ตอนที่หลินเจาอินลูบไปโดนของเหนียว ๆ เข้า มือเธอก็ชาจนขนหัวลุกทันที
ในป่าดงดิบมักมีความเสี่ยงที่คาดไม่ถึงเสมอ ไม่มีใครรู้ว่านอกจากกระต่ายพวกนั้นแล้ว ยังมีอันตรายอื่นแอบแฝงอีกหรือไม่
ชั่วขณะหนึ่ง หลินเจาอินไม่กล้าแม้แต่จะหันกลับไปดูว่าสิ่งที่มือแตะโดนคืออะไร
แต่รอบข้างเงียบสงัด หลินเจาอินจึงตั้งสติได้ หันกลับไปดูว่าสิ่งเหนียวหนืดที่มือโดนมานั้นคืออะไร
ฝ่ามือเปื้อนไปหมด หลินเจาอินดมใกล้ ๆ ยังมีกลิ่นหอมอ่อน ๆ
มันอยู่บนต้นไม้ ดังนั้นเธอจึงต้องตรวจสอบต้นไม้ตรงหน้าด้วย เมื่อมองดี ๆ ก็พบว่าต้นนี้เต็มไปด้วยของเหนียวแบบนี้
เป็นที่ต้นนี้เอง หรือว่าต้นไม้ชนิดนี้เป็นแบบนี้ทุกต้น?
หลินเจาอินรีบหาต้นไม้อีกต้นที่ลักษณะเหมือนกันมาตรวจดู ดูเหมือนนี่ไม่ใช่สิ่งที่สิ่งอื่นทิ้งไว้ แต่เป็นน้ำยางของต้นไม้ชนิดนี้เอง
ได้ยินว่าลำต้นของต้นไม้บางชนิดจะมียางซึมออกมา คงเป็นแบบนี้แน่
เมื่อเป็นยางไม้แล้วจะดื่มได้ไหม?
ตอนนี้หลินเจาอินไม่เห็นข้อมูลยางไม้ จึงหยิบขวดเปล่าที่เพิ่งดื่มน้ำหมดออกมา พยายามเก็บยางไม้จากมือใส่ขวดให้มากที่สุด
หลังจากเก็บได้แล้ว ก็แสดงข้อมูลขึ้นมาจริง ๆ
[น้ำผึ้งไม้เทพนิยาย ดื่มแล้วฟื้นฟูพลังชีวิต ทุก 10 มล. ฟื้นฟูพลังชีวิต 100 แต้ม]
ไม่คิดว่าความหวาดกลัวจะกลายเป็นเรื่องน่ายินดีเกินคาด หลินเจาอินกำลังกลุ้มที่ไม่มีสกิลฟื้นฟูพลังชีวิตอยู่พอดี น้ำผึ้งไม้นี้จึงช่วยคลี่คลายสถานการณ์ฉุกเฉินได้