【คำถาม! ถ้าให้คุณทะลุมิติไปยังโลกนารูโตะ คุณอยากไปโผล่ช่วงเวลาไหนมากที่สุด?】
ชิราซากิ ผู้จัดการผลิตภัณฑ์ เพิ่งอดหลับอดนอนเตรียมสคริปต์พูดและพาวเวอร์พอยต์สำหรับงานเปิดตัวสินค้าใหม่เสร็จ ตอนนี้กำลังนั่งปลดทุกข์ไปพลาง ไถติ๊กต็อกดูคลิปเพลิน ๆ ไปพลาง จู่ ๆ ก็เลื่อนไปเจอคำถามเกี่ยวกับนารูโตะที่ระบบแนะนำมาได้อย่างแม่นยำ นี่มันจี้จุดคันของแฟนพันธุ์แท้นารูโตะอย่างเขาเข้าเต็ม ๆ เขาจึงพิมพ์ความคิดที่ครุ่นคิดมานานหลายปีลงไปทันทีว่า
“แน่นอนว่าต้องไปปีที่ 20 แห่งโคโนฮะ ปีนั้นฮิรุเซ็นเป็นคนแรกที่ก้าวออกมาอาสาเป็นเหยื่อล่อ แล้วโทบิรามะก็พูดว่า ‘จากวันนี้ไป เจ้าคือโฮคาเงะ’ ถ้าทะลุมิติไปแล้วชิงออกหน้าเป็นเหยื่อล่อก่อนฮิรุเซ็น จะเป็นนินจาไปทำไมล่ะ ได้เป็นโฮคาเงะโดยไม่ต้องเจ็บตัวเลย!”
พิมพ์เสร็จ ชิราซากิยังรู้สึกไม่หนำใจ จึงจุ๊ปากแล้วเสริมอีกประโยคว่า
“แน่นอนว่าถ้าทะลุมิติไปโลกนารูโตะ อย่างน้อยก็ต้องมีระบบติดตัวไปด้วย ไม่งั้นผมอาจเอาชีวิตไม่รอดจากแรงกระเพื่อมของการต่อสู้ระหว่างเกนินสองคนด้วยซ้ำ!”
พอพิมพ์เสร็จ ชิราซากิที่กำลังพอใจกับตัวเองก็พลันรู้สึกว่าขาซ้ายไร้ความรู้สึกไปแล้ว
พอขยับ ขาก็เริ่มรู้สึกซ่า ๆ ขึ้นมาเล็กน้อย!
เขารีบเช็ดก้น สวมกางเกง แล้วลุกขึ้นยืน ทว่าทันใดนั้นก็รู้สึกเวียนหัวขึ้นมา
ผมก็ไม่ได้เป็นน้ำตาลในเลือดต่ำสักหน่อยนี่?
ลุกพรวดเร็วเกินไปหรือเปล่า?!
ยังดีที่เตรียมสคริปต์พูดกับพาวเวอร์พอยต์เสร็จแล้ว... ภาพตรงหน้าของชิราซากิค่อย ๆ มืดลง
......
ปีที่ 20 แห่งโคโนฮะ
นินจาคุโมงากุเร นินจาหมู่บ้านหมอก และนินจาหมู่บ้านหิน ซึ่งเคยพ่ายแพ้ให้แก่โคโนฮะ ต่างรวบรวมกำลังพลอีกครั้งและเปิดฉากสงครามกับโคโนฮะ
โฮคาเงะรุ่นที่สอง เซนจู โทบิรามะ นำโคโนฮะเอาชนะกองกำลังนินจาสายฟ้า
เวลานี้ โฮคาเงะรุ่นที่สองแห่งหมู่บ้านสายฟ้าตัดสินใจเจรจาสงบศึก!
ดังนั้น
เมื่อได้รับคำเชิญจากโฮคาเงะรุ่นที่สองแห่งหมู่บ้านสายฟ้า โทบิรามะจึงนำหน่วยองครักษ์เงาทั้งเจ็ดคนไปลงนามในสนธิสัญญาพันธมิตร
แต่ใครจะคิด!
