เสียงกรีดร้องของหรงชิงหรูดังมาก ดึงดูดผู้คนจำนวนไม่น้อย
คนแรกที่มาถึงคือแบล็ก น้องชายของวิลเลียม
เขาถูกหรงชิงหรูเรียกมาเล่นละครประกอบ
จริงๆ แล้วในใจเขาไม่ชอบกลอุบายดราม่าโง่ๆ ระหว่างผู้หญิงเลย แต่ยังไงเขาก็ต้องใช้ประโยชน์จากหรงชิงหรูอยู่ดี จึงต้องกะเวลามาให้ตรง แล้วพยุงหรงชิงหรูขึ้นมา พูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน:
"พี่สะใภ้ คุณเป็นอะไรไหม?!"
"ลูก ลูกของฉัน อ๊า เจ็บจังเลย!" หรงชิงหรูกอดท้องส่งเสียงน่าเวทนา
เย่ซวงฟางและโจวไป๋เยี่ยนส่ายหน้า
หรงชิงหรู/ซานเสี่ยวเสี่ยวที่แกล้งล้มเอง ตั้งท้องงั้นหรือ?
แบล็กตะคอกเย่ซวงฟาง: "คุณหนูเย่ ทำไมคุณถึงผลักพี่สะใภ้ผม!"
เย่ซวงฟางขมวดคิ้ว แววตาสีดำวาววับด้วยความเยือกเย็น
เธอยังไม่ทันพูด โจวไป๋เยี่ยนก็พูดขึ้นก่อนด้วยเสียงเย็นชา: "ซวงฟางไม่ได้ผลักคุณนายวิลเลียม เธอหกล้มเอง"
"หกล้มเอง? คุณโจว คุณคิดว่าผมไม่เห็นการกระทำของเย่ซวงฟางเมื่อกี้หรือไง?
เย่ซวงฟาง รอให้ดี! ถ้าลูกของพี่สะใภ้เป็นอะไรไป พี่ชายของผมคงไม่ยอมปล่อยคุณไปแน่ ถึงคุณจะเป็นคู่หมั้นของคุณจี้ก็เถอะ!"
แบล็กทิ้งคำขู่ไว้ แล้วอุ้มหรงชิงหรูที่ขาเปื้อนเลือด เบี่ยงตัวหลบฝูงชนที่มุงดู ตรงไปโรงพยาบาลเป็นการด่วน
"สองคนนี้เป็นอะไรกัน? มีโรคอะไรที่จู่ๆ ก็เป็นขึ้นมาหรือไง?" โจวไป๋เยี่ยนรู้สึกโกรธขึ้นมา เงยหน้ามองกล้องวงจรปิดตรงบันได แล้วมุ่งหน้าไปห้องควบคุม: "ผมจะไปเอากล้องวงจรปิด!"
ตระกูลวิลเลียมมีอำนาจพอกันกับตระกูลจี้