ทะลุนิยายยุค 60 แต่งกับทหารป่าเถื่อน งามจนเขตบ้านพักทหารตะลึง

ตอนที่ 149 เมาเมา

9 นาที· 2.1K คำ

หิงยวนสัมผัสได้ถึงแรงบีบที่มือ จึงรีบปล่อยมือ

เขาแค่ชื่นชมความงามอย่างบริสุทธิ์ใจเท่านั้น

สหายแซ่เจียงสวยจริง ๆ

ปกติเห็นเธอแต่งตัวสีสันฉูดฉาดราวกับดอกไม้ วันนี้นาน ๆ ทีจะเห็นเธอแต่งตัวเรียบ ๆ กลับยิ่งเพิ่มความงามสง่าขึ้นมาอีกหลายส่วน

อดไม่ได้ที่จะมองเธอหลายครั้ง

ใครจะคิดว่าจะถูกสามีของเธอจับได้คาหนังคาเขา

“ผมย้ายมาประจำที่นี่หลังปลดประจำการ วันนี้การบรรยายอาจมีช่วงตอบคำถามคลายข้อสงสัย ทางสหพันธ์สตรีจึงเชิญสถานีตำรวจของเราส่งคนมาประสานงานกับสหายแซ่เจียง”

เจียงสี่จูมองแผ่นหลังที่ตั้งตรงของเฉินชิงซาน

รู้ว่าเขากำลังแอบแข่งขันกับอีกฝ่ายอยู่

เธอเดินเข้าไปหยิบน้ำอัดลมรสส้มจากถุงตาข่ายในมือเฉินชิงซานด้วยตัวเอง

“หมวดหิง วันนี้คงต้องรบกวนคุณอีกแล้ว”

“ไม่รบกวนหรอกครับ พวกคุณประชาสัมพันธ์ได้ดี ต่อไปงานของพวกเราก็เบาลงด้วย”

หิงยวนเห็นสีหน้าสามีของสหายแซ่เจียงไม่ค่อยดี

จึงไม่กล้ารับน้ำอัดลม

สุดท้ายก็ยังถูกสหายแซ่เจียงยัดใส่มือจนได้หนึ่งขวด

เฉินชิงซานมองเจียงสี่จูยื่นน้ำอัดลมที่เขาตั้งใจซื้อมาให้เธอแก่ผู้ชายคนอื่นด้วยความเจ็บใจ

สีหน้าไม่ค่อยดีนัก

พอหมวดหิงรู้กาลเทศะแล้วเดินจากไป

เขาถึงค่อยบ่นพึมพำอย่างไม่พอใจ

“คุณพูดกับเขานุ่มนวลกว่าพูดกับผมเสียอีก ไม่เคยเห็นคุณยื่นน้ำอัดลมให้ผมเองสักครั้ง”

เจียงสี่จูเห็นว่าเพื่อนร่วมงานกำลังยุ่งกับการดูแลความเรียบร้อย บ้างก็แจกสมุด บ้างก็ทดสอบไมโครโฟน

เธอเอียงศีรษะเข้าไปใกล้เฉินชิงซาน

แล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแผ่วเบา

“ฉันแค่รักษามารยาทกับเขา ต่อไปงานวาดรูปของฉันยังต้องอาศัยข้อมูลจากสถานีตำรวจอีกเยอะ คุณนี่ใจแคบจริง ๆ แค่นี้ก็หึงแล้ว ยังบอกว่าสนับสนุนงานของฉันอีก ไม่จริงใจเลยสักนิด”

พูดพลางหยิบน้ำอัดลมขวดหนึ่งจากถุงตาข่ายในมือเขา

“เปิดขวดสิ ฉันจะป้อนให้คุณดื่ม แบบนี้พอใจหรือยัง”

เฉินชิงซานได้ยินเธอพูดเช่นนั้น ใบหน้าก็มีรอยยิ้มขึ้นมาทันที

“ผมไม่ใช่คนใจแคบขนาดนั้นหรอก ไม่ต้องป้อนผมหรอก เดี๋ยวภาพลักษณ์เย็นชาของคุณจะเสีย”

เขายืนกรานว่าจะรักษาภาพลักษณ์ของภรรยาเวลาอยู่ข้างนอกอย่างเต็มที่

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป