โจวไป๋เยี่ยนดีใจมาก
ดีใจจากใจจริงแทนเย่อู๋ซวง
ดีใจด้วยที่ตัวเองลอบสังหารไม่สำเร็จ ไม่อย่างนั้น เขาคงไม่มีวันให้อภัยตัวเองไปตลอดชีวิต
ดีจริง ๆ
โจวไป๋เยี่ยนทิ้งตัวลงบนเตียง ยิ้มไปพลาง หางตาเอ่อคลอด้วยน้ำตา
ดีจริง ๆ เลย เธอหลุดพ้นจากความมืดมิดได้สำเร็จ เกิดใหม่จากเปลวเพลิง
จี้เซินต้องดีมากแน่ ๆ เธอถึงได้ชอบเป็นพิเศษ พึ่งพาเป็นพิเศษสินะ
ดีจริง ๆ
-
วันรุ่งขึ้น
โจวไป๋เยี่ยนยังนอนหลับอยู่ ถูกเสียงออดหน้าประตุดังปลุกให้ตื่น
ผู้มาเยือนคือม่ออวี่ ปากเธอจัดจ้านไปหน่อย แต่ใส่ใจเพื่อนมาก “เป็นไงบ้าง ไม่เป็นไรนะ ยังจะลอบสังหารเย่อู๋ซวงอีกไหม”
“ไม่ฆ่าแล้ว” โจวไป๋เยี่ยนส่ายหน้า
“ทำไมล่ะ ผู้ว่าจ้างยกเลิกภารกิจแล้วเหรอ” ม่ออวี่แปลกใจ
“เย่อู๋ซวงคือลูซิเฟอร์” โจวไป๋เยี่ยนพูดเสียงแผ่วเบา
“ว่าไงนะ!” ม่ออวี่ขึ้นเสียงดังฉับพลัน
พอเธออ่านหลักฐานที่โจวไป๋เยี่ยนแจกแจงจนหมด ร่างกายก็เกร็งแข็งอยู่กับที่ ใจเต้นระทึกขนหัวลุก
“ตอนนี้เธอใช้ชีวิตดีมาก มีจี้เซินคอยปกป้องเธอโดยไม่สนสิ่งใด ชีวิตที่เหลืออยู่ก็จะมีแต่ความสุข” โจวไป๋เยี่ยนลบไฟล์
“แล้วนายล่ะ” ม่ออวี่ถามแค่สามคำ
เธอรู้ว่าโจวไป๋เยี่ยนรักลูซิเฟอร์มากแค่ไหน
การที่เย่อู๋ซวงคือลูซิเฟอร์ สำหรับเขาแล้ว มันเป็นทั้งข่าวดีและข่าวร้าย
ข่าวดีคือ เธอยังมีชีวิตอยู่
ข่าวร้ายคือ ข้างกายเธอ มีคนอื่นอยู่แล้ว
“ฉันเหรอ” โจวไป๋เยี่ยนครุ่นคิดอย่างตั้งใจครู่หนึ่ง ตอบพลางยิ้ม “ฉันก็ปกป้องเธอไง”
ผู้ว่าจ้างไม่ได้ยกเลิกภารกิจ งูพิษไม่ช้าก็ต้องมา