บทที่ 57 “ฉันก็ลำเอียงเข้าข้างคุณอยู่แล้ว”
ชายสวมแว่นเดือดดาลจนแทบคุมอารมณ์ไม่อยู่
เขากำประวัติส่วนตัวกองหนาในมือแน่น มองซ่งฉือด้วยแววตาไม่ยินยอม
“ถ้าการสัมภาษณ์วันนี้มีไว้แค่ให้ครบพิธี คุณจู้ก็ไม่เห็นต้องวุ่นวายขนาดนี้ แค่จัดคุณผู้หญิงคนนี้เข้าบริษัทไปเลยก็จบแล้ว!”
เขาถลึงตามองซ่งฉืออย่างเกรี้ยวกราด สายตาหยุดอยู่บนกระดาษประวัติส่วนตัวแผ่นบางในมือเธอ “แล้วถึงจะสัมภาษณ์แค่ให้ครบพิธี คุณผู้หญิงคนนี้ก็ควรจริงจังหน่อยไหมครับ! เอากระดาษมาแค่แผ่นเดียวก็เข้าสัมภาษณ์ ดูถูกใครอยู่หรือไง!”
ผู้เข้าสัมภาษณ์รอบข้างพากันมารวมตัว วิพากษ์วิจารณ์ราวกับกำลังดูเรื่องสนุก
จู้เยี่ยนเจิงยังคงสีหน้าเรียบเฉย เพียงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ก่อนเอ่ยเสียงราบเรียบ “จางซู จบจากคณะการเงิน มหาวิทยาลัยไห่ งานก่อนอยู่ที่เครือฟางซื่อ”
ชายสวมแว่นที่ชื่อจางซูเบิกตากว้าง มองจู้เยี่ยนเจิงอย่างไม่อยากเชื่อ “คุณ...คุณรู้ได้ยังไง...”
“ที่คุณไม่ผ่านการสัมภาษณ์ ไม่ใช่แค่เพราะคุณปรับตัวกับแรงกดดันสูงของจู้กรุ๊ปไม่ได้ ฝ่ายบุคคลตรวจสอบประวัติแล้วพบว่าตอนอยู่เครือฟางซื่อ คุณมีพฤติกรรมไม่โปร่งใส”
เขามองชายสวมแว่นด้วยแววตาเย็นชา “มีอะไรจะถามอีกไหม?”
จางซูหน้าซีด แต่ยังฝืนเถียง “ถึง...ถึงจะเป็นอย่างนั้น แล้วเธอล่ะ! เธอถือกระดาษมาแผ่นเดียว จะเก่งกว่าผมได้ยังไง!”
“ประวัติของเธอมีแค่ประโยคเดียว”
จู้เยี่ยนเจิงหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยเสียงเรียบ “ปัจจุบันดำรงตำแหน่งรองกรรมการของเครือซ่ง”
จางซูได้ยินแล้วตาเบิกโพลง คางแทบหล่นลงไปกองกับพื้น!
“อีกเรื่องหนึ่ง ผมขอชี้แจงกับทุกคนที่อยู่ที่นี่” จู้เยี่ยนเจิงกล่าวอย่างสงบนิ่ง แววตาเย็นชา “ด้วยความสามารถของเธอ ไม่จำเป็นต้องใช้เส้นสาย”