การตัดสินใจของประธานาธิบดีแห่งอีซวีทาอยู่นอกเหนือความคาดหมายของสมาชิกหน่วยรบพิเศษหลิวอวิ๋นทุกคน
กองกำลังคุ้มกันประธานาธิบดีที่ต่อสู้จนวินาทีสุดท้าย ก็ทำให้พวกเขารู้สึกนับถือจากก้นบึ้งของหัวใจ
การเสียสละอย่างกล้าหาญที่ยอมตายโดยไม่ลังเลเช่นนี้ ทำเอาหลายคนที่หนีออกมาได้ถึงกับน้ำตาร่วง พากันสะอื้นเงียบๆ
"วิ่ง อย่าหยุด! อย่าปล่อยให้พวกเขาตายโดยเปล่าประโยชน์!"
น้ำเสียงของเย่อู๋ซวงแหบพร่า ตะโกนเป็นภาษาจีนจบ ก็เปลี่ยนเป็นภาษาอีซวีทาตะโกนบอกทหารที่เหลือ นำทุกคนวิ่งอย่างบ้าคลั่ง
ไม่นานนัก พวกเขาก็เจอกับกองกำลังของกู้ไจ้เหย่
กู้ไจ้เหย่รู้ว่าหน่วยรบหลิวอวิ๋นยังไม่ได้ถอนตัว ในขณะที่เมืองหลวงถูกปิดล้อมอีก จึงนำคนเข้ามาเจรจาเพื่อถ่วงเวลาโดยเฉพาะ
เมื่อรับหน่วยรบพิเศษหลิวอวิ๋นมาแล้ว เขาก็ถอนหายใจโล่งอก ให้ทหารอีซวีทาวิ่งต่อไป ส่วนเย่อู๋ซวงและคนอื่นๆ ก็ตั้งค่ายพักตรงจุดนั้น
ใครต้องทำแผลก็ทำแผล ใครต้องพักผ่อนก็พักผ่อน
เขากู้ไจ้เหย่จะเฝ้าอยู่ที่นี่ กล้องบันทึกภาพและวิดีโอจะตั้งอยู่ที่นี่ ธงของเซี่ยกั๋วจะปักอยู่ที่นี่!
กองกำลังกบฏวันนี้กล้ายิงสักนัด พรุ่งนี้ก็กวาดล้างพวกแกให้ราบ ไม่ต้องต่อรอง!
ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง ผู้นำกองกำลังกบฏไซมอนก็รีบบุกเข้ามาในเต็นท์ด้วยความเดือดดาล พร้อมด้วยคนสนิท สีหน้าไม่สู้ดี ตวาดลั่นว่า
"คนพวกนั้นล่ะ? ไอ้เศษทหารที่หลงเหลืออยู่ล่ะ! เป็นพวกเซี่ยกั๋วปล่อยไปใช่ไหม?"
กู้ไจ้เหย่ดื่มชาอย่างไม่รีบร้อน วางถ้วยชาลง แล้วจึงหางตามองเขา ก่อนเอ่ยช้าๆ ว่า "เราจะปล่อยไปไม่ได้หรือ?"
ล่ามที่ติดตามมาแปลแบบไม่ให้ขาดแม้แต่คำเดียว