มืดสลัว ชื้นแฉะ กลิ่นอับที่ทำให้หายใจไม่ออก
นี่คือความประทับใจแรกของลินน์ที่มีต่อโลกใบนี้หลังจากข้ามมิติมา
ตามมาด้วยเสียงขูดขีดที่ทำให้ฟันสึกด้านนอกประตู ดังเหมือนเล็บขูดกระดานดำ แต่ขยายเสียงด้วยลำโพง
"ปัง!"
ประตูไม้ถูกอะไรบางอย่างขนาดมหึมากระแทกอย่างแรง ฝุ่นผงร่วงหล่นลงมา
ด้วยแสงจันทร์อันริบหรี่ ลินน์พอจะมองเห็นเงาดำขนาดยักษ์ยืนอยู่นอกประตู
ความสูงอย่างต่ำประมาณสามเมตร แผ่กลิ่นเหม็นราวกับปลาเฮอร์ริ่งหมักสามเดือนผสมกับส้วมกลางทุ่ง
ที่เลวร้ายกว่านั้นคือ ตอนนี้ลินน์ไม่สามารถแม้แต่จะยกมือปิดจมูกได้
เพราะเขาข้ามมิติมาเป็นรูปปั้นหิน
พูดให้ถูกคือ รูปปั้นเทพเจ้าที่ชำรุดทรุดโทรม ปกคลุมด้วยใยแมงมุม มีรอยแตกขนาดใหญ่บนหน้าผาก
ตรงหน้าเขา แผงสีแดงโปร่งแสงกำลังกระพริบอย่างบ้าคลั่ง ประหนึ่งสัญญาณเตือนภัยที่เร่งเร้า:
[คำเตือน! ค่าศรัทธากำลังจะหมด!]
[สถานะปัจจุบัน: สถานะเทพเจ้าตกอยู่ในอันตรายอย่างยิ่ง!]
[เวลานับถอยหลังก่อนเทพเจ้าสลาย: 29 นาที 50 วินาที... 29 นาที 49 วินาที...]
ในใจลินน์มีอัลปาก้าหมื่นตัวกำลังวิ่งแข่งกัน
คนอื่นข้ามมิติมา มักจะเริ่มต้นด้วยการถูกหมั้นหมายยกเลิก แล้วพูดว่า "สามสิบปีทางตะวันออก" หรือไม่ก็เป็นคุณชายตระกูลใหญ่ขับรถสปอร์ตมาจีบสาว
แต่พอถึงตาตัวเอง กลับกลายเป็นเทพเจ้าปลอม ๆ ไม่มีใครรู้จักในมุมไหนของโลก และอีกครึ่งชั่วโมงก็จะสลายหายไปไม่เหลือแม้แต่เถ้าธุลี!
"ปัง! ปัง!"
เสียงกระแทกข้างนอกดังขึ้นเรื่อย ๆ อย่างบ้าคลั่ง ประตูที่ไม่แข็งแรงอยู่แล้วตอนนี้มีรอยแตกตรงกลาง
แขนหนาที่มีหนองสีเหลืองเขียวไหลเยิ้มถูกยัดเข้ามา กำลังคว้าจับไปมาอย่างไร้จุดหมาย
ในขณะนั้นเอง ก็มีเสียงสะอื้นเบา ๆ ดังมาจากใต้แท่นบูชา
ลินน์พยายามกลอกลูกตาที่ไม่มีอยู่จริงลงไปด้านล่าง เห็นเด็กผู้หญิงคนหนึ่งคุกเข่าอยู่บนเบาะรอง
เด็กสาวดูเหมือนอายุไม่เกิน 14-15 ปี ผอมบางเหมือนไม้ขีดไฟที่กลายเป็นปีศาจ
เธอกำไม้กางเขนที่เป็นสนิมแน่น น้ำตาและน้ำมูกเลอะใบหน้า กำลังสวดภาวนาต่อรูปปั้นของลินน์อย่างสิ้นหวัง
"เจ้าแห่งเถ้าธุลีผู้ยิ่งใหญ่... โปรดลงโทษสัตว์ประหลาดนอกประตูด้วยเถิด..."
"ซีเวียร์ไม่อยากถูกกิน... ฮือ ๆ..."
ลินน์มองเด็กสาวที่เอาหน้าผากโขกพื้นจนเลือดออก ก็รู้สึกสิ้นหวังในใจ
อย่าอธิษฐานเลยน้องสาว!
ไม่เคยได้ยินหรือว่าห้ามบูชาเทพเจ้าป่าที่เจอข้างทาง?
