โจวเซี่ยงเฉียนหรี่ตามองลูกเขยตัวเอง
เขาไม่ได้ดูคนผิด
หลิวเหวินฮั่นคนนี้เป็นคนทำการใหญ่ได้จริง ๆ เรื่องราวลุกลามมาถึงขั้นนี้แล้ว
ยังสงบเยือกเย็นได้ขนาดนี้
แต่ก็ใจเด็ดขาดจริง ๆ
ตั้งแต่ตอนเสวี่ยอิงท้องแรกเริ่ม เขาก็ยืนกรานให้เอาลูกคนนี้ออก
ตอนนี้ก็สมใจเขาแล้ว
หลิวเหวินฮั่นคนนี้ เพื่ออนาคตชีวิตราชการของตัวเอง อะไรก็ทำได้ทั้งนั้น
"ได้แค่นี้ล่ะ คืนนี้ฉันจะจัดรถให้ พาเสวี่ยอิงไปบ้านป้าใหญ่ที่ในเมือง ทางป้าใหญ่ฉันจัดการไว้เรียบร้อยแล้ว ถึงเวลาฉันจะบอกข้างนอกว่าป้าใหญ่ป่วย พวกแกไปเยี่ยม"
โจวเซี่ยงเฉียนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม
ก่อนจะรู้ว่าทางบ้านหลิวเหวินฮั่นมีคู่หมั้น เขาพอใจลูกเขยอัจฉริยะคนนี้ไม่ว่าจะมองมุมไหน ตอนอยู่ในสนามรบเขาได้รับบาดเจ็บที่จุดสำคัญและของลับ
ทำให้มีลูกสาวแค่คนเดียว
ไม่มีใครเหมาะจะเป็นคนเข้าเป็นเขยเท่าหลิวเหวินฮั่นอีกแล้ว ทางบ้านก็เหลือแค่ปู่แก่ ๆ ที่ไม่ใช่ญาติสายเลือด ไม่มีพันธะใด ๆ
รูปร่างสูงใหญ่สง่างาม สมองฉลาด ต่อไปไม่ต้องห่วงเรื่องพันธุกรรมหลาน
ที่สำคัญคือมีความสามารถ กับว่านอนสอนง่าย
ไม่อย่างนั้น เขาที่ไม่มีเส้นสาย อาศัยแค่ผลงานเล็ก ๆ น้อย ๆ ในสนามรบ จะเลื่อนยศเป็นรองกองพันได้รวดเร็วขนาดนี้ได้ยังไง
ตั้งแต่เขาตัดสินใจยกลูกสาวให้ ก็ช่วยวิ่งเต้นเส้นสายให้ไม่น้อย
แต่พอรู้ว่าบ้านนอกหลิวเหวินฮั่นมีคู่หมั้น เขาก็รู้ว่าตัวเองดูคนผิดแล้ว นิสัยใจคอของหลิวเหวินฮั่นมีปัญหามาก