"ไม่ถูก——"
ครู่ต่อมา เจียงหานสะเทือนทั้งร่างอย่างรุนแรง ใบหน้าแสดงอาการราวกับเห็นผี!
เพราะในสมองของเขาจู่ๆ ก็มีเตาสำริดโบราณปรากฏขึ้น รูปทรงเหมือนกับจี้หยกทรงเต้าที่หายไปทุกประการ สามขาสองหู
ในสมอง เตาสำริดโบราณแผ่กลิ่นอายโบราณอันยิ่งใหญ่ ราวกับผ่านกาลเวลาอันยาวนานไม่รู้จบ เจียงหานถึงขั้นสามารถเห็นได้ชัดเจนว่า บนผนังด้านข้างของเตาสำริดแกะสลักอสูรไว้กว่ายี่สิบตัว มีชีวิตชีวาราวกับจริง
อสูรเหล่านั้นราวกับมีชีวิต ตาเบิกกว้างเขี้ยวขบ กวัดแกว่งราวกับจะพุ่งเข้าใส่คน
เตาสวรรค์อสูร
บนผนังด้านนอกของเตาสำริดแกะสลักอักษรสามตัวใหญ่ "เตาสวรรค์อสูร" ตัวอักษรพริ้วไหวดั่งมังกรวาด
พร้อมกับการปรากฏของเตาสำริด เจียงหานยังรู้สึกว่ามีข้อมูลบางอย่างผุดขึ้นในสมอง——สังหารอสูรบนเตาสวรรค์อสูร แล้วหลอมโลหิตบริสุทธิ์สิบหยด จะสามารถปลุกเทพญาณสายเลือดของอสูรนั้นได้
นี่คือของวิเศษ!
ลมหายใจของเจียงหานเริ่มถี่ขึ้น อสูรเขาเห็นมามากแล้ว ภูเขาหางจิ้งจอกทางเหนือของเมืองเจียงเจียเต็มไปด้วยอสูรนานาชนิด
ที่เรียกว่าอสูร หมายถึงมีสายเลือดเทพ เช่น อสูรบางตัวพ่นพิษ บางตัวปล่อยไฟฟ้า บางตัวพ่นไฟ บางตัวพ่นน้ำ...
แม้แต่อสูรที่แข็งแกร่งเพียงพ่นลมหายใจ ก็สามารถสังหารผู้แข็งแกร่งขั้นสวินโยวอย่างผู้อาวุโสสามได้ในชั่วพริบตา
แน่นอนว่า ไม่เพียงแต่อสูรเท่านั้นที่มีสายเลือดเทพ นักรบในทวีปจิ่วโจวแทบทุกคนสามารถปลุกสายเลือดเทพได้ สายเลือดเทพเป็นอาวุธหลักของนักรบทุกคน
นักรบหลายคนเมื่อยกระดับขั้น ก็สามารถปลุกสายเลือดเทพได้หลายอย่าง
ว่ากันว่าหัวหน้าเผ่าตระกูลเจียงมีสายเลือดเทพหนึ่งอย่าง "ไฟลุกท่วมร่าง" ผู้อาวุโสใหญ่มีสายเลือดเทพหนึ่งอย่าง "หนามแหลมขึ้นหนาแน่น"
แต่ เจียงหานไม่เคยได้ยินว่าขั้นจื่อฝู่สามารถปลุกเทพญาณได้ ผู้ที่ปลุกเทพญาณได้อย่างน้อยต้องถึงขั้นสวินโยว
ตอนนี้เขาได้เตาสวรรค์อสูร กลับสามารถปลุกสายเลือดเทพของอสูรได้โดยตรง?
ที่สำคัญที่สุด——บนเตาสวรรค์อสูรมีอสูรอยู่ยี่สิบเจ็ดตัว งั้นเขาไม่ได้มีโอกาสได้เทพญาณสายเลือดถึงยี่สิบเจ็ดอย่างหรอกหรือ?
นี่มัน... เกินมนุษย์เกินไปหน่อยหรือไม่?
แรดเขี้ยวเงิน หนูเงามายา อสูรมังกรดิน!
เจียงหานเพ่งพิจารณาอย่างละเอียด พบว่าในยี่สิบเจ็ดตัวนั้นเขารู้จักเพียงสามตัว
อสูรสามชนิดนี้ในภูเขาหางจิ้งจอกแถวนี้มีไม่น้อย ล้วนเป็นอสูรขั้นหนึ่ง อสูรที่แข็งแกร่งกว่านั้นเขาไม่มีโอกาสรู้จัก เพราะถ้าเจอเขาต้องตายแน่
"พรุ่งนี้เช้าขึ้นเขา ดูว่าจริงหรือไม่!"
