เพราะกลัวว่าตัวเองจะถูกเฉินชิงซานทำให้ลุ่มหลงจนเสียสติ
หลังเทศกาลชาติผ่านไป
วันแรกที่เจียงสี่จูกลับไปทำงาน เธอก็รีบยืนยันเรื่องหมายเรียกโอนย้ายกับคุณนายชีอิน ทางนั้นบอกว่าอีกไม่นานก็จะอนุมัติลงมา
ถึงตอนนั้นเธอจะมารับเฉินชิงเหอกลับไปด้วยตัวเอง
เจียงสี่จูถึงได้วางใจลงได้อย่างเต็มที่
“ถึงตอนนั้นคุณมาแล้วก็หาทางก่อเรื่องให้ฉันกับเฉินชิงซานทะเลาะกันสักรอบนะ ถ้าทำให้เราสองคนตบตีกันได้ยิ่งดี จะได้ก่อเรื่องแม่ผัวลูกสะใภ้ให้วุ่นวายไปเลย
แล้วค่อยฉวยจังหวะที่เขากำลังโมโห หลอกพาเขากลับไป จากนั้นฉันจะช่วยเติมเชื้อไฟให้เขาโมโหขึ้นอีก รับรองว่าพาเขาไปได้แน่
เขาหลอกง่ายจะตาย ถ้าไม่ได้ผลจริง ๆ ตอนคุณมาก็เตรียมยาที่ทำให้เขาหมดสติมาด้วยสักหน่อย
แล้วก็พาคนมาด้วยเยอะ ๆ ถ้าเห็นท่าว่าเขาจะเปลี่ยนใจอีกเมื่อไร ก็จับมัดทันที”
เธอเองก็อยากหาของที่ทำให้เฉินชิงซานหมดสติมาใช้เหมือนกัน
แต่เธอไม่มีช่องทางหาอะไรได้เลย นอกจากเห็ดพิษ
ส่วนเห็ดพิษนั้นเธอควบคุมปริมาณไม่ได้ ถ้ากินเข้าไปแล้วเกิดเรื่องขึ้นมาจะทำอย่างไร
เป็นสามีภรรยากันวันหนึ่ง ก็มีบุญคุณต่อกันร้อยวัน เธอไม่มีทางปล่อยให้เขาต้องทรมานแบบนั้นเด็ดขาด
คุณนายชีอินยังสืบเรื่องบ้านเกิดของเธอที่อยู่ห่างออกไปพันลี้ได้ แค่หาอีเธอร์อะไรสักหน่อยคงเป็นเรื่องง่ายดายแน่นอน
อีกอย่าง เธอได้ยินเฉินชิงซานบอกว่าแม่ของเขาทำงานอยู่ที่กรมอนามัยครอบครัวกระทรวงสาธารณสุข ฟังดูก็เกี่ยวข้องกับโรงพยาบาลนี่นา
หายาสลบมาสักหน่อย นั่นก็เหมือนเป็นการโจมตีที่เหนือชั้นกว่ากันหลายระดับไม่ใช่หรือ
ชีอินฟังเจียงสี่จูอีกฟากสายจัดการเรื่องต่าง ๆ อย่างช่ำชอง
คิ้วขมวดแน่น
สุดท้ายก็อดถามออกมาไม่ได้
“คุณ...เมื่อก่อนทำงานอะไรอยู่ในหมู่บ้านเหรอ”