ทารกวัยเพียงครึ่งขวบก็ต้องยุ่งวุ่นวายขึ้นมา เดิมทีหลานหยวนเป็นลูกอ่อนที่ว่างที่สุดในบ้าน แต่ตั้งแต่ถูกมารดาจับมาเริ่มเรียนรู้ ชีวิตอันสุขสบายของนางก็หมดไปสิ้น
อีกทั้งยังมีเรื่องสำคัญยิ่งต่อหลานหยวนเกิดขึ้นอีกเรื่องหนึ่ง นั่นคือนางต้องเริ่มหย่านมเสียแล้ว
ในโลกอสูร ลูกอ่อนทั้งหลายหย่านมกันแต่อายุยังน้อย ฟันก็ขึ้นเร็ว ทั้งนี้เพื่อให้ปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมได้เร็วที่สุด พ้นจากสภาพที่ต้องพึ่งพามารดาบิดาเพื่อความอยู่รอด หลานหยวนเริ่มมีฟันขึ้นแล้ว แม้จะเพิ่งโผล่พ้นเหงือกเพียงนิดเดียว แต่ก็มีฤทธิ์อยู่ไม่น้อย ครั้นหลานซวี่ถูกกัดเข้าคราหนึ่งโดยไม่ระวัง ก็หน้าดำคร่ำเคร่งสั่งให้หลานหยวนหย่านม
หลานหยวนรู้สึกเหมือนฟ้าถล่มทลาย ยกสองมือโบกไปมา ร้องเสียงหลง "อ๊ะอ๊ะ ๆ ๆ" ความหมายก็คือน้ำนมมารดานั้นดีต่อร่างกายของนาง ขอให้เลี้ยงไปอีกสักระยะได้หรือไม่ ครั้งหน้านางจะระวังให้มาก จะไม่กัดมารดาเป็นอันขาด เป็นต้น
หลานซวี่ไม่เห็นใจแม้แต่น้อย นางใช้ถ้อยคำที่ใช้ได้ผลกับลูกอ่อนส่วนใหญ่กล่าวว่า "ลูกที่แข็งแรงปานเจ้าไม่ต้องพึ่งน้ำนมของแม่อีกแล้ว จะเติบโตด้วยตัวเองได้แล้ว"
หลานหยวนยื่นคำขอขยายเวลากินนมไม่สำเร็จ จำต้องเริ่มกินโจ๊กแมงกะพรุนเป็นอาหารแรก งดนมไปเลยทีเดียว จากวันละมื้อก็เพิ่มเป็นวันละสามมื้อ ร่างกายของหลานหยวนในตอนแรกปรับตัวไม่ทัน นางมักตื่นขึ้นมากลางดึกเพราะความหิว อาหารสามมื้อในแต่ละวันยังไม่เพียงพอต่อสารอาหารที่นางต้องการ หลานหยวนตื่นขึ้นมาด้วยความหิวเป็นครั้งแรก ริมฝีปากเม้มจะร้องไห้ แต่พอคิดไปถึงว่ามารดาเลี้ยงนมก็ลำบากเพียงใด ก็ก้มหน้ากลับไปนอนต่อ อธิษฐานในใจว่าพรุ่งนี้เช้าจะกินให้อิ่มเสียที
อาหารของนางหาได้เตรียมโดยหลินหลิวไม่ หากเป็นหลานซวี่เป็นผู้เตรียม หลังจากที่มีหลินหลิวช่วยดูแลหลานหยวนอยู่ระยะหนึ่ง เจ้าตัวก็ได้ไปช่วยหลานซวี่จัดการกิจธุระในนครสัตว์อยู่ข้างกาย หลานซวี่ว่างอยู่พักใหญ่ แน่นอนว่าเขาไม่ได้ปล่อยให้ตัวเองว่างเปล่าโดยสิ้นเชิง หากแต่ไปศึกษาหาความรู้เรื่องการเลี้ยงลูกอ่อนกับผู้เฒ่าประจำเผ่าหลานโม่