หอพักเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยมหาวิทยาลัยตงไห่
โจวไป๋เยี่ยนเห็นข้อความจาก[ชิงเหลียนเร่าร้อน]ที่ถามว่าพรุ่งนี้ค่ำจะออนไลน์ไหม เขาพิมพ์ตอบว่า:
"แล้วแต่อารมณ์"
อารมณ์ดีก็เข้า อารมณ์ไม่ดีก็ไม่เข้า
[ชิงเหลียนเร่าร้อน]ตอบ: "ใจร้ายจัง..."
โจวไป๋เยี่ยนไม่แม้แต่จะเหลือบตา ไม่อยากตอบอะไร
[ชิงเหลียนเร่าร้อน]ตอบกลับมาอีก: "แต่ในประกาศบอกว่าพรุ่งนี้สองทุ่ม เข้าเกมมือถือก็จะได้สกินแครีที่ไม่วางขายของยิงระยะไกลที่เธอใช้ประจำนะ เอฟเฟกต์สวยมาก เธอไม่เข้ามาหรอ?"
ดวงตาของโจวไป๋เยี่ยนเปล่งประกาย เขาเปิดประกาศของเกมขึ้นมาดู ก็พบว่ามีข้อความนี้จริงๆ
[แกถึงชื่อต้าเป่า]ตอบ: "เข้า"
[ชิงเหลียนเร่าร้อน]ตอบ: "งั้นไม่เจอไม่เลิกนะ /ดีใจจัง"
-
วันต่อมามาถึงอย่างรวดเร็ว
หลังจากกินข้าวเช้ากับเฒ่าหลี่แล้ว โจวไป๋เยี่ยนก็กลับมาที่ป้อมยาม ในกองพัสดุมากมาย เขาหยิบของที่เป็นของ "เฉินมู่จิ่น" ออกมารวมกันไว้ต่างหาก
การคัดแยกนี้ใช้เวลาเกือบชั่วโมง สุดท้ายหยิบออกมาได้พัสดุไม่ต่ำกว่า 30 ชิ้น
บางชิ้นเบามาก หยิบก็ไปได้เลย บางชิ้นหนักมาก ไม่รู้ว่าข้างในใส่อะไรไว้
โจวไป๋เยี่ยนเอามันมากองซ้อนกันเหมือนต่อบล็อก วางอยู่บนรถเข็นเล็กสำหรับขนของ แล้วดันไปทางหอพักอาจารย์ด้วยสีหน้าเรียบเฉย
เดินไปประมาณ 20 นาที เขาก็มาถึงหอพักอาจารย์ที่ผนังด้านนอกเป็นสีแดง ที่นี่คือหอพักอาจารย์หญิง
เขาไม่ต้องทักทายผู้ดูแลหอพักหญิงชั้นหนึ่งด้วยซ้ำ ผู้ดูแลก็หยิบโทรศัพท์โทรหาเฉินมู่จิ่นก่อน
ดูเหมือนจะชินกับภาพแบบนี้แล้ว