บทที่ 6 พบคุณหนูตัวจริงครั้งแรก
หลินเจี้ยนขวางซ่งฉือไว้ ก่อนจะผลักชายตรงหน้าออกไปเต็มแรง!
ซ่งฉือมองผู้มาใหม่ด้วยสีหน้าประหลาดใจ “คุณ...คุณผู้ช่วยหลิน ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่คะ?”
หลินเจี้ยนเคยเรียนซานต้าและเทควันโด แรงที่เขาใช้เมื่อครู่ไม่เบาเลย ชายคนนั้นกุมข้อมือ พลางเบ้หน้าด้วยความเจ็บปวด
“คุณซ่งครับ คุณจู้กำลังจะไปคุยธุรกิจที่ฟางซื่อ” หลินเจี้ยนพยักหน้าให้ซ่งฉือเล็กน้อย “คุณขึ้นไปนั่งบนรถของคุณจู้ก่อนนะครับ เรื่องทางนี้ให้ผมจัดการเอง”
ซ่งฉือมองตามสายตาของหลินเจี้ยน แล้วก็เห็นจู้เยี่ยนเจิงนั่งอยู่ในรถ
“ขอบคุณนะคะ คุณผู้ช่วยหลิน”
ซ่งฉือเอ่ยเสียงแผ่ว หลังกล่าวขอบคุณหลินเจี้ยนแล้วก็เดินไปที่รถของจู้เยี่ยนเจิง
“เฮ้ย ๆ ๆ! ใครอนุญาตให้แกไป! ฉันยังไม่ได้คิดบัญชีกับแกเลย!”
ชายที่อยู่ด้านหลังยังคงตะโกนอย่างไม่รู้จักเจียมตัว หลินเจี้ยนขวางทางไม่ให้เขาเดินเข้ามา น้ำเสียงเป็นทางการ “คุณผู้ชายครับ เรื่องของคุณผู้หญิงท่านนี้อยู่ในความรับผิดชอบของผมแล้ว หากมีเรื่องอะไรก็คุยกับผมได้ครับ”
หลินเจี้ยนอยู่ข้างกายจู้เยี่ยนเจิงมาหลายปี จึงรับมือกับเหตุการณ์ไม่คาดฝันได้อย่างคล่องแคล่ว
พอเห็นบุคลิกของหลินเจี้ยน ชายคนนั้นก็หงอไปทันที
อีกด้านหนึ่ง ซ่งฉือเดินมาถึงรถของจู้เยี่ยนเจิง ประตูรถเปิดออกเอง
ซ่งฉือยืนอยู่ข้างประตูรถ ก่อนเอ่ยกับชายที่นั่งอยู่ข้างในเสียงเบา “คุณอาคะ ทำให้คุณต้องลำบากแล้ว”
จู้เยี่ยนเจิงยังคงก้มหน้าอ่านเอกสาร
เขาไม่เงยหน้าขึ้น เพียงตอบเสียงต่ำ “ขึ้นรถก่อนเถอะ”
“ขอบคุณค่ะคุณอา”
เมื่อขึ้นมานั่งบนรถ ใบหน้าของหญิงสาวซีดลงเล็กน้อย ดูเหมือนเธอยังตั้งสติจากอุบัติเหตุเมื่อครู่ไม่ได้