เฉินชิงซานเลิกเปลือกตาขึ้น
สบเข้ากับเปลือกตาสีเขียวหม่นและแก้มแดงเหมือนก้นลิงของนาง พลันรู้สึกว่าหมูแดงตุ๋นวันนี้ชักเลี่ยน
“เธอจะเล่นแผลงอะไรอีก เงินเก็บฉันก็ให้เธอหมดแล้ว ฉันไม่มีเงินแล้ว เงินเดือนอีกสิบสามวันถึงจะออก รายงานหย่าฉันยื่นไปแล้ว ผู้กองบอกว่าสองสามวันนี้ก็น่าจะอนุมัติ”
นอกจากเรื่องพวกนี้ ปกติสองคนก็แทบไม่ได้คุยอะไรกัน
เขาเกลียดคนโง่ที่สุดในชีวิต
เจียงสี่จูคนนี้โง่จนเขารู้สึกว่าคุยกันไม่รู้เรื่อง
ตอนแรก ๆ นึกว่านางเป็นสายลับหญิงเสียอีก
ไม่กี่ครั้งที่ได้อยู่ด้วยกันช่วงนี้ เขามองนางออกทะลุปรุโปร่งแล้ว
ก็แค่หมูโง่ตัวเมียที่ถูกผู้ชายปั่นหัวจนคว้าง
เปลี่ยนชื่อเป็นเจียงหมูโง่ไปเลยแล้วกัน
ดีที่นางเอาแต่คิดจะหย่า อีกทั้งยังแน่วแน่จะรักษาพรหมจรรย์ไว้ให้หลิวเหวินฮั่น เรื่องนี้ช่วยให้เขาหมดปัญหาไปได้มากโข
แต่เขาก็เตรียมการป้องกันไว้ด้วย แต่งตัวให้ตัวเองดูน่าขยาดจนไม่มีใครอยากงาบ เผื่อนางเปลี่ยนใจกะทันหัน จะได้ไม่มาเอาคืนหลิวเหวินฮั่นด้วยการจะทำอะไรกับตน
“เงินเก็บคุณ...แค่ห้าหยวนเองหรือ”
น้ำเสียงเจียงสี่จูอดประหลาดใจไม่ได้
ห้าหยวน?
เฉินชิงซานไม่ใช่ผู้พันหรอกหรือ หลิวเหวินฮั่นเป็นแค่รองกองพัน เงินเดือนเดือนหนึ่งยังตั้ง 97.3 หยวน ออกภารกิจก็มีเบี้ยเลี้ยงอีก
เฉินชิงซานคงกลัวนางจะมาเกาะกินทรัพย์สินเขาสินะ
ระวังตัวเหลือเกิน
“ฉันเข้ากรมน้อย เบี้ยเลี้ยงไม่มี เงินเดือนเดือนหนึ่งก็ 103 หยวน ยังต้องส่งกลับบ้านอีก 60 ที่เหลือก็พอใช้แบบเบียด ๆ แถมเดือนก่อนฉันเพิ่งได้เลื่อนขั้น เงินเดือนเดิมยิ่งน้อยกว่านี้”
“เอาจริง ๆ ห้าหยวนก็ยังไม่มี อาทิตย์ก่อนฉันกับพี่หลิวไปกินเส้นหมี่ในตำบล ฉันกินไปหกชามใส่หมูสับเพิ่มสองเท่า แถมสั่งโร่วเจียโหมอีกหนึ่ง หมดไปหนึ่งหยวนห้าเหมา เงินเดือนออกแล้วต้องใช้หนี้ก่อน”