ระหว่างพิธีทำสนธิสัญญาพันธมิตรระหว่างแคว้นไฟกับแคว้นสายฟ้า สองพี่น้องคิงคาคุกับกินคาคุ ฝ่ายนิยมสงครามแห่งหมู่บ้านนินจาสายฟ้า ก่อรัฐประหารขึ้น
โฮคาเงะรุ่นที่สองแห่งหมู่บ้านสายฟ้าบาดเจ็บสาหัสจนแทบสิ้นใจในทันที!
โทบิรามะพาหน่วยองครักษ์เงาฝ่าวงล้อมออกมาได้ แต่กลับถูกกองกำลังชั้นยอดของคิงคาคุตามรังควานไม่เลิก
ทุกคนสลัดกองกำลังไล่ล่าไม่หลุด จนตกอยู่ในสถานการณ์สิ้นหวัง!
ระหว่างที่พวกเขาจำต้องหยุดพักเพื่อฟื้นกำลังอีกครั้ง
“ผมจะเป็นเหยื่อล่อเอง”
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปด้วยความตกตะลึง ก่อนจะหันขวับไปยังต้นเสียง
คนที่พูดไม่ใช่ฮิรุเซ็น!!!
ทุกคนหันไปมองโทริฟู... แล้วก็ชิราซากิที่อยู่ข้าง ๆ
คนคนนั้นคือชิราซากิที่ฟื้นขึ้นมาหลังจากเป็นลมในห้องน้ำ!
ชาติที่แล้วเขาก็เป็นเด็กกำพร้า พอลืมตาตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าตัวเองกลายเป็นเด็กกำพร้าในหมู่บ้านโคโนฮะอีกคน ด้วยความคิดแบบผู้ใหญ่และความได้เปรียบจากการรู้เนื้อเรื่องต้นฉบับเป็นอย่างดี เขาจึงพยายามจนมาถึงจุดนี้ได้
อายุสิบหกปี นินจาสามัญชน โจนินอัจฉริยะที่อายุน้อยที่สุดในโคโนฮะ โทบิรามะเป็นคนค้นพบและเลื่อนตำแหน่งให้เข้าหน่วยองครักษ์เงา
“เฮ้!”
“ชิราซากิ นาย...”
“จะให้นายไปได้ยังไง!”
คางามะ ฮิรุเซ็น โคฮารุ โทริฟู และโฮมุระต่างพากันห้ามปราม มีเพียงดันโซที่จมอยู่กับความคิดอันซับซ้อน ทั้งการชำแหละตัวเองและความเสียใจ
“อย่ามองว่าผมอายุน้อยที่สุดสิ ผมถนัดวิชานินจาสายฟ้า ความเร็วในการเคลื่อนที่ฉับพลันของผมเร็วที่สุดในหมู่พวกคุณด้วยซ้ำ!”
ชิราซากิมองทุกคนแล้วตอบกลับอย่างทำเป็นสบาย ๆ
เขามีผมดำตาดำ ใบหน้าคมคาย ต่อให้สวมผ้าคาดหน้าผากและเปื้อนฝุ่น ก็ยังบดบังใบหน้าหล่อเหลาระดับก้าวข้ามขอบเขตนักอ่านไปเพียงครึ่งก้าวไม่ได้
เขาหันไปมองโทบิรามะอีกครั้ง ก่อนเอ่ยด้วยแววตามุ่งมั่นว่า
“ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สอง ให้ผมเป็นเหยื่อล่อเองครับ!”
โทบิรามะมองแววตาแน่วแน่ของชิราซากิ ก่อนหัวเราะเบา ๆ ขึ้นมาอย่างกะทันหัน “ผมจำได้ว่านายเพิ่งอายุสิบหกเองไม่ใช่หรือ?”
“ใกล้จะสิบเจ็ดแล้วครับ ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สอง!” ชิราซากิยืนยันความตั้งใจอีกครั้ง
“สิบเจ็ดแล้วหรือ...”
โทบิรามะพึมพำ
ในแผนการที่เขาวางไว้เพื่ออนาคตของหมู่บ้าน
ชิราซากิควรจะเป็นโฮคาเงะรุ่นที่สี่!