เจียงหานระงับความอยากจะออกไปทันที ฟ้าจะมืดแล้ว ด้วยกำลังของเขา การเข้าป่าลึกตอนกลางคืนเสี่ยงอันตราย
คืนนั้น!
เจียงหานพลิกตัวไปมา แทบไม่ได้นอน หนึ่งคือห่วงเจียงหลี่ สองคือคิดเรื่องเตาสวรรค์อสูร สามคือวิเคราะห์สถานการณ์ปัจจุบัน ว่าต่อไปต้องเดินอย่างไร
รุ่งเช้า
ยังไม่ทันฟ้าสางเจียงหานก็ตื่นขึ้น ทอดข้าวเย็นกินแก้หิว แล้วพกเงินเก็บทั้งหมดในบ้านรีบออกไป
เขาซื้อผลเซียนเทียนเซียงสิบเอ็ดลูกและสมุนไพรอย่างหนึ่งจากร้านในเมือง แล้วไม่หันหน้ากลับออกจากเมืองเจียงเจีย มุ่งหน้าไปภูเขาหางจิ้งจอกทางเหนือ
......
"พี่ใหญ่!"
เจียงหานออกจากเมืองได้ไม่นาน เด็กหนุ่มเตี้ยอ้วนคนหนึ่งก็มาถึงนอกลานที่ขังเจียงหลี่ เขาเข้าไปใกล้เจียงหลงแล้วพูดว่า "เมื่อครู่ข้าเห็นเจียงหานออกจากเมืองไปภูเขาหางจิ้งจอก เขายังซื้อผลเซียนเทียนเซียงสิบเอ็ดลูกจากลุงเจิ้งที่ร้านค้าด้วย"
เด็กหนุ่มเตี้ยอ้วนชื่อเจียงหู่ เป็นน้องชายของเจียงหลง
สองพี่น้องคนหนึ่งสูงผอม อีกคนเตี้ยอ้วน ดูไม่เหมือนพี่น้องกันเลย
คนในเมืองหลายคนยังนินทาว่า แม่ของพวกเขาสมัยสาวงามเย้ายวน ราวกับดอกแอปริคอทแดง...
เจียงหลงได้ยินคำของเจียงหู่ ขมวดคิ้ว สงสัยว่า "เจียงหานไปภูเขาหางจิ้งจอกทำไม? ผลเซียนเทียนเซียง? เขาจะล่อฆ่าแรดเขี้ยวเงินหรือ?"
ผลเซียนเทียนเซียงแพงมาก ลูกละหนึ่งหินสวรรค์ หลังจากพ่อแม่เจียงหานหายตัวไป ฐานะที่บ้านไม่ค่อยดี สิบเอ็ดหินสวรรค์น่าจะเป็นทรัพย์สินทั้งหมดของเจียงหาน ผลเซียนเทียนเซียงรสชาติอร่อย แต่ไม่ได้ช่วยเรื่องการฝึกมากนัก ประโยชน์ใหญ่สุดคือใช้ล่อแรดเขี้ยวเงิน
แรดเขี้ยวเงินเป็นอสูรขั้นหนึ่ง มีสายเลือดเทพ "พลังอาละวาด" เมื่อปล่อยเทพญาณ พลังเพิ่มขึ้นห้าเท่า สามารถชนต้นไม้ใหญ่ที่สามคนโอบให้แตกเป็นชิ้นๆ ดุร้ายมาก
แต่แรดเขี้ยวเงินมีจุดอ่อนร้ายแรง คือชอบกินผลเซียนเทียนเซียงมาก ถ้าทายาพิษบนผล ก็สามารถล่อฆ่าได้ง่ายๆ
วัสดุบนตัวแรดเขี้ยวเงินไม่ค่อยมีค่า คิดแล้วมูลค่าใกล้เคียงกับผลเซียนเทียนเซียง ดังนั้นนักรบแถบนั้นจึงไม่ค่อยล่าแรดเขี้ยวเงิน ทั้งเหนื่อยทั้งไม่ได้อะไร เดี๋ยวจะบาดเจ็บ
เจียงหานออกจากเมืองเจียงเจียแต่เช้าตรู่ ยังควักเงินทั้งหมดซื้อผลเซียนเทียนเซียงสิบเอ็ดลูก? พฤติกรรมนี้แปลกมาก ทำให้เจียงหลงต้องสงสัย
"งั้น!"
