เด็กสาวนั่งยองอยู่ข้างเธอ ใบหน้าเผยสีหน้าหม่นหมองเล็กน้อย
เจียงสี่จูคิดว่าถ้าขายของไม่ออก เด็กสาวก็คงกลับไป ใครจะรู้ว่าอีกฝ่ายกลับนั่งยองลงข้าง ๆ พลิกดูหนังสือเก่าและกระดาษเหลือทิ้งพวกนั้น
“พี่สาว พี่คงรู้หนังสือเยอะใช่ไหมคะ มองแวบเดียวก็รู้เลยว่าพี่เป็นคนมีการศึกษา ดูเป็นมิตรด้วยค่ะ”
ขณะเด็กสาวพูด สายตาก็เลื่อนไปหยุดอยู่บนมือขาวสะอาดเกลี้ยงเกลาของเธอ
“รู้แค่นิดหน่อย”
เจียงสี่จูตอบส่ง ๆ ไปสองคำ
ไม่รู้ว่าเด็กสาวคนนี้มีจุดประสงค์อะไร
“พี่สาวสวยขนาดนี้ คงแต่งงานกับคนดี ๆ แล้วใช่ไหมคะ เป็นนายทหารจากเขตทหารหรือเปล่า”
น้ำเสียงของเด็กสาวหวานใส
เสียงก็ไม่ดัง
ท่าทางตอนพูดดูอ่อนหวนน่ารัก
เจียงสี่จูเหลือบมองอีกฝ่าย เด็กสาวที่นั่งยองอยู่ข้าง ๆ ดูว่าง่าย เอนตัวพลิกหนังสือเก่าบนพื้น มองจากด้านข้างยังเห็นขนตายาวงอนของเธอ
สัญชาตญาณบอกเจียงสี่จูว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
ดูเหมือนถามไปเรื่อย แต่ทุกคำล้วนเป็นการสืบถามข้อมูลส่วนตัวของเธอ
ด้วยความเคยชินจากการทำงานเป็นคนดังบนโลกออนไลน์ในอดีต เธอจึงค่อนข้างระแวดระวังเรื่องข้อมูลส่วนตัวมาโดยตลอด
“เธอรู้ได้ยังไงว่าฉันแต่งงานกับคนดี ๆ”
เจียงสี่จูย้อนถาม
“พี่สาวหน้าตาสวย แถมเสื้อผ้าก็สะอาด ผิวขาวเนียนนุ่ม หนูเห็นแล้วยังอิจฉาเลยค่ะ สามีพี่ต้องดีกับพี่มากแน่ ๆ คงไม่ยอมให้พี่ทำงานหนัก ไม่อย่างนั้นมือจะสวยขนาดนี้ได้ยังไงคะ”
ขณะที่เด็กสาวกำลังพูด
มือก็ยื่นเข้ามาหาเธอแล้ว
เจียงสี่จูลุกขึ้นหลบ