ชิราซากิซึ่งเป็นนินจาสามัญชน มีพรสวรรค์เหนือคนทั่วไปมาตั้งแต่เด็ก ไม่ว่าจะเป็นความสามารถด้านวิชานินจา หรือแนวคิดในการบริหารหมู่บ้าน ล้วนสอดคล้องกับความคิดของเขา
เขาจะไม่เอนเอียงเข้าข้างตระกูลใด
ไม่เพียงอุทิศวิชานินจาไร้คาถาและวิชานินจาสายฟ้าที่พัฒนาขึ้นมาอย่างไม่เห็นแก่ตัว โรงเรียนนินจาที่เขาเสนอให้ก่อตั้งก็วางรากฐานอันมั่นคงให้โคโนฮะ ส่วนการก่อตั้งหน่วยลับก็เป็นการสร้างดาบที่ทรงประสิทธิภาพที่สุดให้แก่โฮคาเงะ...
ซี้ด—
จู่ ๆ ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นในใจโทบิรามะ—หากมอบโคโนฮะให้เขาดูแล บางทีอาจจะดีกว่าก็ได้!
เจ้าลิงมีใจให้โคโนฮะและยินดีอุทิศตน แต่ก็ทำได้เพียงรักษาสิ่งที่มีอยู่!
ส่วนดันโซ...
อย่างมากก็เป็นได้แค่หมายเลขสอง!
ตัดสินใจแล้ว!!!
โทบิรามะหรี่ตาลงเล็กน้อย ไม่มีใครรู้ว่าในชั่วขณะนั้นเขาคิดอะไรไปมากมายเพียงใด ทุกคนเห็นเพียงสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนแปลงของเขา ขณะเอ่ยว่า
“คนที่จะเป็นเหยื่อล่อ แน่นอนว่าต้องเป็นผม!”
สีหน้าทุกคนเปลี่ยนไป ดันโซรีบเอ่ยห้ามทันที “ไม่ได้ครับ ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สอง หมู่บ้านจะปล่อยให้โฮคาเงะสละชีวิตเป็นเหยื่อล่อได้อย่างไร ให้ผมเป็นเหยื่อล่อเองเถอะครับ!”
“ใช่ครับ ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สอง ให้พวกเราไปเองเถอะ!” ฮิรุเซ็นรีบกล่าวเสริม
“พวกนายสองคนพอได้แล้ว”
โทบิรามะขัดจังหวะว่า
“ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาเถียงกัน ในฐานะเงาของหมู่บ้าน จะให้คนหนุ่มสาวมาเสี่ยงชีวิตแทนผมได้อย่างไร สรุปคือ ตอนนี้พวกนายยังไม่พร้อมรับมือกับสถานการณ์แบบนี้ แต่สักวันช่วงเวลาเช่นนี้ก็จะมาถึง...”
พูดจบ
โทบิรามะก็ลุกขึ้นยืน มองชิราซากิแล้วกล่าวว่า
“ชิราซากิ ปกป้องหมู่บ้านและผู้คนที่เชื่อใจนายให้ดี แล้วก็ฝึกฝนพวกเขาให้กลายเป็นคนที่ฝากฝังยุคสมัยต่อไปได้...”
โทบิรามะหยุดไปชั่วครู่ คำพูดเรียบสงบแฝงด้วยคำฝากฝังสุดท้ายในฐานะโฮคาเงะ
“ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป เจ้าคือโฮคาเงะ!”
ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นรู้สึกราวกับมีอะไรบางอย่างบีบรัดสมองไว้ ต่างมึนงงจนยากจะทำความเข้าใจคำพูดของโทบิรามะในทันที
ชิราซากิเป็นโฮคาเงะ?
ดันโซถึงกับสมองค้าง ปากที่อ้าค้างอยู่นานไม่ยอมหุบ เขามองชิราซากิด้วยสีหน้าราวกับเริ่มสงสัยในชีวิต
เกิดอะไรขึ้นกันแน่?
ชิราซากิที่อายุน้อยที่สุดในหมู่พวกเขาได้เป็นโฮคาเงะงั้นหรือ?!
