การตกปลาด้วยแหไม่จำเป็นต้องเฝ้าตลอดเวลา หลินหว่านอี๋แค่ออกไปวางแห แล้วกลับมารอที่ที่พักพิงก็พอ
หลังจากรอได้ประมาณหนึ่งชั่วโมง หลินหว่านอี๋ก็ออกไปเก็บแห
แหที่หลินหว่านอี๋ดึงขึ้นมาไม่มีแมงกะพรุนเลย มีแต่พวกมอนสเตอร์ทะเลที่ดรอปวัตถุดิบอาหาร
เพราะกรอบแชทมีขีดจำกัดในการส่งไอเทมโดยตรง หลินหว่านอี๋จึงต้องแบ่งส่งหลายรอบกว่าจะส่งของทั้งหมดกับแหให้หลินเจาอินได้
ตอนนี้หลินหว่านอี๋ตื่นเต้นมาก ก่อนหน้านี้เธอไม่มีแห และไม่เคยตกอะไรจากน้ำเลย
[พี่ ฉันเพิ่งเคยเห็นขยะเลย! รู้สึกว่ามันคล้ายขยะในทะเลจริง ๆ ด้วยนะ ตอนนี้มลพิษทางทะเลก็มาจากพวกนี้ไม่ใช่เหรอ?]
เรื่องนี้หลินเจาอินก็สังเกตเห็นมาตั้งนานแล้วเช่นกัน
ที่ทุกคนต้องมาติดอยู่ในเกมนี้ ก็ไม่ใช่เพราะโลกสีน้ำเงินมีมลพิษร้ายแรง ทรัพยากรใกล้หมด จนถูก "บทลงโทษจากเทพเจ้า" ต้องผ่านบททดสอบในเกมถึงจะกลับสู่โลกความจริงได้ไม่ใช่หรือ?
70% ของพื้นที่โลกสีน้ำเงินคือมหาสมุทร ถ้ามหาสมุทรถูกทำลาย มนุษย์ก็ไม่อาจอยู่รอด
เกมนี้ ก็ไม่ใช่ภาพสะท้อนของความเป็นจริงหรอกหรือ?
หยุดคิดฟุ้งซ่าน หลินเจาอินตรวจสอบของที่น้องสาวส่งมาให้
ตอนหลินหว่านอี๋ส่งมา เธอก็แยกประเภทไว้ล่วงหน้าแล้ว หลินเจาอินจึงไม่ต้องมาจัดการใหม่เองอีก
น้องสาวมีค่าโชคสูง จึงตกวัตถุดิบอาหารทะเลได้มากกว่า มอนสเตอร์ที่ตกได้ก็ดรอปของที่มีประโยชน์กว่า แต่ถึงกระนั้นหลินหว่านอี๋ที่มีค่าโชคเต็มก็ยังตกได้แค่ขยะกับวัตถุดิบ หลินเจาอินจึงแน่ใจในจุดหนึ่งว่า ทะเลบริเวณนี้ไม่สามารถรับไอเทมใด ๆ ได้โดยตรง