หลังทานอาหารเช้า เย่อู๋ซวงเดินตามป้ายบอกทาง อุ้มตำราเรียน ปรับแว่น ใส่เสื้อยืดสีขาวกางเกงยีนส์ มุ่งหน้าไปยังคณะบริหารธุรกิจของอิซาเบลลา
เมื่อเทียบกับเหล่านักศึกษาสาวที่ทั้งโดดเด่น เซ็กซี่ มั่นใจ หรือน่ารักรอบด้าน การแต่งตัวของเย่อู๋ซวงดูเรียบไร้จุดเด่น เป็นประเภทที่กวาดตามองผ่าน สมองจะคัดกรองละสายตาไปโดยอัตโนมัติ
นี่แหละตรงกับจุดประสงค์ของเย่อู๋ซวงทุกประการ
เธอเพียงอยากใช้ชีวิตนักศึกษาแลกเปลี่ยนอย่างสงบเงียบ ระหว่างรอการเผยแพร่ภารกิจทดสอบใหม่
สองสาวพี่น้องเดินสวนมา:
สาวเอกล่าว "ที่รัก สุดสัปดาห์เป็นไงบ้าง?"
สาวบีตอบ "สุดยอดเลย แล้วเธอล่ะ อีนังแพศยา"
สาวเอบอก "ก็สุดยอดเหมือนกัน เลิกเรียนไปทำเล็บสไตล์ใหม่กันดีไหม? แฟนคนที่สิบสามของฉันไม่ชอบสีที่ฉันทาอยู่ตอนนี้"
สาวบีร้อง "โอ้ ไม่ เขานี่ไร้รสนิยมจริง ๆ"
พวกเธอกำลังสนทนากัน พลางเห็นเย่อู๋ซวงเดินแทรกผ่าน
สาวเอกล่าวด้วยหางคิ้วขมวด "นั่นใครน่ะ นักเรียนย้าย? นักเรียนแลกเปลี่ยน?"
สาวบีส่ายหน้า "ฉันไม่รู้สิ ดูจากการแต่งตัวน่าจะมาจากเซี่ยกั๋วนะ เธอก็รู้ ที่นั่นผลิตแต่พวกหนอนหนังสือเอเชียใส่แว่น เรียนเก่ง แต่จืดชืดเหมือนท่อนไม้"
สาว A: "แล้วก็หัวโบราณด้วย โอ้พระเจ้า ลูกเพื่อนบ้านฉันก็เป็นคนเซี่ยกั๋วนะ ตอน ม.ปลาย ฉันบอกไปว่าฉันมีแฟนมาแล้วหกคน เธอแสดงสีหน้าไม่อยากเชื่อสุดขีดเลย"
สาวบีพูด "ไม่แน่นะ สาวเอเชียที่เพิ่งเดินผ่านไปอาจจะกำลังตกใจกับที่เธอพูดว่า 'แฟนคนที่สิบสาม' อยู่ก็ได้…"