สายลมสารทพัดโชย ใบไม้ร่วงโรย
หลี่มู่เดินหลังค่อม มือไขว้หลัง เงยหน้าขึ้นหรี่ตาสายตายาวมองไปยังประตูใหญ่ของสถานอาบอบนวด “เยว่หลงถัง” ตรงหน้า
“ท่านลุง เข้ามาผ่อนคลายหน่อยสิ! สาวๆ ที่นี่สวยและอ่อนโยน บริการคุ้มค่าสุดๆ เลยนะเจ้าคะ!”
หน้าประตู มีหญิงสาวคนหนึ่งแต่งหน้าจัด แต่งกายเซ็กซี่กำลังโบกมือเรียกเขา
หลี่มู่เม้มริมฝีปากที่แห้งผากเล็กน้อย เก็บกดความลังเลในใจ จากนั้นก็เดินเข้าไปอย่างเด็ดเดี่ยว
เขาสูญเสียภรรยาไปตั้งแต่ยังไม่แก่ ลูกสาวคนเล็กถูกลักพาตัวไปเมื่ออายุสามขวบกว่าๆ เมื่อสามปีก่อน ลูกสาวคนโตและลูกชายก็เสียชีวิตอย่างกะทันหันทีละคน เขาใช้ชีวิตอยู่อย่างหดหู่กับลูกสะใภ้ที่เอาแต่รอรีดไถและติดการพนัน
วันนี้เป็นวันเกิดอายุครบ 68 ปีของเขา เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อน เขาเพิ่งออกจากโรงพยาบาลประจำเมือง และถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย!
ข่าวร้ายไร้ปรานีนี้คือหมัดเด็ดที่ซัดใส่ชีวิตอันน่าสมเพชไร้ที่พึ่งพิงในวัยชราของเขา
ความสิ้นหวังและความช่วยเหลือไม่ได้เข้าครอบงำจิตวิญญาณทั้งหมดของเขา หลี่มู่ไม่เข้าใจเลยว่าเหตุใดสวรรค์จึงใจร้ายกับเขาได้ถึงเพียงนี้!
ดูเหมือนความเจ็บปวดทั้งปวงในโลกมนุษย์ล้วนถูกกำหนดให้เขาต้องลิ้มรสจนครบ!
ร่างหลังค่อมชราดูโทรมราวกับผ่านโลกมานาน เมื่อเดินอยู่ท่ามกลางฝูงชนก็ไม่มีใครเหลียวมองเขาแม้สักครั้ง
เขาเหมือนดั่งธุลีที่ไร้ผู้ใดสนใจ ไร้ตัวตนโดยสิ้นเชิง ต่อให้สายลมพัดเขาหายไป ก็ไม่มีใครสนใจ
บางทีอาจเป็นเพราะผ่านความโศกเศร้ามามากเกินไป ภูมิคุ้มกันต่อความเจ็บปวดของหลี่มู่จึงเหนือกว่าคนทั่วไป ต่อให้เพิ่งถูกวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย เขาก็ไม่ได้แตกสลายไปเลย
ในใจของเขาแท้จริงแล้วสงบมาก สมองกำลังวางแผนว่าจะใช้ชีวิตในช่วงสุดท้ายที่เหลืออยู่อย่างไร
หลี่มู่เป็นหมอจีนวัยเกษียณ เขาเข้าใจสภาพร่างกายของตนเองดี
อะไรก็ตามที่ต้องผ่าตัด ทำเคมีบำบัด ฉายรังสี ล้วนเป็นการทรมานที่เปล่าประโยชน์ สุดท้ายก็ลงเอยด้วยการหมดตัวและไร้ชีวิต ทั้งยังต้องแบกรับความเจ็บปวดมหาศาล
ดังนั้น เมื่อรู้ผลการวินิจฉัย เขาจึงตัดสินใจเลิกการรักษา
ชีวิตของเขาช่างน่าเวทนาเหลือเกิน ไม่เคยมีสิ่งใดให้สุขสม ทั้งยังต้องพบเจอความทุกข์ทรมานมากมาย
ในช่วงสุดท้ายของชีวิต เขาจะเอาเงินไว้รักษาตัวไปกินของที่ไม่เคยกล้ากิน ใส่เสื้อผ้าที่ไม่เคยกล้าใส่ ทำในสิ่งที่เคยคิดแต่ไม่กล้าทำ ใช้ชีวิตให้สนุกเต็มที่ พยายามให้เหลือความเสียดายน้อยที่สุดก่อนจากไป
หลี่มู่รู้สึกว่า นี่เป็นการตัดสินใจที่ฉลาดที่สุดแล้ว
อย่างไม่รู้เนื้อรู้ตัว เขาก็เดินมาถึงหน้าประตูสถานอาบอบนวดแห่งนี้ คิดว่าเหลืออีกไม่กี่วันจะตายแล้ว ถือโอกาสตอนนี้ที่ร่างกายยังพอมีพลัง ก็มีความสุขเสียให้เต็มที่
ตั้งแต่ภรรยาจากไป เขายังไม่เคยได้แตะต้องมือสตรีแม้แต่ครั้งเดียว ในใจของเขาไม่ใช่จะไม่มีความปรารถนาตามสัญชาตญาณที่ถูกกดทับเอาไว้
ใครว่าคนแก่ไม่มีความคิดทางด้านนั้น?
