ลาจ้างอย่างจี้ชิงหรานได้ทำข้อตกลงกับระบบ
เดินเรื่องตามบทของนางร้ายให้จบ ระบบจะให้เงินหนึ่งร้อยล้านเพื่อกลับบ้านไปนอนเล่น
"3-2-1"
ยังไม่ทันเตรียมตัว ก็ถูกส่งตัวไปแล้ว
——
จี้ชิงหรานถูกเสียงด้านนอกปลุกให้ตื่น ร่างกายปวดเมื่อยไปหมด สมองเต็มไปด้วยภาพที่ทำให้หน้าแดงใจสั่น
มือวางอยู่บนร่างที่อบอุ่น
เธอเผลอบีบไปสองที แล้วเงยหน้ามอง ก็สบเข้ากับสายตาลึกซึ้งของชายหนุ่ม
เธอถอยหลัง หน้าอกสั่นไหวตาม:"แกเป็นใคร!"
เธอรู้สึกได้ว่าเหมือนจะไม่ได้ใส่เสื้อผ้าอยู่
ด้านนอกมีเสียงเรียก"จี้ชิงหราน"ดังขึ้นไม่หยุด
ประตูถูกเคาะสองที แล้วคนด้านนอกก็ผลักเข้ามา
"ชิงหราน ทำไมเธอถึงมาอยู่ที่นี่!"
ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วเกินไป วุ่นวายเกินไป
จี้ชิงหรานยังไม่ทันตั้งตัว ก็ถูกบังคับให้ใส่เสื้อผ้า ถูกดึงออกจากห้อง ไปคุกเข่าหน้าหีบศพ
อืม วันนี้บ้านยังจัดงานศพอยู่
"ข้าบอกแล้วว่าไงว่านางเป็นคนเลว เรื่องไร้ยางอายแบบนี้ยังทำได้อีก"ชายชราที่ยืนอยู่ข้างหน้า สูบไปยาฉุน คิ้วขมวดพูดขึ้น
เขาคือปู่ของร่างเดิม จี้ฮวา
"พ่อ เรื่องนี้อาจจะมีความเข้าใจผิด"
คนที่พูดคือผู้หญิงที่ช่วยใส่เสื้อผ้าและดึงจี้ชิงหรานออกมาเมื่อกี้
แม่ของร่างเดิม จี้ฉิน
"งั้นก็บอกมาสิว่าเรื่องทั้งหมดมันเกิดอะไรขึ้น ยังจำได้ไหมว่าวันนี้เป็นวันฌาปนกิจศพพี่ชายของแก"
ปู่พูดอีกครั้ง สายตามองจี้ชิงหรานอย่างเย็นชา เหมือนมองคนบาปที่ทำความผิดมหันต์
ด้วยความโกรธ เขาโยนแก้วบนโต๊ะลงพื้น เกิดเสียง"ดังปัง"
เสียงนั้นทำให้จี้ชิงหราน ความจำค่อยๆ ไหลกลับมา
เธอยังอ่านบทไม่จบเลย ทำไมถึงถูกส่งมาซะก่อน
มาแล้วก็เป็นฉากบนเตียงซะงั้น
เอวแทบจะหัก
พระเอกนี่มันเกินคนจริงๆ
"ระบบ ระบบ!"
