เชิ่นจิงหนี่ไม่ใช่คนหน้าบาง แต่พอคนคุ้นเคยมาเห็นฉากชวนเขินแบบนี้เข้า เธอก็รู้สึกกระอักกระอ่วนไม่น้อย
เธอบอกว่าโกรธ ก็โกรธจริง ๆ
ถึงขั้นตั้งแต่ขึ้นรถจนมาถึงร้านอาหาร เธอก็ไม่ยอมให้จ้าวจงหลานแตะต้องตัว
ซ่งเยี่ยนถิงเป็นคนละเอียดอ่อนและรักชีวิตเป็นอย่างมาก
ในเมื่อมาถึงหนานเฉิงแล้ว ก็ควรลิ้มลองอาหารเลิศรสกับสุราชั้นดีของที่นี่ จะกินส่ง ๆ ไปไม่ได้
คุณชายจากตระกูลใหญ่เหล่านี้มักพิถีพิถันกันอยู่แล้ว
อาหารไม่จำเป็นต้องแพง แต่ต้องประณีตและรสชาติดี กินให้อิ่มแล้วก็ยังต้องปรนเปรอประสาทรับรสด้วย
หนานเฉิงเป็นเมืองหลวงเก่าแก่ของหกราชวงศ์ ประวัติศาสตร์กับความทันสมัยผสานกัน อาหารท้องถิ่นส่วนใหญ่เป็นอาหารหวยหยาง
สวนจื่ออวิ๋นเป็นร้านอาหารที่เน้นอาหารหวยหยาง ให้ความสำคัญกับความเป็นส่วนตัว ภายในห้องส่วนตัวยังมีระเบียงให้ชมสวนด้วย เพียงแต่สวนในฤดูกาลนี้ไม่มีอะไรน่าดูนัก แต่ถ้าหิมะตกลงมา ก็คงได้บรรยากาศนั่งชมต้นไผ่เขียวแปรเปลี่ยนเป็นกิ่งหยกขาว
ซ่งเยี่ยนถิงให้คนจัดการพื้นที่ไว้ล่วงหน้า
หลังจากเขากับซ่งฉีอวี้มาถึงครึ่งชั่วโมง จ้าวจงหลานกับเชิ่นจิงหนี่จึงมาถึงอย่างเชื่องช้า
แต่ดูเหมือนบรรยากาศระหว่างทั้งสองจะไม่ค่อยถูกต้องนัก
หลังจากทักทายสองพี่น้องตระกูลซ่งแล้ว เชิ่นจิงหนี่ก็นั่งลงด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ที่นั่งของเธอย่อมถูกจัดไว้ข้างจ้าวจงหลาน
แต่เธอไม่อยากนั่งชิดเขาแม้แต่น้อย
เธอขยับเก้าอี้ไม้เนื้อแข็งใต้ก้นไปอีกด้านอย่างยากลำบากด้วยความงอน
พนักงานที่ยืนอยู่ข้างหลังเข้ามาถามว่าต้องการให้ช่วยหรือไม่ แต่กลับถูกสายตาเย็นเยียบของจ้าวจงหลานทำเอาถอยกรูดไป