บทที่ 173 “เธอเป็นภรรยาของผม”
ดวงตาสีหมึกของจู้เยี่ยนเจิงชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะมองคุณเฟิงตรงหน้า
เฟิง ฟอน เกรินวาลด์ไม่เพียงเป็นหุ้นส่วนทางธุรกิจของเขาเท่านั้น ทั้งคู่ยังมีบทบาทสำคัญในแวดวงการเมืองของประเทศตนเองอีกด้วย
ทั้งสองมีมุมมองและแนวคิดคล้ายคลึงกันในหลายเรื่อง นี่จึงเป็นเหตุผลที่คุณเฟิงได้รับการต้อนรับด้วยตัวเองจากจู้เยี่ยนเจิง
ทุกครั้งที่ได้สนทนากับจู้เยี่ยนเจิง คุณเฟิงมักทำท่าราวกับได้พบกันช้าเกินไป ทั้งที่เพิ่งพบกันก็สนิทสนมกันราวกับคบหามานาน พูดคุยกันอย่างออกรสไม่มีหยุด
จู้เยี่ยนเจิงเป็นคนถ่อมตัวและสุขุม เมื่ออยู่กับ “เพื่อน” คนนี้ เขาก็ยินดีจะร่วมวงสนทนาไปจนจบ
แต่การพบกันครั้งนี้กลับคุยกันแค่ชั่วโมงครึ่งเองหรือ?
“จู้ คุณนี่แปลกจริง ๆ” คุณเฟิงหรี่ตามองชายหนุ่มรูปร่างสูงสง่าหล่อเหลาตรงหน้าอย่างพิจารณา “ในคฤหาสน์ของคุณมีปีศาจน้ำหรือเปล่า”
คุณเฟิงหลงใหลเรื่องเล่าตำนานต่าง ๆ ทั้งของประเทศตนเองและต่างประเทศ เขาอ่านมามากมาย
แต่ความเข้าใจภาษาจีนของเขาไม่ได้ดีนัก เขารู้เพียงว่าปีศาจน้ำในตำนานล้วนสูบกินพลังจนหมดสิ้น ทำให้ผู้คนหลงใหลจนไม่อยากจากไปและลืมทุกสิ่งรอบตัว
เมื่อครู่เขาสังเกตเห็นว่า ระหว่างรับประทานอาหารกับจู้ แม้จู้จะร่วมสนทนาด้วย แต่สายตาก็มักเหลือบไปยังโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะเป็นระยะ
ราวกับกำลังรอใครโทรมา
จู้เยี่ยนเจิงหัวเราะเบา ๆ “ปีศาจน้ำหรือครับ?”
“ใช่ ในคำพูดของพวกคุณ น่าจะเรียกว่าปีศาจจิ้งจอก” คุณเฟิงพยักหน้า “พวกเธอเก่งเรื่องล่อลวงคน ทำให้คุณรักจนถอนตัวไม่ขึ้นและหนีไปไหนไม่ได้”