วันรุ่งขึ้น คลิปการแสดงดอกไม้ไฟสุดอลังการก็แพร่กระจายไปทั่วโลกออนไลน์
ชาวเน็ตส่วนใหญ่คาดเดาไปในทำนองเดียวกับพ่อแม่ของเชิ่นจิงหนี่ บ้างก็ว่าจัดขึ้นเพื่อเอาใจเด็ก บ้างก็ว่าเพื่อทำให้แฟนสาวมีความสุข
แต่ต้นตอที่แท้จริงคงมีเพียงเจ้าตัวเท่านั้นที่รู้
วันนี้เป็นวันขึ้นปีใหม่
อย่างที่ถังซู่พูดไว้ ลูกหลานตระกูลใหญ่แบบพวกเขา หากอยู่ในเมืองหลวงช่วงเทศกาลก็ต้องกลับไปกินข้าวที่บ้านเก่า นี่เป็นทั้งธรรมเนียมของตระกูลและความอบอุ่นของสายใยครอบครัว
จ้าวจงหลานยังคงกลับไปถึงช้าเช่นเคย
พอเขามาถึง เซี่ยอวิ้นฟานจึงค่อยสั่งให้คนรับใช้ยกอาหารขึ้นโต๊ะ
วันนี้จ้าวซื่อหยวนก็กลับมาด้วย
ตามหลักแล้วเขาควรยังอยู่ที่เซี่ยงไฮ้ หากไม่ได้รับอนุญาตจากจ้าวจงหลานก็กลับเมืองหลวงไม่ได้
แต่แม่ของจ้าวซื่อหยวนบอกว่าคิดถึงลูกชาย ทั้งยังพูดว่าให้เขาอยู่ฉลองเทศกาลคนเดียวข้างนอกคงน่าสงสาร จึงอยากให้ลูกกลับมากินข้าวด้วยกันสักมื้อ
จ้าวจงหลานเห็นแก่พี่ชายกับพี่สะใภ้ จึงยอมพยักหน้าให้ในที่สุด
แม้จะอยู่ได้แค่วันสองวัน แต่จ้าวซื่อหยวนก็พอใจแล้ว
เขายกแก้วเหล้าขึ้น เดินเข้ามาคารวะจ้าวจงหลานเป็นพิเศษ «ขอบคุณครับคุณอา ผมขอดื่มให้คุณอา»
ช่วงหลายวันนี้จ้าวจงหลานรู้สึกหงุดหงิดใจ
พอเห็นจ้าวซื่อหยวน เขาก็นึกถึงผ้าซ่งจิ้นชุดนั้นขึ้นมาอีกครั้ง
ชนวนเหตุที่ทำให้เชิ่นจิงหนี่งอนเขา
จ้าวจงหลานเอนกายพิงเก้าอี้อย่างผ่อนคลาย ก่อนเหลือบมองอีกฝ่าย
เขาไม่พูด ไม่แตะแก้วเหล้า
เพียงสายตาเรียบเฉยแวบเดียว ก็ทำให้จ้าวซื่อหยวนสะท้านขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัว
คุณอาดูเหมือนจะอารมณ์ไม่ดี