จี้ชิงหรานตะโกนในหัว
นานแล้วก็ไม่มีเสียงตอบ
ไอ้โง่เอ๊ย
สายตาร้อนแรงสองคู่จ้องมองจี้ชิงหราน
เห็นเธอไม่ยอมพูด ชายชราจะเอาคานยาสูบมาฟาด
ของนั่นถ้าฟาดลงไปต้องเป็นตุ่มแน่ๆ จี้ชิงหรานหดตัว
เนื้อเรื่องค่อยๆ ไหลเข้าสมองจี้ชิงหรานทีละนิด
ตัวละครนี้ก็ชื่อจี้ชิงหราน
ตอนอายุแปดขวบ พ่อไปแจ้งความเอาผิดปู่ผู้เป็นศาสตราจารย์ แม่จี้ฉินหย่ากับพ่อ แล้วพาเธอไปใช้ชีวิตอยู่กับปู่ที่หมู่บ้านหยางหลิว
ปีที่สามที่มาอยู่ที่นี่ แม่แต่งงานกับหยางเหอผิง พ่อหม้ายใจดีที่มีลูกชายอยู่ด้วย
ตั้งแต่นั้นมา สองครอบครัวก็รวมเป็นหนึ่งเดียว
ต่อมาครอบครัวได้รับการล้างมลทิน แต่พวกเขาก็ไม่ได้กลับไป
แม่กับปู่ชินกับชีวิตที่นี่แล้ว
บอกว่าอยู่ที่นี่แล้วสบายใจ
พ่อแม่รักกันดี พี่ชายต่างพ่อหยางตง ก็รักน้องสาวสองคน บ้านนี้ชีวิตค่อนข้างมีความสุข
หยางตง อายุ 15 ก็ไปเป็นทหาร ผ่านความพยายามอย่างไม่ลดละ อายุ 24 ก็ได้เป็นผู้บังคับกองร้อย
เพราะมีเขาอยู่ บ้านนี้ชีวิตความเป็นอยู่ดีขึ้นมาก คนนอกก็ไม่กล้ามารังแก
แต่เมื่อครึ่งเดือนก่อน
หยางตง เสียชีวิตในภารกิจอันตราย เพื่อกำบังให้กับเสิ่นจิ่งชวน ที่ร่วมภารกิจเดียวกัน
ดังนั้นเสิ่นจิ่งชวน จึงตั้งใจเป็นพิเศษมาที่หมู่บ้านหยางหลิวเพื่อไว้อาลัยเขา
ที่มาไม่ได้มีแค่เขา คนอื่นๆ กลับไปแล้วตอนเที่ยงเมื่อวาน เสิ่นจิ่งชวน ตั้งใจจะรอส่งหยางตง เป็นครั้งสุดท้ายวันนี้ก่อนค่อยไป
คำสั่งเสียของหยางตง คือให้เสิ่นจิ่งชวน ช่วยดูแลคนในครอบครัว โดยเฉพาะจี้ชิงหราน น้องสาวคนที่สองที่อ่อนไหว
เสิ่นจิ่งชวน ตั้งใจจะดูแลจี้ชิงหราน เหมือนน้องสาวแท้ๆ
แต่ร่างเดิมก็มีแผนของตัวเอง
เธอรู้ว่า พอหยางตง จากไป เธอคนเดียวไม่สามารถปกป้องครอบครัวนี้ได้
น้องสาวคนเล็กเพิ่ง 7 ขวบ แม่กับปู่ เป็นคนนอกสำหรับตระกูลหยาง ลุงใหญ่กับลุงเล็กของหยางตง แอบโลภอยากได้บ้านของพวกเขามานานแล้ว
เมื่อวาน ร่างเดิมแอบได้ยิน พวกเขาวางแผนจะยึดบ้านของเธอทีละขั้น
ดังนั้นเธอก็เลยเสี่ยง
ในซุปแก้เมาที่ให้เสิ่นจิ่งชวน กิน มียา
เธอต้องการคนที่มีฐานะร่ำรวยมาช่วยเธอรักษาบ้านนี้ไว้
เสิ่นจิ่งชวน คือตัวเลือกที่ดีที่สุด
อาจจะตื่นเต้นเกินไป บวกกับหัวใจไม่ค่อยดี เลยจากไปซะก่อน
ระบบเลยหาเธอมากู้สถานการณ์ อย่างเร่งด่วน
คาแรกเตอร์ของจี้ชิงหราน ในหนังสือเล่มนี้ คือสองคำ : ชั่วร้าย
เธอแค่ต้องรักษาคาแรกเตอร์ให้มั่นคง เดินเนื้อเรื่องให้จบ ก็จะได้เงินหนึ่งร้อยล้านกลับบ้าน
จี้ชิงหราน สัตว์ใช้งาน ถูกเจ้านายแม่มดแก่ทรมาน มาสามปี ความแค้นสามารถเลี้ยงซ่อนเซียนชั่วร้ายได้สิบองค์
