ตอนเที่ยง เจียงสี่จูไปขอลาหัวหน้าหลี่สามวัน
เธออธิบายว่าขาไม่ค่อยสะดวก แต่จะวาดหนังสือภาพต่อเนื่องที่บ้านตามปกติ
หัวหน้าหลี่ตอบตกลงทันที
ตอนเที่ยง เฉินชิงซานมารับเธอกลับ แม้ฝนจะไม่ตก เขาก็ยังสวมเสื้อกันฝนอยู่ ดูจากรองเท้าที่เปื้อนโคลนก็พอเดาได้ว่าตัวเขาสกปรกแค่ไหน
เพราะหลิวเหวินฮั่นกับโจวเสวี่ยอิงกำลังทะเลาะกันเรื่องหย่า
เจียงสี่จูจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ พอขึ้นจักรยานก็ฮัมเพลงเบา ๆ
เธอเล่าเรื่องที่หลิวเหวินฮั่นกับโจวเสวี่ยอิงกำลังจะหย่ากันให้เขาฟังด้วย
“ไม่รู้ว่าใครเป็นฝ่ายขอหย่า แต่ทางเขตทหารให้พวกเราที่สหพันธ์สตรีไปเกลี้ยกล่อมให้คืนดีกัน”
“ต้องเป็นหลิวเหวินฮั่นแน่ เขาไม่ใช่คนดีอะไร ก่อนแต่งงานกับโจวเสวี่ยอิงก็เคยทำตาหวานใส่ลูกสาวหัวหน้าหลายคน”
เฉินชิงซานกลัวว่าเจียงสี่จูจะถูกหลิวเหวินฮั่นหลอกอีก จึงรีบเตือนเธอไว้ก่อน
คนอื่นอาจดูไม่ออก แต่เขามองออกชัดเจน
การบังเอิญเจอกันอย่างจงใจของหลิวเหวินฮั่น ดูเผิน ๆ เหมือนเขาวางตัวกับสหายสตรีอย่างเหมาะสม แต่ที่จริงคือจงใจเข้าใกล้เพื่อเรียกร้องความสนใจจากพวกเธอ
บางทีโจวเสวี่ยอิงอาจเป็นคนที่จัดการได้ง่ายที่สุด เขาถึงได้กึ่งเต็มใจกึ่งฝืนใจเลือกเธอ
เจียงสี่จูใช้สองมือจับเสื้อกันฝนที่เฉินชิงซานสวมอยู่ แล้วนั่งให้มั่นคง
“พอโจวเซี่ยงเฉียนเกิดเรื่อง พวกเขาก็จะหย่ากัน หลิวเหวินฮั่นคิดจะเกาะลูกสาวหัวหน้าคนใหม่อีกแล้วหรือเปล่า”