บทที่ 119 โยนขึ้นเตียงโรงแรม
มาแล้ว
ซ่งฉือเล่นโทรศัพท์ในมือ พลางคิดอยู่ว่าจะเริ่มแผนของตัวเองอย่างไรดี
ซ่งตงหลินกลับเป็นฝ่ายเสนอตัวมาให้ถึงที่
เธอพิมพ์ข้อความ
【ซ่งฉือ】: อารอง ฉันกำลังทำงานอยู่ค่ะ
【ซ่งตงหลิน】: แค่ดูแลเครือซ่งยังทำไม่ได้ ยังกล้าอยู่ฟางซื่ออีกหรือ!? ตอนนี้รีบมาที่เครือซ่งเดี๋ยวนี้!
ดูท่าทางวางอำนาจนั่นสิ ถ้าไม่รู้มาก่อน คงนึกว่าตอนนี้ซ่งตงหลินเป็นประธานรักษาการเสียอีก
ซ่งฉือเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย ไม่ได้ตอบกลับ
ชายหนุ่มที่ปลายสายรออยู่นานก็ยังไม่ได้รับคำตอบ จึงส่งข้อความมาติด ๆ กันหลายข้อความ
ท้ายที่สุด ซ่งตงหลินก็ข่มขู่เธอตรง ๆ
【ซ่งตงหลิน】: ซ่งฉือ ถ้าเธอยังไม่มา ฉันจะบอกปู่เรื่องที่เธอถอนหมั้นกับฟางอวี้จือ ตอนนี้ปู่ยังอยู่ในช่วงพักฟื้น เธอทนให้ท่านต้องกังวลได้หรือไง?
เมื่อซ่งฉือเห็นข้อความที่ซ่งตงหลินส่งมา สีหน้าก็หม่นลง
—ท่านไม่ได้เป็นแค่ปู่ของเธอ แต่ยังเป็นพ่อของพวกเขาด้วย
เพื่อหุ้นของเครือซ่ง ซ่งตงหลินกับซ่งซีเหอถึงกับพูดเรื่องแบบนี้ออกมาได้
เพราะเห็นแก่ปู่ ต่อให้ซ่งฉือคิดจะจัดการซ่งตงหลิน เธอก็ไม่เคยคิดจะต้อนพวกเขาจนหมดทางรอด
แต่ตอนนี้ ซ่งฉือเปลี่ยนใจแล้ว
【ซ่งฉือ】: ฉันจะไปเดี๋ยวนี้ค่ะ
ซ่งฉือดับหน้าจอโทรศัพท์ ลุกขึ้นแล้วเดินไปยังห้องทำงานผู้จัดการของเฉาเหวินเชียน
เฉาเหวินเชียนค่อนข้างใจกว้างกับพนักงานที่ต้องจัดการธุระด่วน ยิ่งไปกว่านั้น ซ่งฉือก็ทำงานที่ได้รับมอบหมายเสร็จหมดแล้ว
เมื่อเฉาเหวินเชียนอนุมัติให้ลา ซ่งฉือก็ขับเฟอร์รารีสีแดงของตัวเองมุ่งหน้าไปยังเครือซ่ง