รู้สึกเหมือนท่านโฮคาเงะรุ่นที่สองข้ามใครบางคนไปเลยแฮะ!
โทบิรามะกวาดตามองทุกคนทีละคน ก่อนออกคำสั่งสุดท้ายในฐานะโฮคาเงะว่า
“ผมฝากโคโนฮะไว้กับนาย ชิราซากิ ส่วนพวกนายก็ช่วยสนับสนุนชิราซากิเหมือนที่เคยช่วยผมด้วย”
“ครับ!”
ชิราซากิกับทุกคนตอบรับด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
โทบิรามะมองชิราซากิเป็นครั้งสุดท้ายอย่างลึกซึ้ง ก่อนจะหายวับไปจากที่เดิม
ทุกคนรีบเงยหน้ามองตาม เพราะพวกเขารู้ดีว่าครั้งนี้คือการจากกันชั่วนิรันดร์
แต่เบื้องหน้ากลับไม่เหลือเงาของโทบิรามะแล้ว
“ผมจะไม่ยอมให้ท่านโฮคาเงะรุ่นที่สองสละชีวิตไปเปล่า ๆ ผมจะพาทุกคนกลับหมู่บ้านให้ครบทุกคน!”
ชิราซากิก้าวออกมาและรับช่วงควบคุมกลุ่มอย่างเป็นธรรมชาติ
“ทุกคน มุ่งหน้ากลับหมู่บ้านด้วยความเร็วสูงสุด!”
“...คะ...ครับ!”
ทุกคนยังปรับตัวกับสถานะที่เปลี่ยนไปไม่ทัน รุ่นน้องที่อายุน้อยที่สุดกลับกลายเป็นโฮคาเงะคนต่อไปเสียแล้ว
หลังตอบรับอย่างกระอักกระอ่วนเล็กน้อย ชิราซากิก็พุ่งนำหน้าออกไปดุจสายฟ้า คนอื่น ๆ สบตากับฮิรุเซ็นแล้วรีบตามไปทันที
ดันโซยิ่งรู้สึกอัดอั้นอย่างหนัก!
ทำไมชิราซากิถึงสั่งพวกเขาได้คล่องแคล่วขนาดนั้น?
แอบฝึกมาหรือไง?!
นั่นมันคำพูดที่เขาเคยเฝ้าฝันถึงทุกวันคืนเชียวนะ!
แต่ไม่มีใครสนใจโลกภายในของดันโซ
ระหว่างวิ่งเต็มกำลัง ชาคระใต้ฝ่าเท้าของชิราซากิระเบิดออกทันทีที่เท้าแตะพื้น ราวกับหัวใจของเขาในเวลานี้
ไม่มีใครรู้
ว่าชิราซากิซึ่งทะลุมิติมาได้สิบหกปี เฝ้ารอโอกาสนี้มาตลอด
นี่เป็นทั้งการพิสูจน์คำตอบของคำถามเล็ก ๆ ที่เขาตอบไว้ตอนนั่งส้วมในวันนั้น และเป็นโอกาสปลุกระบบที่ติดตัวมาด้วย!
【ระบบพัฒนาโคโนฮะ】!!
ระบบที่เป็นของคู่กันและทะลุมิติมาพร้อมกับชิราซากิ
แต่...
ถ้าไม่ได้เป็นโฮคาเงะ มันก็เปิดใช้งานไม่ได้!!!
ตลอดสิบหกปีที่ผ่านมา ทั้งกลางวันและกลางคืน
ทุกคืนชิราซากิที่ทะลุมิติมาจะต้องด่าระบบว่า ‘ระบบเวร’ ก่อนถึงจะหลับลงได้
รู้ไหมว่าตลอดหลายปีมานี้เขาผ่านอะไรมาบ้าง?!
ราวกับมีก้างติดคอ...
【ระบบพัฒนาโคโนฮะเปิดใช้งานแล้ว!】
【การผลัดเปลี่ยนอำนาจ ผู้สืบทอดที่ชอบธรรมซึ่งได้รับการยอมรับจากโฮคาเงะรุ่นที่สอง โทบิรามะ ได้รับรางวัล—วิชาฮิไรชิน!】
ราวกับได้สมบัติล้ำค่า ทั้งยินดีและเต็มใจรับไว้!
