ข้าวของในที่พักพิงเกาะรองมีไม่น้อย ก่อนจะขยับขยาย ก็ต้องเก็บกวาดทีละอย่าง นับว่าเป็นงานที่เหนื่อยเอาการอยู่เหมือนกัน
ถ้าปล่อยเลยตามเลย ข้าวของในบ้านพอถูกระบบดีดออกมา ก็จะเละเทะไปหมด เพราะงั้นก็เลยต้องขนย้ายกันไปมา
การขยายที่พักพิงต้องใช้เวลาสองชั่วโมง หลังจากทั้งสองคนเก็บของเสร็จ ก็ไปที่เกาะหลัก
เก็บของเสร็จก็ถึงเวลาทำอาหารพอดี ที่พักพิงเกาะรองกำลังขยาย แถมไม่อยากให้กลิ่นน้ำมันและเครื่องปรุงรบกวนโซนห้องนอนของเกาะหลัก วันนี้ทั้งสองคนก็เลยทำอาหารกันกลางแจ้งเลย
เมื่อพิจารณาว่าสิ่งอำนวยความสะดวกไม่ค่อยพร้อม มื้อเย็นวันนี้ก็เลยหาทางออกด้วยการทำง่าย ๆ ตุ๋นหม้อเดียว จัดการก๋วยเตี๋ยวทะเลไปซะ
ตอนที่พักพิงขยายเสร็จ ฟ้าก็มืดสนิทแล้ว ทั้งสองคนเลยต้องเร่งมือ รีบย้ายข้าวของทั้งหมดในที่พักพิงเกาะรองกลับเข้าไปใหม่
กระท่อมหินทั้งหลังจากเดิม 20 ตารางเมตร ถูกขยายเป็นเกือบ 50 ตารางเมตรในตอนนี้ แต่ละโซนใช้งานก็สามารถจัดสัดส่วนให้ชัดเจนได้เสียที แม้พื้นที่จะยังไม่ใหญ่นัก แต่ก็ดีกว่าสภาพเดิมที่แม้แต่จะก้าวเท้าเดินยังยากลำบากไม่น้อยแล้ว
บางทีอาจเป็นเพราะวันนี้วุ่นวายกับเรื่องต่าง ๆ มาตลอด คืนนั้นหลินเจาอินก็เลยหลับสนิทมาก วันรุ่งขึ้นตื่นเช้ามาก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่า
เพราะวันนี้เป็นวันที่เมล็ดแตงโมเปิดขายอย่างเต็มตัวเช่นกัน หลินเจาอินจึงจับตาดูสถานการณ์ในเขตการค้าเป็นพิเศษ และทุกคนก็ทำตามที่ตัวเองได้ขอไว้เมื่อวานจริง ๆ โดยขายในราคาจำกัดคนละ 1,000 เหรียญทองตามชื่อจริง
หลินเจาอินเองก็เอาเมล็ดพันธุ์ในมือขึ้นขายทั้งหมดแล้ว รออีกอย่างมากสิบวัน เธอก็จะไม่ต้องเก็บเมล็ดแตงโมไว้อีกต่อไป จากนี้เปลือกแตงโมและเมล็ดก็จัดการทิ้งเป็นเศษอาหารได้เลย