนตรงหน้าเป็นคนที่เขาเคยพบบนเกาะ
เมื่อเห็นสภาพน่าขันของซุนหมิง เขาก็หัวเราะลั่นออกมา "ฮ่าๆๆ สมน้ำหน้าซุนหมิง แกคิดจะหักหลังข้าเพื่อคว้าชัยชนะคนเดียว แต่สุดท้ายก็ได้ชิมรสชาติตัวเองสินะ! ข้าเผิงต้าไห่แพ้ให้กับผู้หญิง แม้จะน่าอายอยู่บ้าง แต่นังหนู เจ้าก็ไม่ใช่หัวอ่อนเหมือนกันนะ!"
หลินเจาอินไม่สนใจเขา โยนคนลงบนเตียงแล้วหยิบเชือกออกมามัดแน่นหนา