อาจจะด้วยเหตุนี้ ระบบถึงได้หาเธอ
จี้ชิงหราน ไม่อยากก้าวหน้า เลยจริงๆ
แค่อยากเดินเส้นทางลัด
ทำเรื่องใหญ่ ได้เงินแล้วกลับไปนอนเล่น
ตอนนี้ลำบากหน่อยก็ลำบากหน่อย
ก็ถือซะว่าไปแสดงละคร
เขาว่ากันว่านักแสดงที่สำคัญที่สุด คือการเข้าใจตัวละคร
จี้ชิงหราน คิดว่าร่างเดิมก็ไม่ได้เป็นคนชั่วร้ายทั้งหมด นี่ก็เพื่อครอบครัว เสียสละตัวเองนี่นา
ส่วนที่ว่าทำไมปู่ถึงคิดว่าเธอเป็นคนเลว นี่มันเรื่องพันธุกรรม
เพราะเธอมีเลือดของพ่อแท้ๆ ก็ต้องมีความเห็นแก่ตัวและโหดเหี้ยมของเขามาด้วย
คิดถึงตรงนี้จี้ชิงหราน กลั้นน้ำตาไว้หนึ่งหยด
"ฉันก็ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น พี่ลูกพี่ลูกน้อง ให้ฉันไปส่ง รองผู้บัญชาการเสิ่น พักผ่อน ฉันก็เลยไปส่งเขาเข้าห้อง พอตื่นมาก็เป็นแบบนี้"
เธอทำเป็นน่าสงสาร
ร่างเดิมรูปร่างอวบอิ่ม หน้าตาสวยงาม ที่สุดชอบยั่วยวนผู้ชาย
ปู่จี้ฮวา ไม่เชื่อสักคำ รู้สึกอยู่เสมอว่าเป็นเธอที่ไม่รู้จักพอ
"แกปากพล่อยอีกที ฉันจะตีให้ตาย"
ไม่มีความเมตตาเลย
"ฉันผิด..."พูดยังไม่ทันจบ
"ซ่า ซ่า ซ่า"
กระแสไฟฟ้าแล่นผ่านร่างกายจี้ชิงหราน ถูกช็อตล้มลงกับพื้น
หัวแทบจะควัน
"ยินดีต้อนรับสู่ระบบ"
ระบบ B มาแบบสาย
ไม่ช่วยก็แล้วไป ยังดุดันใส่ตัวเองอีก
ข่มขู่กันเลย
จี้ชิงหราน ถึงได้รู้ว่าทำไมถึงให้เงินเยอะขนาดนี้
ยุคนี้ทะลุมิติเข้าหนังสือ กลายเป็นอาชีพเสี่ยงตายไปแล้ว
บางทีตอนกลับไป เธออาจจะกลายเป็นสาวช็อตไฟฟ้า
"ชิงหราน เป็นอะไรไป"จี้ฉิน เป็นห่วงประคองเธอขึ้น
จี้ฮวา เป่าหนวด:"ใช้วิธีนี้ทุกครั้งเลยไหม น่าขยะแขยง"
จี้ฉิน เป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน เห็นลูกสาวเป็นแบบนี้ เธอเจ็บใจจนตาแดง
"พ่อ ชิงหราน ไม่ได้แกล้งทำ เธอหัวใจไม่ดีมาตั้งแต่เด็ก อย่าดังขนาดนั้นสิ"
ตอนจี้ชิงหราน ล้มลง คอเสื้อหลุดลงไป เผยให้เห็นรอยเขียวช้ำ
จี้ฉิน ดึงคอเสื้อให้:"น่าจะเป็นฝีมือหยางชุนซาน"
จี้ฮวา ไม่เชื่อ หยางชุนซาน คนโง่ๆ จะมีความสามารถขนาดนั้น?
จี้ชิงหราน เจ้าเล่ห์มาตั้งแต่เด็ก ใครจะไปคิดร้ายกับเธอได้
"ไร้สาระ!"เขาไม่เชื่อ
จี้ชิงหราน ลุกขึ้น:"ไม่เชื่อก็ไม่เชื่อ ไปแจ้งความสิ ว่าฉันข่มขืนเสิ่นจิ่งชวน ให้ฉันติดคุก"
จี้ฉิน มองพ่อ แล้วมองจี้ชิงหราน:"เด็กบ้า พูดอะไรน่า ปู่ก็เป็นห่วงเธอ ร่างกายสบายดีไหม"
ลูกสาว เมื่อคืนแถมยังเป็นครั้งแรก ต้องทรมานมากแน่ๆ
จี้ชิงหราน เชิดหน้าขึ้นอย่างภาคภูมิ:"ฉันไม่เป็นไร"
"เรื่องเมื่อคืน ฉันขอโทษ ฉันยอมรับผิด"เสียงผู้ชายทุ้มต่ำดังขึ้น
เสิ่นจิ่งชวน ร่างสูงใหญ่เดินเข้ามา