เย่จือหลี่และโจวไป๋เยี่ยนพูดภาษาจีนกลาง จำเป็นต้องให้โจวไป๋เยี่ยนแปลให้แทยุนอึนฟัง
งานแปลด่าสาวที่ศัลยกรรมมาแบบนี้ โจวไป๋เยี่ยนยินดีทำให้อย่างยิ่ง
เขากลั้นยิ้มมุมปาก ทำท่าทีลังเลเล็กน้อย แต่กลับแปลคำพูดของเย่จือหลี่เป็นภาษาอังกฤษให้แทยุนอึนฟังทุกถ้อยคำโดยไม่ขาดตกบกพร่อง
แทยุนอา ใบหน้าพลันเขียวคล้ำลงทันที
หมาขี้ประจบเบอร์หนึ่งคิมมินกยุนเป็นคนแรกที่ไม่ยอม ชี้หน้าเย่จือหลี่ตะโกนว่า: "ไอ้หนู แกพูดอะไรนะ? ถ้าแน่จริงแกพูดอีกทีสิ!"
เย่จือหลี่หรี่ตามอง
เขาไม่ใช่คนอารมณ์ดีอยู่แล้ว แถมยังหาคนไม่เจอ ถูกไล่ตามมาตลอดทาง อัดอั้นจนแทบระเบิด กำลังหาที่อัดอั้นตันใจอยู่พอดี
เขาอ้าปาก แต่ยังไม่ทันพูดอะไร เย่อู๋ซวงผู้เป็นน้องสาวก็เอ่ยขึ้นก่อน
น้ำเสียงของนางใสเย็น แตกต่างจากเสียงออดอ้อนเมื่อครู่ของแทยุนอึนอย่างสิ้นเชิง:
"พี่ชายข้าบอกว่ามาตรฐานเขาสูงเกินไป มองไม่ถึงคุณแท หวังว่าคุณแทรู้จักประมาณตนบ้าง มีปัญหาอะไรหรือไม่?"
เย่อู๋ซวงสวมผ้าคลุมหน้าไหมน้ำแข็งปิดบังใบหน้าไปเกินครึ่ง แต่ดวงตากลับเปิดเผยภายนอก แผ่แรงกดดันเหนือกว่าเด็กวัยเดียวกัน เปี่ยมไปด้วยความเยือกเย็น
คิมมินกยุนถึงกับตะลึงกับสายตาคู่นั้น รู้สึกราวกับว่าเย่อู๋ซวงนั้นเหมือนบิดาของนางผู้เป็นอภิมหาเศรษฐียังไงยังงั้น
คิมมินกยุนยังไม่กล้าเอ่ยปากเลย แล้วนับประสาอะไรกับพวกที่ต่ำกว่าเขาและมีเขาเป็นหัวหน้า
สีหน้าของแทยุนอึนยิ่งเขียวคล้ำกว่าเดิม
นางก็มองเย่อู๋ซวงไม่ค่อยสบอารมณ์อยู่แล้ว แต่แล้วพี่ชายของเย่อู๋ซวงก็คือทนายความที่เมื่อก่อนแอบมองนางแต่ไม่กล้ายอมรับอีก