ช่างสองคนตอนบ่ายก็ง่วนอยู่กับการปูกระเบื้องพื้น
เจียงสี่จูให้พวกเขาเริ่มจากห้องนอนก่อน
แต่ละห้องในบ้านก็ไม่ได้ใหญ่ แถมก็แทบไม่มีเฟอร์นิเจอร์อะไร จะได้ไม่ต้องเก็บกวาดมาก
ช่างสองคนใจดีช่วยยกเฟอร์นิเจอร์เก่าไม่กี่ชิ้นของเธอออกไปไว้ที่ลานบ้าน
ส่วนเธอก็รับหน้าที่ต้มน้ำร้อนให้ช่างทั้งสอง
ช่างทำงานกันอยู่ในห้อง
เธอรู้สึกว่าฝุ่นมันฟุ้งเกินไป
ก็เลยหยิบหนังสือพิมพ์เก่าๆ มาสองสามฉบับ แล้วหิ้วม้านั่งเล็กๆ ไปนั่งอ่านใต้ต้นหวยที่หน้าประตูบ้านตัวเอง
ทำความเข้าใจเรื่องราวที่เกิดขึ้นในช่วงเวลานี้
เธอสังเกตว่าหนังสือพิมพ์ยุคนี้ ไม่ว่าจะเป็นฉบับไหน หน้ากระดาษส่วนใหญ่ก็มักจะเป็นการยกย่องเชิดชูวีรกรรมต่างๆ บุคคลดีเด่นอะไรทำนองนั้น
หน้ากระดาษด้านหลัง ถึงกับมีโฆษณา ขนมไหว้พระจันทร์กวนเซิงหยวนที่เขียนด้วยอักษรจีนตัวเต็ม ขนมเค้กซิ่งฮวาโหลว ยาละลายเสมหะเม็ดเล็กไข่มุก...
มุมหนึ่งยังมีสาส์นอวยพรจากบริษัทเกาล่ง: ขอแสดงความยินดีที่การปรึกษาการเมืองของประชาชนประสบความสำเร็จ ปกป้องสันติภาพโลก.......
ในมือเธอกำดินสอไว้ด้ามหนึ่ง ถ้าเจอเรื่องที่ตัวเองสนใจเป็นพิเศษก็จะวงและขีดเขียนบ้าง
ใบไห้ส่งเสียงดังซ่าๆ
บนกิ่งไม้มีจักจั่นร้องและนกร้อง
บ่ายห้าโมง ยังไม่ถึงเวลาเลิกงาน เฉินชิงซานก็ถูกผู้บังคับกรมปล่อยตัวกลับก่อนเวลา
ไม่รู้ผู้บังคับกรมรู้ข่าวมาจากไหนว่าที่บ้านเขากำลังปูกระเบื้องพื้น เลยให้เขากลับมาดูบ้านหน่อย
ระหว่างทางเขาคิดวนเวียนถึงคำพูดของผู้บังคับกรม
ในหัวบางครั้งก็เป็นภาพที่เจียงสี่จูทำหน้ามอมแมมแล้วสบถด่าทอเยี่ยงคนบ้าคลั่ง บางครั้งก็เป็นภาพที่เธอเข้ามาใกล้ๆ แล้วดวงตายิ้มโค้งเป็นรูปพระจันทร์เสี้ยว