เจียงหลงคิดแล้วไม่วางใจ พูดกับเจียงหู่ว่า "เจ้าพาเจียงเป้ากำลังตามไปดู ถ้าเจียงหานมีอะไรผิดปกติ จับเขากลับมา อย่าให้พลาดเรื่องใหญ่ของอาสาม ครั้งนี้ถ้าทำให้ท่านฮั่นพอใจ บางทีอาจรับข้าเข้าหออวิ๋นเมิ่ง ต่อไปก็จะมีทรัพย์สมบัติมากมาย พวกเจ้าก็จะได้อานิสงส์ด้วย!"
"จับกลับมาทำไม?"
เจียงหู่ลูบเนื้อที่หน้าตัวเอง แววตาอำมหิต "ภูเขาหางจิ้งจอกไกลขนาดนั้น ไม่งั้น... ฆ่ามันที่นั่นเลยดีกว่า? พี่ใหญ่ลืมแล้วหรือว่าพ่อของมันตอนนั้นกดหัวพวกเราไว้ขนาดไหน?"
"ถ้าไม่ใช่เพราะพ่อมัน ปู่ก็คงไม่เสี่ยงเข้าป่าแล้วถูกอสูรฆ่า ฆ่ามันในป่าป้อนอสูร ใครจะพิสูจน์ได้ว่าเป็นฝีมือเรา? ยิ่งกว่านั้นผู้อาวุโสใหญ่กำลังจะตาย คนอื่นไม่ยุ่งเรื่องนี้หรอก!"
เจียงหลงดวงตาเปล่งประกาย คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ไม่ขัด เพียงกำชับว่า "พวกเจ้าระวังด้วย อย่าจับนกทั้งวันแล้วถูกนกแยงตา"
"มันน่ะหรือ?"
เจียงหู่พูดอย่างดูถูก "ข้ากับเจียงเป้าล้วนอยู่ขั้นจื่อฝู่ชั้นหก มันแค่ขั้นจื่อฝู่ชั้นห้าที่ไร้ค่า ใครก็ได้ในพวกเราบีบมันตายได้สบายๆ วางใจเถอะพี่ใหญ่ ปีนี้วันนี้คือวันตายของมัน!"
เจียงหู่ถือดาบรีบจากไป เจียงหลงไม่ได้ใส่ใจมากนัก
โลกใบนี้เต็มไปด้วยอสูร ทุกปีคนในเมืองเจียงเจียถูกอสูรฆ่าตายไม่น้อย ยังไงผู้อาวุโสใหญ่คนเดียวในตระกูลที่ใส่ใจเจียงหานก็กำลังจะตาย ไม่มีใครมาสนใจเรื่องนี้
......
ขณะนี้ เจียงหานเข้าสู่ภูเขาหางจิ้งจอกแล้ว เจียงหลงเดาไม่ผิด เขามาล่อฆ่าแรดเขี้ยวเงินจริงๆ
เขาหมดเงินทั้งหมดที่มี เพื่อการเดิมพันครั้งสุดท้าย!
เขาเดิมพันว่าเตาสวรรค์อสูรเป็นของวิเศษ จะทำให้เขาได้สายเลือดเทพของอสูร ขอแค่ได้สายเลือดเทพ พลังต่อสู้ของเขาจะพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว
เขาต้องเพิ่มพลังให้เทียบเท่านักรบขั้นจื่อฝู่ชั้นเก้าภายในครึ่งเดือน ถึงจะมีโอกาสพาเจียงหลี่หนีออกจากเมืองเจียงเจีย
เมืองเจียงเจียอยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว ถ้าไม่หนี พี่น้องสองคนต้องถูกผู้อาวุโสสามเล่นงานจนตายแน่
ภูเขาหางจิ้งจอกกว้างใหญ่ไพศาล ว่ากันว่ามีห้าร้อยยอดเขาสามร้อยหุบเขา ตำนานเล่าว่าภายในสุดมีจิ้งจอกสวรรค์ตัวหนึ่ง เปลี่ยนร่างเป็นคนได้ มีพลังมหาศาล
เจียงหานกล้าเดินเล่นเพียงเจ็ดแปดยอดเขานอกสุดของภูเขาหางจิ้งจอก เขามีเพียงขั้นจื่อฝู่ชั้นห้า เจออสูรขั้นหนึ่งที่แข็งแกร่งก็ทำได้แค่หนี อสูรขั้นหนึ่งที่แข็งแกร่งมีเพียงนักรบขั้นจื่อฝู่ชั้นแปดเก้าเท่านั้นที่จะฆ่าได้
เจียงหานเดินทางอย่างระมัดระวังมาถึงยอดเขาหัวดำ เขาจำได้ว่าที่นี่เคยมีแรดเขี้ยวเงินปรากฏตัว
เขาหยิบกล่องไม้จากอก นำผลเซียนเทียนเซียงออกมา ทาน้ำเขียวๆ บางๆ บนผลอย่างระมัดระวัง แล้ววางผลไว้ในจุดที่เลือกไว้ รีบปีนขึ้นต้นไม้ใหญ่ข้างๆ
รื่อ——รื่อ——
ผ่านไปเพียงครึ่งชั่วยาม แรดยักษ์ตัวหนึ่งก็วิ่งพล่านเข้ามา แรดตัวนี้มีเขาสีเงินสามเขาบนหัว ตัวใหญ่โตกำยำราวกับช้าง
แรดเขี้ยวเงินตรงไปที่ผลเซียนเทียนเซียง กลืนลงไปในคำเดียว แล้วก็คุ้ยเขี่ยแถวนั้น หาเหมือนว่าหาผลอื่น
ปัง!