ต่อให้เธอโขกหัวแตก ตอนนี้ฉันก็เปลี่ยนตัวเองเป็นปืนกลให้เธอไม่ได้!
รูปปั้นเทพเจ้าที่พัง ๆ นี้กำลังร่วงเป็นผงเร็วกว่าขี้รังแคซะอีก ฉันยังเอาตัวไม่รอดเลย!
สัตว์ประหลาดนอกประตูเหมือนจะได้กลิ่นมนุษย์ที่ยังมีชีวิตอยู่ จู่ ๆ ก็ส่งเสียงคำรามอย่างโหดร้ายไม่เหมือนมนุษย์ หลังคาโบสถ์ทั้งหลังสั่นสะเทือนจนฝุ่นร่วง
"จบแล้ว ต้องตายที่นี่แน่ ๆ" ลินน์เตรียมตัวหลับตารอรับความตาย
ในขณะที่สัตว์ประหลาดกำลังจะพังประตูเข้ามา ในส่วนลึกของสมองเขาก็มีเสียง "ติ๊ง" ดังขึ้น
จากนั้น เสียงเครื่องจักรที่ไร้อารมณ์ก็กลบเสียงคำรามข้างนอก:
[ตรวจพบว่าโฮสต์กำลังจะตาย ระบบ 'ภัยพิบัติที่สี่' ถูกบังคับผูกพัน!]
[กำลังสแกนพิกัดของโลกปัจจุบัน... เสร็จสิ้น]
[กำลังสร้างช่องทางเชื่อมวิญญาณข้ามมิติ... เป้าหมาย: โลกสีน้ำเงิน]
จิตใจที่ชาไปหมดของลินน์ตื่นขึ้นมาทันที
ระบบ?
ของแถมมาถึงแล้ว!
[โฮสต์สามารถปลอมแปลงโลกจริงของคุณให้เป็นเกม VR เสมือนจริง 100% และแจกสิทธิ์ทดลองเล่นให้ผู้เล่นบนโลก]
[เมื่อผู้เล่นลงมา การฆ่า การก่อสร้าง หรือแม้แต่อารมณ์ที่เปลี่ยนไป จะกลายเป็นค่าศรัทธาของคุณ]
[คำแนะนำ: ค่าศรัทธาที่เหลืออยู่ของคุณ พอที่จะสร้างร่างกายมนุษย์พื้นฐานได้เพียง 5 ร่าง]
[โปรดแก้ไขลิงก์ประชาสัมพันธ์เกมทันที และปล่อยลงเครือข่ายของโลกสีน้ำเงิน!]
หลังจากฟังคำอธิบายของระบบ ลินน์ก็เข้าใจทันที
คือให้เขาไปเกณฑ์แรงงาน!
หลอกพวก "ภัยพิบัติที่สี่" บนโลกสีน้ำเงินที่แม้แต่หมาที่เดินผ่านก็ยังต้องตบสองที ให้มาเป็นลูกจ้างฟรี
ทำเลย!
นี่คือโอกาสเดียวที่จะรอด!
ตอนนี้ประตูไม้กำลังจะพัง ปากที่ฉีกกว้างของเพชฌฆาตที่กลายพันธุ์แนบชิดกับรอยแตก น้ำลายไหลมองแม่ชีน้อยอยู่ข้างใน
"ระบบ สร้างลิงก์เกมให้ฉันทันที! ตั้งชื่อว่า... 《เทพเจ้าโบราณตื่นขึ้น》!"
"ไม่ต้องโปรโมทใหญ่โต เวลาไม่พอ ยิ่งสั้นยิ่งดี! เอาไปยัดใส่เว็บบอร์ดเกม บอร์ดสนทนา กลุ่มโซเชียลให้เต็ม!"
...
ในเวลาเดียวกัน
โลกสีน้ำเงิน เวลาตอนนี้คือ 23:30 น.
ในยุคนี้ของโลกสีน้ำเงิน เทคโนโลยี VR ค่อนข้างพัฒนาเต็มที่ เกือบทุกบ้านมีหมวก VR หรือแคปซูลเกมราคาถูก
ถึงเทคโนโลยีจะก้าวหน้า แต่เนื้อหาเกมยังเป็นสามอย่างเดิม ๆ
เปลี่ยนสกิน ดูดการ์ด จ่าย 648!
ชาวโลกรำคาญเกมที่ดูดเงินมานานแล้ว!
