เย่จือหลี่ค่อย ๆ ตั้งสติได้ ที่บ้านมีจี้เซินเพิ่มมาอีกคน เขาถามขึ้นว่า “คุณมาประเทศซีได้ยังไง”
จี้เซินตอบ “ประเทศซีวุ่นวายเกินไป รีบมารับคุณกับอู๋ซวงกลับบ้านดีกว่า”
ตระกูลจี้มีน้ำใจถึงเพียงนี้ เย่จือหลี่รู้สึกซาบซึ้ง
เขาลงมาจากชั้นบน พูดถึงแผนของตน “ตอนนี้ยังกลับไม่ได้ มีหลายอย่างต้องเตรียม และมีบางอย่างต้องเก็บหลักฐานจากสถานที่จริง”
จี้เซินพยักหน้า “แผนต่อไปของพี่สามคืออะไร”
“เมื่อเช้าติดต่อไปยังสำนักข่าวและสื่อที่ประเทศเอ พวกเขาพอได้ยินชื่อ ‘สวนสวรรค์ที่สาบสูญ’ ก็รีบตัดบทและวางสายทันที”
เย่จือหลี่เจอปัญหาเดียวกับที่นักข่าวหญิงคนนั้นเคยเจอ
ไม่มีใครกล้ารับข่าวที่ก่อปัญหาใหญ่หลวงแบบนี้
“เพราะงั้นฉันเลยคิดจะข้ามช่องทางสื่อ แล้วเผยแพร่ข่าวทางออนไลน์ด้วยตัวเอง” นี่คือแผนรับมือของเย่จือหลี่
ประเทศเอไม่เหมือนประเทศซี ข้อมูลข่าวสารพัฒนาไปมาก ขอแค่มีกระแสลม ก็จุดไฟติดได้
“ฉันกับพี่สามโพสต์ด้วยกันก็แล้วกัน ฉันมีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ต่างประเทศอยู่บ้าง” เย่อู๋ซวงเงยหน้าขึ้นมา
อิทธิพลของเธอเหนือกว่าเย่จือหลี่มาก
“อย่าเลย ถ้าเธอโพสต์ พวกนั้นจะจับตามองเธอ” เย่จือหลี่รีบปฏิเสธ
การมีส่วนร่วมแบบถูกกระทำ กับแบบตั้งใจทำ มันต่างกันอย่างสิ้นเชิง
“พี่สาม” เย่อู๋ซวงจ้องตาเย่จือหลี่ ชัดถ้อยชัดคำ
“เรื่องนี้ ฉันไม่สามารถอยู่เฉยได้ พี่มีความยุติธรรมของพี่ ฉันก็มีสิ่งที่ฉันไขว่คว้า”
เพื่อภารกิจ
ก็เพื่อกลุ่มคนอ่อนแออย่างมู่หยาด้วย
เย่จือหลี่ฟังแล้ว ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ มองมู่หยา แล้วมองเด็กผิวคล้ำที่มู่หยาปกป้องอยู่ข้างกาย สุดท้ายเลือกเคารพความคิดของเย่อู๋ซวง