ยาพิษที่ทาบนผลเซียนเทียนเซียงออกฤทธิ์แรง ครึ่งชั่วยามต่อมาแรดเขี้ยวเงินก็ล้มลงกับพื้นเสียงดัง
เจียงหานบนต้นไม้ตาเป็นประกาย สำรวจรอบๆ อย่างละเอียด แน่ใจว่าไม่มีอสูรอื่นอยู่ใกล้ จึงกระโดดลงจากต้นไม้ เขาชูมีดฟันที่คอแรดเขี้ยวเงินอย่างหนัก จนแรดตายคาที่
จากนั้น เขารีบควักแก่นปีศาจของแรดเขี้ยวเงิน ใช้มีดผ่าออก ข้างในมีเลือดสีทองเข้มหนึ่งหยด นี่คือโลหิตบริสุทธิ์ต้นกำเนิดของแรดเขี้ยวเงิน
เจียงหานหมุนพลังสวรรค์ในกาย ห่อหุ้มโลหิตบริสุทธิ์ของแรดเขี้ยวเงิน แล้วหลอมอย่างรวดเร็ว
"ได้ผล!"
เจียงหานใจสั่น เขาพบว่าลวดลายแรดเขี้ยวเงินบนเตาสวรรค์อสูรสีเข้มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ราวกับกำลังจะฟื้นคืนชีพ
"ดี ดี ดี!"
เจียงหานตื่นเต้นมาก กำหมัดแน่น
บนยอดเขาหัวดำยังมีแรดเขี้ยวเงินอีกมาก โชคดีถ้าฆ่าได้ครบสิบตัวภายในครึ่งวัน เขาก็จะได้สายเลือดเทพ "พลังอาละวาด" ของแรดเขี้ยวเงิน
ต้องรีบ!
เจียงหานรีบจากไป กลิ่นคาวเลือดจะดึงดูดอสูร เขาไม่มีเวลายุ่งกับอสูรอื่น
ครึ่งวันต่อมา
เจียงหานฆ่าแรดเขี้ยวเงินอีกตัว ควักแก่นปีศาจออกมา จิตใจตื่นเต้นอย่างยิ่ง
ก่อนหน้านี้หลอมโลหิตบริสุทธิ์ของแรดเขี้ยวเงินไปเก้าหยด ลวดลายแรดเขี้ยวเงินบนเตาสวรรค์อสูรเปลี่ยนทุกครั้ง ยิ่งดูมีชีวิตชีวา ตอนนี้ในที่สุดก็หลอมหยดสุดท้ายได้
"หลอม!"
เจียงหานไม่ลังเล หลอมโลหิตบริสุทธิ์ทันที ไม่กี่ลมหายใจ เตาสวรรค์อสูรในสมองเขาก็สั่นสะเทือน เปล่งแสงทองสุกสว่าง
ที่น่าอัศจรรย์ยิ่งกว่าคือ——ลวดลายแรดเขี้ยวเงินบนเตาสวรรค์อสูรบินออกจากผนังเตา กลายเป็นรูปธรรม แล้วกลายเป็นควันสีเขียวเข้าสู่สมองเจียงหาน
พร้อมกันนั้น พลังประหลาดสายหนึ่งไหลออกจากเตาสวรรค์อสูร ปกคลุมทั่วร่างเจียงหาน
เจียงหานยืนนิ่ง หลับตา ไม่ขยับ รับรู้การเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยของเนื้อหนัง กระดูก และเส้นลมปราณ
แกรก แกรก แกรก——
ครู่ต่อมา ในป่าเงียบสงบมีเสียงฝีเท้าเบาๆ ดังขึ้น ร่างสองร่างเดินออกจากพุ่มไม้
คนแรกเตี้ยอ้วน ใบหน้าเต็มไปด้วยเนื้อ
ไม่ใช่เจียงหู่หรือใครเล่า?