เย่อู๋ซวงเคยไปหลายประเทศตอนปฏิบัติภารกิจ
เซี่ยกั๋ว ประเทศ ประเทศเอ็ม A ประเทศ C และอื่น ๆ เธอเคยไปหมด
หลายปีผ่านไป แต่ละประเทศล้วนเปลี่ยนแปลง
เซี่ยกั๋วเปลี่ยนมากที่สุด ในเวลาเพียงสิบกว่าปี จากประเทศยากจนล้าหลัง กลายเป็นประเทศที่ก้าวหน้า
ประเทศ ประเทศเอ็ม A เปลี่ยนแปลงน้อย เพราะเป็นประเทศพัฒนาแล้วแต่เดิม เพดานอยู่ตรงนั้น ยากจะก้าวกระโดด
ประเทศ C พิเศษที่สุด
มันล้าหลังกว่าเดิม
เพราะความละโมบและทรราชของผู้กุมอำนาจ ประเทศ C เกิดรัฐประหารถึงสามครั้งในสิบปี
สงครามกลางเมืองน้อยใหญ่ถาโถมคลังสมบัติของประเทศ C การศึกษาของประชาชน ระดับสาธารณสุข โครงสร้างพื้นฐาน ถูกทิ้งร้าง
จุดนี้ ดูได้จากสภาพถนนของประเทศ C
รถเพิ่งออกจากสนามบิน ยังอยู่ในเมืองหลวงของประเทศ C เย่อู๋ซวงยังพอเห็นถนนลาดยางเส้นหนึ่ง
ออกจากเมืองหลวง แม้แต่ถนนลาดยางก็ไม่มี มีเพียงถนนใหญ่ดินเหลือง
เมื่อรถสัญจรผ่านไปมา จะพัดฝุ่นตลบ ราวกับอยู่ในวันหมอกควัน
จี้เซินก็เคยมาประเทศ C ภาพตรงหน้าทำให้เขานึกถึงอดีตบางอย่าง
“ประเทศ C แม้ล้าหลัง แต่ทรัพยากรแร่ธาตุอุดมสมบูรณ์มาก จี้ซื่อเดิมตั้งใจจะตั้งบริษัทสาขาที่นี่ น่าเสียดายที่ผู้บริหารประเทศ C วุ่นวายเกินไป ภายในประเทศอันตรายเกิน จี้ซื่อจำต้องล้มเลิกความคิดนี้”
“ผู้บริหารประเทศดีหรือไม่ดี กำหนดทิศทางของประเทศ ผมจำได้ว่าเมื่อหลายสิบปีก่อน รายได้ต่อหัวของชาวประเทศ C เป็นสองเท่าของชาวเซี่ยกั๋วในยุคเดียวกัน แต่ตอนนี้กลับล้าหลังถึงเพียงนี้