เย่อู๋ซวงเก็บซ่อนไอหมอกในดวงตาแล้วมองไปที่จี้เซิน “เขารู้เรื่องชาติกำเนิดของตัวเองแล้วหรือยัง”
“รู้แล้ว เฮยฉือบอกว่าเขาได้ยอมรับฐานะของเถาเจียฟางกับพ่อคือโจวหู่แล้ว และยังได้โทรวิดีโอกันด้วย ครอบครัวสามคนร้องไห้กันอยู่นาน
แค่ตอนที่ได้ยินพ่อเขาตะโกนเรียกอย่างตื่นเต้นว่า ‘โจวต้าเป่า’ ท่าทางเขาก็แข็งทื่อไปหน่อย แล้วบอกอ้อมแอ้มว่า ‘โจวไป๋เยี่ยน’ นั้นเพราะดีอยู่แล้ว”
พูดถึงตรงนี้ มุมปากของจี้เซินก็ยกขึ้นเล็กน้อย รู้สึกดีใจไปกับโจวไป๋เยี่ยน
“ทางตระกูลโจวที่ประเทศเอ็ม ไม่ได้ส่งคนมาเลยหรือ” เย่อู๋ซวงนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาได้
นางรู้แล้วว่า ไมเคิลที่เคยผ่านการศัลยกรรมใบหน้าให้เหมือน “โจวไป๋เยี่ยน” นั้น เป็นการว่าจ้างจากผู้นำตระกูลโจวที่ประเทศเอ็ม
“โจวไป๋เยี่ยน” ตัวจริงนั้นเป็นคนซื่อเกินไป แล้วก็ตายตั้งแต่ยังเด็ก
ผู้นำตระกูลเสียใจมาก และยิ่งกลัวว่าบิดาผู้ชราภาพจะทนรับกับเรื่องสะเทือนใจเช่นนี้ไม่ไหว จึงได้ขอร้องให้คนรู้จักหาทางติดต่อไปยังองค์กรเทียนเสิน แล้วทุ่มเงินจำนวนมหาศาล จ้างคนให้มาศัลยกรรมปลอมตัวเป็น “โจวไป๋เยี่ยน”
“ไม่มีขอรับ ท่านผู้เฒ่าคนนั้นถึงแก่กรรมเมื่อวานนี้ โจวไป๋เยี่ยนตัวปลอมจึงไม่มีเหตุผลให้ต้องมีชีวิตอยู่ต่อไปแล้ว” น้ำเสียงของจี้เซินเบาโล่ง
สำหรับโจวไป๋เยี่ยน ทุกอย่างกำลังดำเนินไปในทางที่ดี