หลินเจาอินมองอยู่นาน กว่าจะแน่ใจว่าสิ่งที่อยู่ในมือคือซั่วหน่า!
[พี่ เมื่อก่อนหน้านี้พี่ได้สกิลโจมตีด้วยเสียงมาไม่ใช่เหรอ? อันนี้เหมาะกับพี่เลยนะ!]
หลินเจาอินทั้งขำทั้งกลุ้ม นางก็เป่าไม่เป็นนะ! แถมตอนสู้กับมอนสเตอร์อยู่ดี ๆ ก็ล้วงซั่วหน่าออกมาเป่าใส่ มันก็ดูแปลกเกินไปไหม!
แต่หลินเจาอินก็ไม่อยากทำให้ความหวังดีของน้องสาวเสียไป ด้วยค่าโชคของน้องสาว เป็นเพราะนางคิดอยากหาเครื่องดนตรีให้ตนจึงได้ของชิ้นนี้มาแน่ ๆ
ทว่าเกมนี้มันก็แกล้งคนเกินไป จะให้ขลุ่ยสักเล่มก็ยังดีกว่าซั่วหน่านะ?
หลินเจาอินเก็บซั่วหน่าเข้ากระเป๋าเงียบ ๆ แล้วถอนหายใจเฮือก ก่อนจะล้มตัวลงนอน
วันที่ 24 ตามปฏิทินเกม ฝนตกหนัก ลม 7 ริกเตอร์ 13 องศา
หลินเจาอินเพิ่งตื่น ก็ได้ยินเสียงหวีดหวิวของลมด้านนอก และเสียงฝนสาดกระทบหน้าต่างดังเปาะแปะ
วันแรกของภัยพิบัติรอบนี้ก็เล่นใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ?
ภัยพิบัติหมอกหนาและพายุหิมะก่อนหน้านี้ วันแรกแทบไม่มีผลกระทบอะไร ทุกคนต่างคิดว่าครั้งนี้ก็คงมีช่วงเปลี่ยนผ่านเช่นกัน ทว่าพายุคลั่งครั้งนี้ไม่เพียงยกระดับประเภทของภัยพิบัติ แต่ยังยกระดับความรุนแรงขึ้นด้วย
หลินเจาอินดีใจที่ตนยังมีเสื้อกันฝน อย่างน้อยวันนี้ออกไปข้างนอกก็ยังไหว แค่ตอนตกกล่องสมบัติอาจลำบากหน่อย
ในวันสงบ ทุกคนก็คาดกันไว้แล้วว่าภัยพายุคลั่งอาจมีฝนด้วย นักเล่นหลายคนจึงพยายามหาเสื้อกันฝน เสื้อคลุมกันฝน หรือร่มมาได้ แต่ว่าด้วยความแรงของพายุฝนเช่นนี้ ร่มคงใช้ไม่ได้ผลแล้ว