บทที่ 68 เขาโกรธแล้ว
ซ่งฉือเองก็คาดไม่ถึงเลยว่า คิดวกไปวนมาหลายตลบ สุดท้ายกลับวนมาเกี่ยวข้องกับฟางอวี้จือเสียได้
เธอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนกะพริบตามองจู้เยี่ยนเจิง ยังไม่ทันได้ตั้งตัว
แต่ในสายตาของจู้เยี่ยนเจิง สีหน้าของเธอกลับหมายถึงอีกเรื่องหนึ่ง
จู้เยี่ยนเจิงขมวดคิ้วน้อย ๆ แววตาหม่นลง มองซ่งฉืออย่างมีนัยแฝง “ซ่งฉือ ผมเคยบอกคุณแล้วว่า ฟางอวี้จือเป็นคนประพฤติตัวไม่ดี ไม่คู่ควรจะเป็นคู่หมั้นของคุณ”
ซ่งฉือคล้อยตามสถานการณ์ เม้มริมฝีปากเบา ๆ แล้วตอบเสียงแผ่ว “เรื่องที่คุณพูด ฉันรู้หมดแล้วค่ะ แต่...”
“แต่คุณอา ฉันลืมเขาไม่ได้จริง ๆ”
ซ่งฉือหยิกต้นขาตัวเองทีหนึ่ง หางตาก็พลันเอ่อคลอด้วยหยาดน้ำตา
จู้เยี่ยนเจิงเห็นขอบตาของเธอแดงก่ำ
เขาก้มมองเธอ ร่างสูงเพรียวตั้งตรงบดบังทัศนวิสัยของเธอจนหมด ทำให้เธอเห็นได้เพียงเขาเท่านั้น
บรรยากาศรอบกายเย็นชา ดวงตาสีดำสนิทของชายหนุ่มจับจ้องเธอไม่วางตา
“รอคุณลุงซ่งกลับมา ผมจะคุยกับเขาเรื่องยกเลิกการหมั้นระหว่างคุณกับฟางอวี้จือ”
ซ่งฉือเงยหน้าพรวด ดวงตาเบิกกว้าง มองชายหนุ่มอย่างไม่อยากเชื่อ “คุณอา เรื่องนี้ฉันอยากจัดการด้วยตัวเอง...”
“พ่อของคุณฝากให้ผมดูแลคุณ” จู้เยี่ยนเจิงขัดขึ้น “ฟางอวี้จือไม่ใช่คนที่ควรฝากชีวิตไว้ด้วย ผมจะบอกคุณลุงซ่งตามตรง”
ขอบตาของซ่งฉือแดงก่ำ เธอรีบคว้าชายแขนเสื้อของจู้เยี่ยนเจิงไว้ “คุณอา...”
เธอเรียกเขา แต่กลับเหมือนไม่รู้จะพูดอะไรต่อ
ทำได้เพียงจับชายแขนเสื้อเขาไว้
ก้มหน้า ไม่เอ่ยอะไรสักคำ