ในหอพักชายมหาวิทยาลัยแห่งหนึ่ง
นักศึกษาปีสอง ลู่จื่อเย่ กำลังนอนเล่นบนเตียงอย่างเบื่อหน่าย สวมหมวก VR เลื่อนดูโพสต์ในบอร์ด "โซนน้ำเกมใหม่" ของเว็บบอร์ดเกมใหญ่
เขาเป็นคนคลั่งไคล้เกมแนวฮาร์ดคอร์ ชื่อเน็ตว่า [นักรบรักบริสุทธิ์ที่เดินผ่าน]
ตอนนี้เขากำลังหงุดหงิดเพราะเพิ่งเล่นเกมที่อ้างว่าเป็น "เกมมหากาพย์ข้ามยุค" แต่จริง ๆ แล้วมันแลคจนเหมือนสไลด์โชว์
"อะไรวะเนี่ย ความรู้สึกตีเหมือนตีสำลี ยังกล้าพูดว่าข้ามยุค!"
"เอา 'แบร์รัน' ให้ข้ามไปก่อนเถอะ!"
ลู่จื่อเย่บ่นพึมพำ กำลังเตรียมตัวออกจากบอร์ด
ทันใดนั้น หน้าจอก็รีเฟรช โพสต์แปลก ๆ โผล่ขึ้นมาตรงหน้าสุด
และชื่อโพสต์ก็หยิ่งมาก:
[《เทพเจ้าโบราณตื่นขึ้น》 เกม VR สมจริง 100% ข้ามยุค!]
[รอบทดสอบแรกจำกัด 5 คน สุดโหดเอาชีวิตรอดแนวคริสตัล! ไม่ต้องปั่น ไม่ต้องจ่าย เปิดมาก็ได้ NPC สาวน้อยต่างชาติสุดจิ้ม!]
[ไม่ต้องต่อคิว คลิกแล้วเล่นได้เลย!]
ลู่จื่อเย่ชะงัก
ข้ามยุคอีก?
มีเซียนอีกเรอะ?
จากนั้นเขาก็หัวเราะเย็น
"สมจริง 100%?"
"เดี๋ยวนี้บริษัทเกมเถื่อนอะไรก็กล้าโม้ ไม่กลัวผิดกฎหมายโฆษณาเหรอ?"
เขาคลิกเข้าไปในโพสต์ด้วยอารมณ์อยากแซะ พบว่าไม่มีแม้แต่ CG โปรโมต มีแต่ลิงก์ดาวน์โหลดเปล่า ๆ
และดูขนาดไฟล์... อ้าว? 1KB?
นี่ไม่แม้แต่จะแสร้งทำเป็นจริงเลยเหรอ?
"นี่ต้องเป็นไวรัสหรือเปล่า? หรือสายพันธุ์แพนด้าเผา?"
เพื่อนร่วมห้องที่นอนชั้นล่างกำลังกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แหงนหน้ามองแล้วบอก "ลู่ อย่ากดไปสิ เดี๋ยวเมนบอร์ดหมวกเธอไหม้ ข้อมูลการเรียนในนั้นตั้งหลายสิบกิ๊ก"
"กลัวอะไร!"
ลู่จื่อเย่เกิดอารมณ์ขัดขืน "หมวกนี้ฉันซื้อมือสองจากตลาดออนไลน์ ใครๆ ก็ไม่เอา ข้อมูลข้างในว่างเปล่า!"
"วันนี้ฉันจะดูซิว่าแฮกเกอร์จะทำอะไรได้"
ยังไงก็ว่างตอนเที่ยงคืนอยู่แล้ว หลักๆ คือไม่กลัวตาย
ลู่จื่อเย่กดดาวน์โหลดทันที แล้วเลือก [เปิดใช้งานทันที]
ไม่ใช่แค่เขา
ในประชากรจำนวนมากของโลกสีน้ำเงิน ย่อมมีคนที่จิตใจล้ำยุคอยู่ไม่กี่คน ที่กดเปิดไฟล์ขนาด 1KB นี้
...
"ติ๊ด!"
แทบจะในวินาทีที่เปิดโปรแกรม หน้าจอ VR ของลู่จื่อเย่ก็ดำสนิท
จากนั้น ความรู้สึกไร้น้ำหนักที่อธิบายไม่ถูกก็พุ่งเข้ามา เหมือนถูกยัดเข้าเครื่องซักผ้าฝาหน้าและปั่นแห้งอย่างบ้าคลั่ง
"เฮ้ย! ติดไวรัสจริงด้วย..."
ลู่จื่อเย่ยังไม่ทันได้ด่าเป็นคำที่สอง สติก็ดับหายไปในความมืด