หลานหยวนคลานเป็นแล้ว
เรื่องนี้ไม่ใช่ข่าวดีสำหรับหลานซวี่ เจ๋อ และหลินหลิว เฉพาะหลานซวี่เท่านั้นที่ยินดีจริง ๆ ที่หลานหยวนคลานเป็น
เหตุผลก็ไม่มีอะไรมาก หลานหยวนที่คลานเป็นได้นั้นแสดงพลังทำลายล้างแบบลูกอ่อนออกมาในที่สุด หากก่อนหน้านี้หลานมีเพียงมือเท้าและหัวที่ขยับได้ ไม่ค่อยร้องไห้งอแง เมื่อเทียบกับลูกอ่อนอื่น ๆ แล้วถือว่าเป็นเด็กดีที่เทพอสูรปั้นแต่งมาโดยเฉพาะ พอคลานเป็นแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยีนวาฬสีครามในตัวหรืออย่างไร กำมือและกำลังแขนของนางนั้นน่าตกใจมาก จุดที่แสดงออกมาชัดก็คือ นางสามารถพลิกตัวออกจากเปลได้อย่างเงียบ ๆ ด้วยตัวเอง แล้วสำรวจในที่พำนักของเจ้าเมืองอันกว้างใหญ่ได้อย่างอิสระ
หลานหยวนอยากสำรวจโลกใบนี้ด้วยตัวเองมานานแล้ว ต่อให้เริ่มจากห้องเล็ก ๆ ก็ตาม ตอนแรกนางไต่ลงจากเปล คลานไปทั่วห้องใหญ่ที่พักผ่อนของตัวเอง พื้นหินถูกขัดจนลื่นใสไร้ฝุ่น หลานซวี่ทำความสะอาดอย่างน้อยสามรอบต่อวัน ดังนั้นจึงสะอาดจนแทบไม่มีอะไรเทียบ
หลานหยวนมองลายหินที่ต่อกันบนพื้น จึงพบว่าห้องนี้แม้แต่พื้นก็ยังประกอบด้วยหินทั้งก้อนรูปทรงต่าง ๆ ที่เสียบสานกันแน่นหนา เกิดเป็นลวดลายพิเศษบนพื้นห้อง เหมือนหอยสังข์ยักษ์ วนเป็นวงแหวนออกไปจนถึงมุมกำแพง
นี่คือห้องทรงกลม เฟอร์นิเจอร์ก็วางชิดกำแพงตามรูปทรงห้อง ห้องของหลานหยวนอาจเพราะเป็นห้องของลูกอ่อนตัวน้อย ของจึงไม่มาก นอกจากเปลแล้วก็มีเพียงโต๊ะที่วางของใช้เด็กต่าง ๆ กับเฟอร์นิเจอร์ที่ดูเหมือนตู้เสื้อผ้า หลานหยวนคลานไปลองเปิดดู แต่เปิดประตูไม่สำเร็จ เห็นได้ชัดว่าบานตู้หนักกว่าตัวนางเอง นางไม่สามารถบังคับของที่หนักกว่าตัวเองได้ดีนัก
นางจึงเริ่มสำรวจไปตามแนวกำแพง ห้องที่สะอาดแค่ไหนก็ทนการเสียดสีแบบนี้ไม่ไหว ชุดเด็กติดกันของหลานหยวนจึงเริ่มมีฝุ่นจับที่หัวเข่าทีละน้อย จนกระทั่งนางแนบตัวไปตามกำแพง เจอส่วนนูนแรกของกำแพงในห้อง นั่นคือเสารับน้ำหนักทั้งต้น เสาแบบนี้มีแปดต้นรายรอบห้อง ความกว้างพอดีที่หลานหยวนจะกางแขนขาโอบมุมเสาได้