บางครั้งก็ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าคนหนุ่มสาว!
สถานที่เช่นนี้ พูดตามตรง ก่อนหน้านี้หลี่มู่ใจกล้าแต่ไม่กล้าทำ ไม่เคยกล้าเข้าไปยุ่งเลย
แต่ตอนนี้เขาไม่เหลืออะไรต้องกังวลแล้ว ในช่วงสุดท้ายของชีวิต ถ้าอยากมีความสุขก็ต้องทำ
ช่างหัวสายตาชาวบ้าน ช่างหัวคำนินทา ช่างหัวเกียรติยศศักดิ์ศรี!
ชีวิตกำลังจะดับแล้ว ยังจะสนมันหาพระแสงอะไรอีก?
“นายท่าน ท่านต้องการทำโปรเจกต์อะไรคะ?”
หญิงสาววัยประมาณสามสิบ สวมกี่เพ้าผ่าข้างสูงแบบเครื่องแบบ ม้วนผมยาวเป็นลอน ถามหลี่มู่อย่างกระตือรือร้น
“พวกเจ้าที่นี่... มีโปรเจกต์อะไรบ้าง?”
หลี่มู่เหลือบมองเรียวขาขาวผ่องที่โผล่ออกมาด้านข้างของหญิงสาว แล้วถาม
แม้จะทำใจกล้าเต็มที่แล้ว แต่เมื่อจะได้สัมผัสประสบการณ์นวดแผนโบราณขึ้นชื่อจริงๆ ในใจหลี่มู่ก็อดประหม่าขึ้นมาไม่ได้
“มีโปรเจกต์ 92, 95 และ 98 สามอย่างค่ะ” หญิงสาวตอบสั้นๆ
“ห๊ะ? มันหมายความว่าอะไร? ที่นี่ไม่ใช่ปั๊มน้ำมันนะ!”
หลี่มู่งงกับ “ศัพท์เทคนิค” ที่นี่
“ฮะๆๆ ดูท่าท่านนายท่านคงไม่ค่อยมาแถวนี้สินะคะ อธิบายง่ายๆ ก็คือ 92 เป็นแบบนี้ 95 เป็นแบบนี้ 98 มีทุกอย่างค่ะ อธิบายแค่นี้ท่านน่าจะเข้าใจใช่ไหมคะ?”
หญิงสาวหัวเราะแล้วอธิบาย ระหว่างพูดยังใช้มือทำท่าทางประกอบอีกสองสามที
มองดูท่าทางยั่วยวนของหญิงสาวและสีหน้าที่คลุมเครือนั้น หลี่มู่รู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหน้า
“โอ้! ที่แท้ก็เป็นแบบนี้เอง จัดไปเป็นชุดๆ เลย ถ้าอย่างนั้น... เอา 98 เลยแล้วกัน!”
หลี่มู่กัดฟันขอระดับสูงสุดไปเลย
เมื่อคิดจะมีความสุขเต็มที่แล้ว ก็ต้องทำแบบครบเครื่อง
เมื่อได้ยินว่าหลี่มู่จะเอาโปรเจกต์ 98 หญิงสาวเหลือบมองเขาอย่างพินิจ คาดว่าคงคิดว่าปู่แก่อายุปูนนี้แล้ว ยังจะไหวอีกเหรอ?