ชิราซากิรู้สึกทันทีว่ามีความรู้ชั้นยอดเกี่ยวกับมิติและอวกาศจำนวนมากถูกยัดเข้าไปในสมอง
ในฐานะศิษย์ของโทบิรามะ เขาเคยสัมผัสวิชาฮิไรชินมาก่อน แต่พอมองม้วนคัมภีร์วิชาฮิไรชินที่เต็มไปด้วยอักขระอ่านยาก ก็เหมือนกำลังดูร่างโจทย์คณิตศาสตร์ของผู้เชี่ยวชาญบนติ๊กต็อก
แค่ทำความเข้าใจก็ต้องใช้เวลามหาศาลแล้ว
แต่ตอนนี้
สมองกำลังบอกเขาว่า
นายเข้าใจแล้ว!
ชิราซากิเองก็รู้สึกว่าตัวเองน่าจะเข้าใจจริง ๆ มือที่สั่นเทาบอกเขาว่าอยากลองเขียนตราสัญลักษณ์วิชาฮิไรชินสักสองสามอัน
แต่ยังเหลิงไม่ได้!
เขามองหน้าต่างค่าสถานะที่เด้งขึ้นมา
【ชื่อ: ชิราซากิ】
【สถานะ: โจนินแห่งโคโนฮะ】
【อายุ: 16】
【เพศ: ชาย】
【สายเลือด: ไม่มี】
【ขีดจำกัดสายเลือด: ไม่มี】
【คุณสมบัติชาคระ: น้ำ/ดิน/สายฟ้า】
【วิชานินจา/วิชากระบวนท่า/วิชาลวงตา: วิชาสามร่าง, วิชาเคลื่อนที่ฉับพลัน, วิชาแยกเงา, วิชาดิน—ตัดหัวกลางใจ, วิชาดิน—หอกดิน, วิชาดิน—กำแพงดิน, วิชาดิน—กำแพงดินต่อเนื่อง, วิชาดิน—กำแพงปราการดิน, วิชาดิน—มหาธารดิน, วิชาน้ำ—กำแพงน้ำ, วิชาน้ำ—กระสุนมังกรวารี, วิชาน้ำ—คลื่นกระแทก, วิชาน้ำ—ฝนฟ้าร้อง, วิชาสายฟ้า—ธรณีไหล, วิชาสายฟ้า—สายฟ้าคำราม, จิโดริหลั่งไหล, กระสุนวงจักร, วิชาฮิไรชิน/การขว้างอาวุธนินจา, เชี่ยวชาญหมัดเหล็กสายโคโนฮะ, เชี่ยวชาญวิชาดาบ/วิชาลวงตา—คลาย】
【วิชาลับ: /】
【วิชาต้องห้าม: /】
ชิราซากิสะกดความคิดที่ปั่นป่วนจากการแข็งแกร่งขึ้นไว้ แววตาของเขาค่อย ๆ คมกริบขึ้น
แม้จะเป็นโฮคาเงะรุ่นที่สามที่โทบิรามะเลือกด้วยตัวเอง แต่เพราะยังขาดประสบการณ์ พอกลับถึงหมู่บ้านย่อมต้องเผชิญกับเสียงคัดค้านจากหลายฝ่าย
ไม่ใช่แค่คนในหมู่บ้าน
ลองนับคนทั้งหกที่ตามหลังเขามาก็ได้
ดันโซไม่มีทางยอมรับเขาอย่างแน่นอนเต็มพันเปอร์เซ็นต์
ยังมีโคฮารุอีกคน
เธอเป็นพี่สาวใหญ่ใจร้อน แม้จะคอยดูแลชิราซากิที่อายุน้อยที่สุดอยู่ไม่น้อย แต่การที่เขาจู่ ๆ ได้เป็นโฮคาเงะก็คงทำให้เธอไม่พอใจอยู่บ้าง
แต่ไม่เป็นไร
ชิราซากิเตรียมตัวสำหรับช่วงเวลานี้มาหลายปี เขาคิดวิธีรับมือไว้สารพัดในใจตั้งนานแล้ว