แน่นอนว่านางไม่มีทางถามออกไปแบบนั้น ยิ่งลูกค้าจ่ายเงินแพง นางก็ยิ่งดีใจ
“ได้ค่ะ! แต่นายท่านคะ เกรงว่ามันไม่ค่อยจะเหมาะเท่าไหร่ ช่างเทคนิคฝีมือดีที่มีประสบการณ์ตอนนี้กำลังให้บริการกันหมดเลยค่ะ แต่มีคนใหม่ที่เพิ่งมาวันนี้เพิ่งเริ่มงานวันแรก ถ้าท่านไม่รังเกียจ ให้เขาเป็นคนให้บริการท่านดีไหมคะ?”
หญิงสาวมองหลี่มู่พลางยิ้มถาม
“มือใหม่... ถ้าอย่างนั้นก็มือใหม่ก็ได้”
หลี่มู่ไม่คิดมาก เขาคิดว่าเรื่องแบบนี้ต้องใช้ประสบการณ์อะไรด้วย?
ยิ่งกว่านั้น มือใหม่ยังสะอาดและปลอดภัยกว่าอีก
“ได้เลยค่ะ! ถ้างั้นท่านโปรดตามดิฉันมา”
หญิงชุดกี่เพ้าพาหลี่มู่เข้าไปในห้องหนึ่ง ให้เขารอช่างเทคนิค
ห้องไม่ใหญ่ มีเตียงหนึ่งหลัง โต๊ะหัวเตียงหนึ่งตัว ถังขยะหนึ่งใบ บนผนังติดแอร์และทีวีจอแอลซีดี เรียบง่ายแต่ก็สะอาด
หลี่มู่ถอดเสื้อนอกออก เอนตัวพิงหัวเตียง เขาได้ยินเสียงหัวใจเต้นตุบตับของตัวเอง
มีชีวิตมา 68 ปี นี่เป็นครั้งแรกที่เขาทำอะไร “หาญกล้ามหาญใจ” ขนาดนี้ ความรู้สึกในใจค่อนข้างซับซ้อน ทั้งแปลกใหม่ ทั้งหวาดหวั่น ทั้งรู้สึกผิดเล็กน้อย
แต่เมื่อคิดว่าอีกไม่นานตัวเองก็ต้องจากโลกนี้ไป ความคิดที่อยากปล่อยวางก็เอาชนะทุกสิ่ง
เขารอคอยอยู่อย่างเงียบๆ ในใจนึกภาพว่าผู้หญิงที่จะมาบริการเขาจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร?
ช่างเทคนิคคนนี้จะรังเกียจที่เขาแก่เกินไปไหม?
หรือแม้กระทั่ง ร่างกายของเขาจะยังพอกับงานนี้หรือไม่?
ถ้าไม่ไหวจริงๆ อีกฝ่ายจะหัวเราะเยาะใส่เขาหรือเปล่า?
……
ก๊อกๆๆ!
“สวัสดีค่ะนายท่าน ดิฉันช่างเทคนิคหมายเลข 18 ที่จะมาบริการท่านค่ะ”
ไม่นาน ก็มีเสียงเคาะประตูดังมาจากด้านนอก ตามด้วยเสียงของหญิงสาวคนหนึ่ง
“……เข้ามา เข้ามาได้”
หลี่มู่รีบลุกขึ้นนั่งบนเตียง
เขารู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วมาก ความรู้สึกนี้ทำให้เขานึกถึงครั้งแรกที่ไปดูตัวเมื่อตอนหนุ่มๆ
เฮ้อ ข้าตื่นเต้นบ้าอะไรกันนะ?
ข้ามาที่นี่เพื่อผ่อนคลาย ไม่ใช่มาดูตัวสักหน่อย!
หลี่มู่พลันหัวเราะเยาะตัวเองในใจเงียบๆ พยายามตั้งสติให้สงบ
เอี๊ยด!
ประตูถูกผลักออก หญิงสาวรูปร่างอ้อนแอ้น ผิวขาว สวมชุดกระโปรงสั้นสีชมพูแบบเครื่องแบบ มือถือกล่องใบเล็กๆ เดินเข้ามา
สายตาของหลี่มู่ถูกดึงดูดด้วยเรียวขาสวยขาวยาวใต้กระโปรงสั้นเป็นสิ่งแรก จากนั้นก็กวาดสายตาตามส่วนเว้าส่วนโค้งอันเย้ายวนขึ้นไปมองด้านบน เมื่อสายตาเลื่อนไปถึงใบหน้าของหญิงสาว เขาก็ตกตะลึงนิ่งค้าง
ส่วนหญิงสาวคนนั้นก็กำลังเบิกตากว้าง ตกใจจนค้างอยู่ที่ประตูเช่นกัน